Loading posts...
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Μια αληθινή ψυχή δεν χρειάζεται να κρύβει τις πληγές της. Γιατί είμαι πολύ ευαίσθητη και η καρδιά μου κλαίει με όλα. Αλλά συνάμα είμαι και σκληρή και άγρια. Η ζωή με έκανε σκληρή και άγρια. Πολέμησα και πολεμάω. Δεν χαρίζομαι σε...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Τσακίρη Δεδομένο. Μια λέξη που υστερεί σε πράξη. Ίσως γιατί συνήθως ακολουθείται από την σιγουριά του κεκτημένου. Μια σιγουριά που σε κάνε να αδυνατείς να αντιληφθείς την πραγματικότητα και σε κάνει να επαναπαύεσαι σε ότι έχεις ήδη πετύχει...
Continue reading
Γράφει η Μαριάλτα Φέλλου Δυο άνθρωποι με δυο διαφορετικές καθημερινότητες. Μου μιλάς και χάνομαι στα λόγια σου. Μου στέλνεις τραγούδια και μου αγοράζεις βιβλία. Ξέρεις κάτι; Τον αγαπάω τον κόσμο σου. Βρίσκω τοσες ομοιότητες στους κόσμους μας, κάτι που δεν μ...
Continue reading
Γράφει η Αλεξάνδρα Φαρμάκη Χρόνια σαν τριαντάφυλλα μου είπες. Κι εγώ σε κοίταξα απλά.. Δεν είχα κάτι άλλο να σου πω. Οι λέξεις είχαν τερματήσει. Τώρα ήταν οι ώρα να μην μιλήσουμε άλλο, αλλά κυρίως να μην αναπολήσουμε. Να μην θυμηθούμε όλα εκείνα που μας ...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Το νοίκι του έρωτα είναι ακριβό.. Ενοικιαζόμενο συναίσθημα το λένε αυτοί που τον έχουν βιώσει στο πετσί τους. Και κάποιες φορές το συμβόλαιο λήγει και εμείς επιμένουμε να ζουμε με απωθημένα και εμμονές αντί να πάμε στο επόμενο μο...
Continue reading
Γράφει η Σταυρούλα Μαστέλλου Αντίο. Μία κάθετη δηλωτική λέξη πετάχτηκε από τα χείλη σου. Έψαχνα να βρω από ποιόν τολμάς να αποξενώνεσαι με μία αναφώνηση. Μάτια όμως διότι στο δωμάτιο του σαλονιού καταλαμβάναμε χώρο εκτός από τα έπιπλα μόνο εσύ και εγώ. Σε κ...
Continue reading
Γράφει η Γωγώ Αδαμοπούλου "Από όπου περισσεύεις πρέπει να φεύγεις." Είναι το πιο σοφό μοτό που άκουσα τον τελευταίο καιρό. Κάποιες ερωτικές ιστορίες είναι ατυχεις γιατί ενω έρχεται η στιγμή που εσυ νοιώθεις έτοιμος να τα δώσεις όλα, να ξεπεράσεις τα όρια ...
Continue reading
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Περασμένα μεσάνυχτα. Σκοτάδι. Τα φώτα κλειστά και το μόνο που μπορεί να διακρίνει είναι η καύτρα από το τσιγάρο, που αργοσβήνει στο χέρι της. Από την τραβηγμένη κουρτίνα βλέπει την λάμπα του δρόμου, που τρεμοπαίζει και ξαφνικά σβήνε...
Continue reading
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Δεν θέλω να είμαι ο έρωτας που περίμενες μια ζωή να ζήσεις.  Θέλω να είμαι εγώ αυτή που θα 'χεις βάλει δίπλα σου, για να την κάνεις να νιώσει κοριτσάκι ξανά, αλλά συνάμα ασφαλής σε μια μεγάλη αγκαλιά μόνο για αυτήν. Δεν θέ...
Continue reading
Γράφει η Kate Hilverost Τι μας ενώνει και τι μας χωρίζει, αυτό σκεφτόμουν για χρόνια. Άπειρα χιλιόμετρα και άπειροι φόβοι και κάπως έτσι διστάζουμε και λίγο έως πολύ δειλιάζουμε. Αποφάσισα μετά από καιρό να κάνω ένα ταξίδι μόνη μου. Να βρεθώ σ’ ένα αγαπημέ...
Continue reading