Loading posts...
Γράφει η Λιάνα Πιάσε το χέρι μου κι έλα να ταξιδέψουμε. Σ'αυτό το λίγο ή το πολύ που μας αναλογεί. Σβήσε μνήμες και φόβους. Δεν το βλέπεις πως η ζωή κυλάει πιο γρήγορα απ' ότι πιστεύαμε; Δες μέσα μου, διάβασε με, κοίτα τα σημάδια που έχουν καλύψει τη ψυχ...
Continue reading
Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Άγρια άλογα τα συναισθήματα... Αγρίμια του έρωτα. Αδάμαστες ψυχές. Μια στο καρφί και μια στο πέταλο. Με το Θεό μονοιάζουν μα και κρυφτό μαζί Του παίζουν. Σαν κρύβονται από Εκείνον, ξανά τον αναζητούν. Φωτιά ο έρωτας μα σαν θα α...
Continue reading
Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Μόνο αν χάσεις κάτι, μπορείς στην συνέχεια να το εκτιμήσεις. Μόνο αν βιώσεις την απώλεια του, αν νιώσεις την έλλειψή του, μπορείς να συνειδητοποιήσεις πόσο σημαντικό ήταν για σένα, όταν το είχες. Και ας το θεωρούσες δεδομένο. Και ...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη Κι όμως υπάρχουν! Μπορεί να είναι δυσεύρετοι, όμως υπάρχουν! Μιλάω για τους πραγματικούς άντρες, τα γεννημένα αρσενικά με τους ωραίους τρόπους και την ευγενική ψυχή! Ο αληθινός, ο αυθεντικός άντρας ξεχωρίζει γιατί ξέρει να σέβεται,...
Continue reading
Γράφει η Μόνια Μακρή Είναι από τις φορές που νιώθεις την ανάγκη να μπούνε τα πράγματα στη θέση τους. Οι κύκλοι και τα κεφάλαια που έμειναν χρόνια ανοιχτά να βασανίζουν το μυαλό και την ψυχή σου.. πρέπει επιτέλους να κλείσουν . Αγάπες που ρούφηξαν λαίμαργα ...
Continue reading
Γράφει ο Τριστάνος Όταν έρθεις πίσω, άφησε στην πόρτα κάθε πολύχρωμο δώρο που έφερες μαζί σου. Δεν με συγκινούν πλέον οι ψεύτικες υποσχέσεις σου! Όταν έρθεις πάλι πίσω, να μην ξεχάσεις να βγάλεις εκείνη τη μάσκα της υποκρισίας, που πάρα πολύ σου πήγαινε....
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Υπάρχουν κι εκείνοι, που ήρθαν στη ζωή μας, μόνο και μόνο για να φύγουν! Υπάρχουν κι εκείνοι οι τύποι που πέρασαν από τη ζωή μας περαστικοί. Βιαστικοί και φευγαλέοι. Προκαθορισμένοι από την αρχή ότι δεν ήρθαν να μείνουν για πολύ. Το ήξ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη Εγωισμέ μου, είχα ξεχάσει πως υπάρχεις και επέτρεπα στην αγάπη μου να με καταπατάει. Είχα ξεχάσει πως έχεις και εσύ λόγο για εμένα και πως πρέπει να σε αφήσω να επέμβεις εκείνες τις φορές που έδινα μία ευκαιρία η οποία δεν έχει νό...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Σταμάτησα να πιστεύω σε έρωτες αμοιβαίους. Σε πρίγκιπες με άσπρα άλογα και πανοπλίες που έρχονται μια μέρα από το πουθενά, για να σου αλλάξουν τη ζωή. Έπαψα να σκέφτομαι, ονειρεμένα δάση, με απέραντη θέα, καταπράσινα λιβάδια, με ...
Continue reading
Γράφει η Πράξια Αρέστη Στέκομαι λίγο πριν το τέλος και σε κοιτάζω. Ένα βήμα μας μένει και οι καμπάνες του φινάλε θα παίξουν δυνατά και για μας. Για μας όπως και για τόσα άλλα ζευγάρια που δεν τα κατάφεραν. Δεν είμαστε οι μόνοι ούτε οι πιο αδικημένοι. Βλέ...
Continue reading