Loading posts...
Γράφει η Κωνσταντίνα Σταμπουλή Απόψε, έλα πάλι να με βρεις. Κι αν είναι αργά, ακόμα κι αν ο ύπνος μ’έχει πάρει, εσύ να’ ρθεις. Έλα και πάρε με. Κράτα μου το χέρι και πάμε. Πήγαινέ με λίγο πιο μακριά από εκεί που πήγαμε χθες. Χαμογέλασέ μου… Πλησίασέ με ...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Τελικά, έγιναν όλα όπως στα είχα πει, λίγο πριν πούμε αντίο για τελευταία φορά, λίγο πριν κλείσουν οι γραμμές για πάντα, λίγο πριν οι φωνές μας ξεχαστούν. Ήταν σαν να έβλεπα το μέλλον ολοζώντανο μπροστά μου. Σαν να ήξερα πως σα...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Ο έρωτας! Κάνε μία παύση. Πάρε μια ανάσα και κλείσε τα μάτια σου. Ο έρωτας! Τώρα άνοιξέ τα πάλι. Πήρε μορφή σωστά; Ίσως κατάφερες να τον αγγίξεις κι’όλας. Και τα μάτια σου -αν μπορούσες να τα δεις - λάμπουν στη θύμηση. Ο έρωτας το πιο όμορ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Βασιλειάδου Είναι απλό αλλά συνάμα δύσκολο! Στις μέρες μας σπανίζει. Το να τολμάς να δείχνεις τα συναισθήματά σου! Πόση μεγάλη λιποψυχία να νιώθεις και να μην μιλάς! Να μ'αγαπάς και να σιωπάς! Να θέλεις να επικοινωνήσεις, να θέλεις να μιλήσε...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Σαλέπη Αρχικά, ο κάθε άνθρωπος θα πρέπει να βρει την σωστή στιγμή, τον σωστό λόγο, την σωστή αιτία να φύγει από το λάθος άτομο. Όχι να φύγει χωρίς λόγο λόγω επιπολαιότητας. Να ξέρει πότε πρέπει να αποχωρεί από την ζωή κάποιου άλλου ανθρώπου....
Continue reading
Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Ή έρωτας ή τίποτα. Το κατάλαβες; Δεν σε θέλω ούτε για φίλη, ούτε για κολλητή. Ούτε για συνεργάτιδα, ούτε για συμβουλάτορα! Σε θέλω στα χέρια μου. Στην αγκαλιά μου. Δεν θέλω να κρύβω λόγια. Δεν θέλω να περιορίζω τον εα...
Continue reading
Γράφει ο Δημήτρης Ξυλούρης Για τα απλά σου σ'ερωτεύομαι. Για τον τρόπο που με κοιτάς και χαμογελάς. Για τα χέρια σου που πλέκεις μέσα στα δικά μου, στο σινεμά. Για τα μαλλιά σου που μυρίζουν πάντα θάλασσα. Για το άγγιγμά σου που είναι σαν να περνά αέρας...
Continue reading
Γράφει ο Μιχάλης Τόσες μέρες άυπνος, μόνος να γυρνώ στο κρεβάτι. Τα μάτια κόκκινα από την κούραση, από το δάκρυ. Μα δεν ξέρω πώς όλα να τα αφήσω.  Δεν ξέρω αν ποτέ μπορώ να το ξεπεράσω. Έμαθα τα αισθήματα μου να ελέγχω, και από όλους και όλα να απέχω . Ή...
Continue reading
Γράφει ο Φοίβος Μαρκαντώνης Ξέρεις, τα βράδια που περνούν είναι αξημέρωτα, και που ξημερώνει δηλαδή τι να το κάνεις; Αφού μέσα στην καρδιά μου είναι πάντα μεσάνυχτα. Βροχερά μεσάνυχτα. Kαθώς προχωρούσα αφηρημένος στον δρόμο ξαφνικά έπεσα πάνω σου. Χάρηκα...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Δεν σε κουράζουν οι άνθρωποι αλλά οι προσδοκίες σου από εκείνους. Η απογοήτευση που νιώθεις κάθε φορά που τα λόγια μένουν λόγια και δεν γίνονται πράξεις. Κι εσύ, το μόνο που μπορείς να κάνεις, είναι να προχωράς. Δώσε τις ευκαιρ...
Continue reading