Loading posts...
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Όλα εκείνα, που δεν ξεπέρασα ποτέ σ'εσένα. Μην με ρωτήσεις γιατί, δεν ξέρω να σου πω. Δεν σε ξεπέρασα ποτέ. Υπάρχεις σ' όλα τα απύθμενα κομμάτια του μυαλού και της ψυχής μου. Δεν διαλύθηκε τίποτα από πάνω μου. Ακόμη κι αν θυμώνω...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Ξέχασαν οι άνθρωποι πώς να αγαπούν. Ξέχασαν πώς να δίνουν δίχως να περιμένουν να πάρουν. Ξέχασαν όλα εκείνα που κάνουν τον άνθρωπο ευτυχισμένο. Ξέχασαν ακόμα και να λένε σ’ αγαπώ. Θυμούνται μόνο να δείχνουν τον εαυτό τους κ...
Continue reading
Γράφει ο Δημήτρης Ξυλούρης Να μου γελάς, και να ξέρω μόνο εγώ πως το χαμόγελό σου, είναι δικό μου. Να είμαστε στον ίδιο χώρο και να σου κλέβω τις ματιές που εσύ κι εγώ ξέρουμε πως είναι το παιχνίδι μας. Να ετοιμάζουμε ταξίδια, αποδράσεις, που ποτέ δεν μοι...
Continue reading
Γράφει ο Ανδρεόπουλος Κώστας Δυο κορμιά που ενώθηκαν σε ένα, δυο ψυχές που η μοίρα είχε καθορίσει από νωρίς τη συνάντηση τους ώστε να ζήσουν το απόλυτο.Δύο άνθρωποι που ταυτίστηκαν,ασυνείδητα αφουγκράστηκαν τον κόσμο τους εκατέρωθεν,μοιράστηκαν και αποκάλυψ...
Continue reading
Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Όσο καιρό κι αν προετοιμάζεσαι για το τέλος, θα το νιώσεις μόνο όταν δεις την πρώτη φωτογραφία της με άλλον. Να γελάει όπως γελούσε στα χέρια σου, να τον κοιτάει, όπως κοιτούσε εσένα. Να είναι ευτυχισμένη. Αυτό δεν λένε ...
Continue reading
Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Υπάρχουν κάτι περίεργα τυπάκια εκεί στον έξω κόσμο, που μοιάζουν λίγο με εξωγήινα να τα πεις, εκτός τόπου και χρόνου να τα πεις, αλλοπρόσαλλα ας τα πούμε μπας και συνεννοηθούμε. Είναι αυτά τα τυπάκια, που δεν γυρνάνε να καλύ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κι αν με ρωτούσες απόψε αν μετάνιωσα ποτέ για ό,τι ζήσαμε, θα σου έλεγα πως ούτε για μια στιγμή δεν θα άλλαζα τίποτα. Ούτε μια μέρα δεν θα επέλεγα να ήταν διαφορετική. Ούτε μια λέξη μου λιγότερη. Ούτε μια αγκαλιά σου λιγότερη. Ο...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Να τις προσέχεις τις λέξεις που λες. Όταν φύγουν από εσένα, δεν ξέρεις ποτέ τί ζημιά μπορούν να προκαλέσουν. Ευλογία και κατάρα, να τις νιώθεις τις λέξεις. Να νιώθεις την έντασή τους, να διαβάζεις πίσω από αυτές τον άνθρωπο πο...
Continue reading
Γράφει η Λιάνα Πιάσε το χέρι μου κι έλα να ταξιδέψουμε. Σ'αυτό το λίγο ή το πολύ που μας αναλογεί. Σβήσε μνήμες και φόβους. Δεν το βλέπεις πως η ζωή κυλάει πιο γρήγορα απ' ότι πιστεύαμε; Δες μέσα μου, διάβασε με, κοίτα τα σημάδια που έχουν καλύψει τη ψυχ...
Continue reading
Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Άγρια άλογα τα συναισθήματα... Αγρίμια του έρωτα. Αδάμαστες ψυχές. Μια στο καρφί και μια στο πέταλο. Με το Θεό μονοιάζουν μα και κρυφτό μαζί Του παίζουν. Σαν κρύβονται από Εκείνον, ξανά τον αναζητούν. Φωτιά ο έρωτας μα σαν θα α...
Continue reading