Loading posts...
Γράφει η NO*RL*IZ Χαζεύω τη θάλασσα απέναντί μου και διαβάζω καθυστερημένα το μήνυμά σου.. «Πού είσαι ; Σε προλαβαίνω;» Χαμογελάω. Η μεταξύ μας ιστορία περιγράφεται τόσο γλαφυρά μ’αυτά τα λόγια. Σε προλαβαίνω; Λίγο να σε δω, να σε νιώσω, να σε ακουμπήσω. Λί...
Continue reading
Γράφει η Ανθή Γεώργα Το να πεθαίνεις για τον άλλον είναι το εύκολο, το δύσκολο είναι να ζεις…!!! Η αλήθεια είναι πως εκτός από το Ρωμαίο και την Ιουλιέτα, και το Μιμίκο με τη Μαίρη, δεν ξέρω άλλους που να απαρνήθηκαν τη ζωή για χάρη της αγάπης, του έρωτα. ...
Continue reading
Γράφει η Μαρίσα Παππά Μετατρέψαμε τον έρωτα σε εξίσωση μαθηματική και αγωνιούμε όλοι μηδενός εξαιρουμένου να βρούμε την επίλυση της. Βουτήξαμε όλοι στο κυνήγι της επίλυσης του. Πήραμε και αναλύσαμε τα τρία άλυτα δεδομένα πάθος, συναίσθημα και μυστήριο. Δεν...
Continue reading
Γράφει η Δώρα Σαμαρά Άδειοι οι δρόμοι, γεμάτος ο νους. Τρέχουν οι ρόδες και ξωπίσω τους τρέχουν κι οι σκέψεις. Βρεγμένη η άσφαλτος, καθρέφτης για ένα φεγγάρι ολόγιομο, που πάνω της επιθυμεί να θαυμάζει την τόση ομορφιά του. Κάτι αιωρείται στην ατμόσφαιρα απ...
Continue reading
Γράφει η Ισμήνη Κάραλη Αν ήταν να έφερνε ο έρωτας την ευτυχία, οι άνθρωποι θα γίνονταν αθάνατοι. Γι’ αυτό οι θεοί όρισαν από φθόνο, να μην υπάρχουν παρά μόνο ελάχιστες στιγμές ευτυχίας ανάμεσα στους ερωτευμένους, ώστε αργά ή γρήγορα να καταλήγουν σε μια αν...
Continue reading
Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Δεν έχουν όλες οι ιστορίες αρχή και τέλος. Κάποιες έχουν αρχή αλλά δεν έχουν σαφές τέλος ποτέ. Γράφεται ο επίλογος, ξαναγράφεται ο επίλογος και φτου κι από την αρχή. Είναι οι ιστορίες που τις ορίζει ο πόθος, το πάθος και η κα...
Continue reading
Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής Κρατάει χρόνια τούτο το αστείο παραμυθάκι... Αυτό που λέει πως οι άνθρωποι γεννιούνται με μοναδικό σκοπό της ζωής τους, να βρούν το άλλο τους «μισό». Κι η πικρή αλήθεια είναι πως από πολύ μικρή ηλικία, ψάχνουν απεγνωσμένα αυτό τ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Καιρό τώρα, με μια στεναχώρια κοιμάμαι τα βράδια και ξυπνώ το πρωί. Εγώ και η στεναχώρια μου, πολύ καιρό τώρα, συνυπάρχουμε και πορευόμαστε μαζί χέρι χέρι. Δύσκολα μου αφήνει χώρο για να μπει οτιδήποτε άλλο. Μου κλειδώνει παράθ...
Continue reading
Γράφει ο Κωστής Παναγιωτόπουλος Το αχανές βλέμμα στου στο κενό χάνεται από το τρίξιμο της παλιάς ξύλινης καρέκλας πάνω στην οποία ούτε εσύ ο ίδιος δεν έχεις ιδέα πόσες ώρες έχεις μείνει. Ένα παλιό αρχοντικό γραφείο φιλοξενεί ώρες τώρα ένα κομμάτι χαρτί που ...
Continue reading
Πολλοί καυχιούνται πως είναι ερωτευμένοι, λίγοι όμως τιμούν τον τίτλο, κι ακόμη πιο λίγοι τον ασπάζονται ενδόμυχα. Κάποιοι είναι ερωτευμένοι πιο πολύ με την ιδέα του να είναι ερωτευμένοι και λιγότερο με αυτόν που προκαλεί τη συγκεκριμένη ιδέα. Άλλοι πάλι επιμε...
Continue reading