Loading posts...
Γράφει η Luna Punk Κάθε νέα αρχή φέρνει μαζί της καινούρια αρώματα. Στην αρχή, έχεις μια αίσθηση καλοκαιρινή, μυρωδιά από γιασεμί και γεύση βατόμουρο στα χείλη. Νιώθεις σα να πετάς, σα να χορεύεις ξυπόλητος στην άμμο, σαν να μήν σε νοιάζει τίποτα απ'όσα συ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Σε ερωτεύομαι γιατί μαζί σου ξεχνάω το χρόνο. Σε ερωτεύομαι γιατί το γέλιο σου είναι τόσο βροντερό που με κάνει να γελάω κι εγώ. Σε ερωτεύομαι γιατί με τα τραγούδια σου καταλάβαινα πάντα τι ήθελες να μου πεις. Σε ερωτεύομαι για...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Πουτάνα διαίσθηση, μια φορά να μη βγεις αληθινή και τί στον κόσμο! Να πέσεις έξω κι εσύ, όπως έπεσα κι εγώ τόσες και τόσες φορές. Και τί δε θα 'δινα για να μην έρθω αντιμέτωπη ξανά μ' αυτό το "Στα έλεγα εγώ...". Σκάσε! Σε άκου...
Continue reading
Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Και αν δεν μπορέσεις τα μάτια μου να διαβάσεις ποτέ, τι κρίμα! Και αν δεν μπορέσεις στα σκοτάδια του μυαλού μου να ρίξεις αστραπές, τι κρίμα! Και αν δεν καταφέρεις τα δάκτυλα μου να ξεπλέξεις και ανάμεσα να βάλεις τα δικά σου, τι ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Βάλε μια ρακή και κάτσε πλάι μου. Μια τελευταία φορά εδώ, κατάχαμα, όπως παλιά. Όχι, δεν διεκδικώ πια τη γωνιά σου. Στην μέση του άδειου δωματίου θα σταθούμε κι οι δυο. Τα μάζεψα τα πράγματά μου όλα. Δεν ήταν και πολλά.. Ένα κ...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Η ζωή μας δεν είναι μόνο φωτογραφίες. Φωτογραφίες που μένουν μέσα μας και τις θυμόμαστε για μια ζωή. Φωτογραφίες με χρώματα, μυρωδιές, συναισθήματα. Η αγάπη μας δεν φαίνεται από το πόσο μεγάλο χαμόγελο θα έχουμε ή πόσες φορές...
Continue reading
Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Σε κοίταξα από μακριά. Το χαμόγελό σου ήταν η ταυτότητά σου. Ήταν ο καθρέφτης και η προδοσία σου. Λίγα λόγια, σχηματισμένο χαμόγελο. Χωρίς ένταση. Χωρίς θέλγητρο. Χωρίς επιδιώξεις. Δεν σε νοιάζει να αρέσεις. Δεν σε νοιάζ...
Continue reading
Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής Έρωτες σαν χιόνι. Έρωτες παράξενοι, εύθραυστοι κι ονειρικοί συνάμα. Αφετηρίες πάλλευκες σα νιφάδες, που καταλήγουν σκιές με μαύρο φόντο. Ψυχές μ’ ορθάνοιχτα φτερά. Ψυχές - λιακάδες. Έρωτες εορτάζοντες, με φώτα στολισμένοι. Έρ...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Ατέρμονη σιωπή, ατελείωτα βραδιά μοναξιάς, λέξεις που ειπώθηκαν και χάθηκαν στον αέρα, σ’ αγαπώ, που είπες και δεν τα εννοούσες. Μου λείπεις, μου φώναζες, χωρίς να ξέρεις τι σου λείπει. Εγώ ή η ανάγκη σου για αγάπη. Μια αγάπη που τ...
Continue reading
Γράφει η Σταυρούλα Μαστέλλου Εκεί που όλα εξανεμίζονται, εσύ απλά αφήνεις ελεύθερες τις αλυσίδες που κράταγαν τα δάκρυα σου. Μία μυστική, εχέμυθη μα άκρως αποκαλυπτική συνάντηση. Ένα θέλω, ένα πρέπει, ένα δεν γίνεται με ένα σε έχω ανάγκη! Κυλάει και ζωγραφί...
Continue reading