Loading posts...
Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου  Κάθομαι στην παραλία μόνη, ο κόσμος έχει λίγη ώρα που έχει φύγει. Δεν ακούγεται τίποτα, μονάχα ο παφλασμός των κυμάτων. Ο ήλιος κάνει την βουτιά του μέσα στην θάλασσα κι εγώ σιωπηλή ταξιδεύω στις σκέψεις μου, μέσα στα αδιέξοδα μο...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Φωνές, απειλές κι απαγορεύσεις. Προϋποθέσεις, πιέσεις και εντολές. Αυτό νομίζεις πως είναι ο έρωτας; Έτσι μεταφράζεις την αγάπη; Θαρρείς πως όσο πιο κοντό κρατάς το "λουρί" στον άλλο, τόσο πιο εύκολο είναι να τον κρατήσεις κοντά σ...
Continue reading
Γράφει η Οδύσσεια  Δεν χρειάζομαι άλλο πόνο στη ζωή μου. Πόνεσα αρκετά και κουράστηκα. Κουράστηκα από τις ανόητες σκέψεις και συζητήσεις. Κουράστηκα να υποθέτω, να αναλύω να δικαιολογώ.Κουράστηκα να ψάχνω λύσεις. Δε θέλω πια να έχω κανένα πρόβλημα να λύσω. Δε...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Πώς να μη μιλώ για σενα λοιπόν; Πώς να μη γυρίζω το κεφάλι μου σε κάθε όνομα ίδιο με το δικό σου; Πώς μπορώ να μην απαντώ με τα πιο όμορφα λόγια όταν με ρωτάνε να τους πω για σένα;Πώς να μην ονειρεύομαι, αγάπη μου, αφού όταν χαμογελ...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Απωθημένα, απραγματοποίητα και εμπόδια που βαφτίζουμε απροσπέλαστα. Λόγια, εγωισμοί κι αναβολές... Τι νόημα έχουν όλα αυτά; Ένα πέρασμα κάνουμε απ' αυτόν τον κόσμο και χρειάζεται μόλις ένα δευτερόλεπτο για να διακοπεί η πορεία μας...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Κάποια στιγμή θα έρθουν δύο χέρια και θα σε αγκαλιάσουν με τόση τρυφερότητα που θα σε κάνουν να πιστέψεις πάλι στην αγάπη.Κάποια στιγμή θα έρθουν δύο χέρια που το άγγιγμα τους θα είναι απαλό σαν χάδι.Κάποια στιγμή θα υπάρξουν δύο χέρια που θα σ...
Continue reading
Γράφει ο Nickolas M. Ημέρα 1ηΠροσπαθώ με κόπο να ακουμπήσω το τηλέφωνο στο γραφείο. Μάταια. Πέφτει με κρότο στο πάτωμα. Το σηκώνω με τρεμάμενα χέρια. Οι λέξεις χορεύουν στα μάτια μου. «Τέλος», «βλέπω άλλον», «συγνώμη», «καλή τύχη». Δε βγάζω νόημα. Οι συνάδελφ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Αγγελίδη Η απόσταση χωρίζει το σώμα, αλλά οχι την ψυχή. Η απόσταση χωρίζει αγκαλιές και φιλιά αλλά δεν μπορεί να χωρίσει σκέψεις και αναμνήσεις. Κλείνεις τα μάτια και αναπολείς στιγμές. Θυμάσαι όλες τις λεπτομέρειες. Μυρωδιές και αρώματα, χρώμ...
Continue reading
Γράφει ο Άρης Γρηγοριάδης Μια κούπα καφέ στο τραπέζι. Όχι δύο. Μια που να την μοιραζόμαστε, μαζί με την καλημέρα.  Ένα χάδι χωρίς πολλά λόγια στο πόδι σου που αφήνεις πάνω μου. Ένα φιλί πεταχτό πριν ξεκινήσει η μέρα. Το χέρι σου στο μάγουλό μου να με αγγίζει....
Continue reading
Αγάπη λέγεται, λέει... Το κάθε νοιαζομαι που σου λέει, το κάθε να προσέχεις , το κάθε πρέπει να είσαι καλά γιατί σε χρειάζομαι. Και εδώ μου έρχεται το τραγούδι "τι μαλακιες είναι αυτές που θες για να γουστάρεις..." Μα, αγάπη λέγεται; Πονάει η ψυχή μου δεν την...
Continue reading