Loading posts...
Γράφει η Γεώρα Να είχαμε έναν έρωτα τώρα λέει, που θα μας έπαιρνε το άγχος και θα μας χάριζε την ηρεμία. Που θα μας έπαιρνε τις άσκοπες σκέψεις και θα μας στροβίλιζε μονάχα στη δική του! Που θα μας ανέβαζε ψηλά όπως όταν κάναμε όνειρα όταν ήμασταν παιδιά κα...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Δεν είναι που δεν μπορώ να ταξιδέψω σε άλλους ουρανούς, που δεν θέλω είναι! Είναι που ποτέ μου δεν θέλησα το λίγο και το μέτριο. Είναι που ποτέ δεν βολεύτηκε η ψυχή σε αγάπες μικρές, που τελικά δεν ήτανε αγάπες. Είναι που τ...
Continue reading
Γράφει ο Ηλίας Μαυρόπουλος Ξέρω μετά από τόσο καιρό και μετά απο τόσα έντονα συναισθήματα σου πέρασε και ας μην το παραδέχεσαι. Το παλέψαμε αρκετά νομίζω και οι δυο, όμως βλέπεις κι οι δυο μας, τόσο διαφορετικοί χαρακτήρες. Αλλιώς εσύ, αλλιώς εγώ. Σου γρά...
Continue reading
Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Είναι μερικά πράγματα στην ζωή, που είναι απλά. Ένα από αυτά τα απλά, είναι η θέση σου στη ζωή του άλλου. Ή προτεραιότητα ή στη σειρά αναμονής για "όταν θα". Ή προτεραιότητα ή νουμεράκι για καβάτζα. Μην αυταπατάσαι. Όταν...
Continue reading
Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Δε θέλω να σε φέρω στα μέτρα μου, ούτε να σε αλλάξω για να μου ταιριάζεις. Θέλω να ταιριάζεις στο άρωμα που φοράει η δική μου ψυχή. Εκείνο το άρωμα το απαλό, το ήσυχο, που γαληνεύει και ξυπνά τις πνευματικές αισθήσεις. Εκείνο πο...
Continue reading
Γράφει η Γεωργία Αδαμοπούλου Ήξερα ότι ο έρωτας έρχεται απρόσμενα χωρίς προειδοποίηση και ενδείξεις, αλλά δεν φανταζομουν πως είναι το συναίσθημα αυτό, μέχρι που η τύχη σε έφερε στο δρόμο μου! Ο έρωτας μπορει να γεννηθεί σε δευτερόλεπτα και να διαρκέσει γι...
Continue reading
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Εγώ πάντα θα χάνομαι στο φιλί σου. Σ’ εκείνο το φιλί, που είχε την αρμύρα της αυγουστιάτικης θάλασσας. Αλήθεια, θυμάσαι; Σ’ εκείνο το φιλί το ατελείωτο, που μου έκοβε την ανάσα και ξεσήκωνε τις αισθήσεις μου. Στο δικό σου φιλί, που ...
Continue reading
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Το φαγητό ζεστό πάνω στο τραπέζι. Έβαλε όλη της την τέχνη αυτήν την φορά. Ήθελε να τον εντυπωσιάσει. Ο έρωτας περνάει από το στομάχι της έλεγε η γιαγιά της και κείνη τον τελευταίο καιρό ούτε αυτό δεν φροντίζει να κάνει σωστά. Έχει...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Το τέλος έφτανε. Το είχε καταλάβει από νωρίς. Μέσα στο πλήθος δεν ένιωθε πια μόνη, ο κόσμος της δεν της έμοιαζε μικρός, τα όνειρά της μεγάλωσαν απότομα και στη φασαρία άκουγε σιωπή. Οι σκέψεις της , δεν είχαν τη μορφή του. Οι νύχ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη Γύρισες ξανά με δάκρυα μετάνοιας. Γύρισες και υποσχέσεις δίνεις αιώνιας αγάπης και στοργής. Μου λες πως έπεσες σε λάθη ανθρώπινα και θέλεις μονάχα μία ευκαιρία για να τα διορθώσεις. Αλλά με βλέπεις μουδιασμένη και ρωτάς γιατί δε χ...
Continue reading