Loading posts...
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Θα θελα να υπάρξεις σε εκείνη την μια ώρα που ο χρόνος επαναλαμβάνεται. Σε εκείνο το λεπτό μεταξύ του 03.59 και του 03.00. Την μόνη στιγμή που ο χρόνος γυρνάει πίσω. Την μόνη στιγμή που η πραγματικότητα μας βγάζει τη γλώσσα και ...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Τώρα γνωρίζω πως ξέρεις την αλήθεια! Τώρα γνωρίζω πως έχεις καταλάβει! Τώρα γνωρίζω πως είχες και ένα δάκρυ συναισθηματισμού μέσα σου και δεν ήταν μια ψυχρή λογική η καρδιά σου. Γιατί με εσένα είχα απορρήσει αν στ’αλήθεια είχες γνωρίσει το...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Μιχελάκη Δεν θέλω άλλο να χτίζω γέφυρες μονάχα τείχη, μην απορείς και μη ρωτήσεις γιατί. Μέσα σου ξέρεις πως τον έφτιαξα το δρόμο μόνο για σένα. Σάρωσα το είναι μου για πάρτη σου κι έχτισα αυτή τη γαμημενη γέφυρα λιθαράκι λιθαράκι. Σ’ αν...
Continue reading
Γράφει η Μαριάλτα Φέλλου Πάλι εισέβαλλες στο μυαλό μου, πάλι με έκανες να αντρέξω στα συναισθήματά μου για εσένα, πάλι κατάφερες να σκέφτομαι μόνο εσένα. Πάλι βρίσκομαι στη θέση που αναγκάζομαι να γράψω για όσα έχουμε ζήσει ώστε να μπορέσω να εκτονώσω όλα ...
Continue reading
Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Γύρισες στον τόπο του εγκλήματος, σαν να μην τρέχει μία. Σαν να μην έφυγες ποτέ γιατί "δεν ήταν αυτό που ήθελες". Γύρισες με ένα χαμόγελο μέχρι τ'αυτιά κι ένα ηλίθιο νιαούρισμα στην φωνή και θες να το πιάσουμε ακριβώς από ε...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Αν ο χρόνος έβρισκε γιατρικό και γύρναγε πάλι και άκουγες "σε αγαπώ"; Έτσι δεν λένε ότι ο χρόνος γιατρεύει τα πάντα; Αν όμως ο χρόνος έβρισκε το δικό του γιατρικό; Αν σε μια στροφή εκεί που έχασε την διαδρομή, εκεί που δεν κατάφ...
Continue reading
Γράφει η Λιάνα Μήνες μαζί, μήνες χώρια. Κι ενώ δεν ήμουν τίποτα για σένα τελικά, έρχονται στιγμές που η θύμησή σου, μου ξεσκίζει τα σωθικά. Γίνομαι, όλη ανάγκη. Ανάγκη να σε αγγίξω ξανά, να σου μιλήσω ξανά, να χαθώ μαζί σου άλλη μια φορά. Ένας ψεύτικος, ά...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Αρνήθηκα να συνεχίσω, γιατί ότι είχα στην ψυχή μου αιμορραγούσε. Αρνήθηκα τα μάτια σου, γιατί πληγώσανε το βλέμμα που τα κοιτούσε. Αρνήθηκα να αναπνέω σε μια πνοή που μύριζε τον θάνατό μου. Μα δεν αρνήθηκα της σκέψης μου τον πόνο,...
Continue reading
Γράφει η Γωγώ Αδαμοπούλου Όταν η αγάπη είναι αμοιβαία είναι σαν ένα δέντρο που ανθίζει, σαν έναν κήπο που μοσχοβολα, ένα τοπίο που σαγηνεύει, ένα ηλιοβασίλεμα που έχει χρώματα ανεξίτηλα.... Πόσο τυχεροί είναι αυτοί που βρήκαν το άλλο τους μισό ανάμεσα σε χ...
Continue reading
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Πάλι σωπαίνεις. Σου μιλάω, μ’ ακούς; Ώρες τώρα προσπαθώ να σε πλησιάσω κι η σιωπή σου υψώνεται σαν τείχος ανάμεσά μας. Σε κοιτάζω, ψάχνω το βλέμμα σου κι αναζητώ τη γνώριμη εκείνη λάμψη, που με καθησυχάζει. Μα εσύ κρατάς τα μάτια σο...
Continue reading