Loading posts...
Γράφει η Νίνα Ιβάνοβα Θα σου γίνω απαραίτητη μια μέρα. Αργά θα είναι μόνο, να το ξέρεις. Ελπίζω εσύ να μην υποφέρεις Έτσι όπως μόνο εγώ θα ξέρω... Όταν μετανιώσεις Και διαπιστώσεις Ότι εκείνη δε θα σε κοιτάξει Έτσι όπως σε κοίταζα εγώ. Δεν θα πο...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Πάντα ήσουν η δεύτερη επιλογή του και εμφανίζεται σα κομήτης τις νύχτες και ζητά να σε δει όταν δεν έχει κάτι καλύτερο να κάνει. Το κακό είναι ότι δέχεσαι να σε δει όποτε του κάνει κέφι. Είσαι ερωτευμένη μαζί του, αλλά δε θεωρείς άδικ...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Με λένε Ρίζο και όπως θέλω τα γυρίζω. Εγωιστικό; Κοιτάμε την πάρτη μας και μόνο; Άντε καλέ που το είδατε αυτό; Λέτε να μην το πήραμε χαμπάρι; Φυσικά σε ότι μας βολεύει ή σε ότι μας συμφέρει το χαμπάρι έχει περίοπτη θέση, στα υπό...
Continue reading
Γράφει η Σταυρούλα Μαστέλλου Σε θέλω γι αυτό που είσαι. Γι αυτόν τον θησαυρό που κρύβεις στη ψυχή σου κι επιτρέπεις σε λίγα κι εκλεκτά άτομα να τον ξεθάψουν. Σε θέλω για όσα με ενθουσιασμό μου αποκαλύπτεις μα κι για όσα κρατάς μέχρι να ξεπεράσεις τη θαλασσο...
Continue reading
Γράφει η Αλεξάνδρα Φαρμάκη Πού πάει ο έρωτας όταν φεύγει;  Σε ποια διαδρομή χάνεται; Πού κρύβονται εκείνα τα "για πάντα" που ειρωνεύονταν τα "τόσο όσο";  Πώς φεύγει αυτή η γεύση της απογοήτευσης από τα χείλη; Όχι, δεν έχεις κανένα "κατηγορώ" να αποδώσει...
Continue reading
Γράφει η Πράξια Αρέστη Περνάει ο χρόνος μέσα στη μοναξιά της ανεκπλήρωτης αγάπης. Δεν είναι ότι δεν αγαπάω πια τη ζωή μου. Είναι που ξέρω τι θέλω αλλά δε θα μπορώ ποτέ να το έχω. Είναι που κάθε πρωί σου λέω καλημέρα πριν καλά καλά ανοίξουν τα μάτια μου και...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη «Δε γεννήθηκα για να μισώ, αλλά για να αγαπώ» Η Αντιγόνη του Σοφοκλή αναφέρεται με την πιο δημοφιλή φράση στην ιστορία της λογοτεχνίας για την αγάπη. Τι να είναι άραγε η αγάπη; Μπορούμε να την ερμηνεύσουμε σαν ένα συναίσθημα το ο...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ιακωβίδου Μικρές ελπίδες που γίνανε μεγάλοι στόχοι. Άνθρωποι που γίνανε το όνειρο της ζωής σου,πάλεψες να τους κρατήσεις κοντά σου. Έκανες τα πάντα προκειμένου να πάει καλά. Έδωσες ο,τι όμορφο είχες, έπιασες ακόμη και τους φόβους σου,τους...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Ήταν που περίμενε ανελλιπώς και καρτερικά εκείνον, τον έναν που δεν θα πλήγωνε την αγάπη. Ήταν που ήλπιζε πως υπάρχει εκείνος. Ήταν κυρίως που ήθελε να ήταν εκείνος. Τι συμφορά να αγαπάς και να ελπίζεις ταυτόχρονα. Τι πρόστυχη τιμωρία. Δεν...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Τι κι αν χωρίσαμε; Τι κι αν είπαμε αντίο; Τι κι αν δεν ζούμε πια μαζί; Τι κι αν δεν έχω ιδέα πια τι κάνεις στην καθημερινότητά σου; Τι κι αν δεν ξέρεις πώς περνώ τη μέρα μου; Αρνούμαι να δεχτώ πως όλα όσα υποσχέθηκε ο ένας στο...
Continue reading