Loading posts...
Γράφει η Αναγνώστριά, Κωνσταντίνα Κώτσια Σημασία έχει ο τρόπος που σε γουστάρει κάποιος. Ο τρόπος που στο δείχνει. Κατά πόσο μπορεί να αγγίξει το είναι σου. Αυτή η έντονη διαφορετικότητα στην εκδήλωση των συναισθημάτων του. Που θα τρελαίνει το μέσα σου ...
Continue reading
Γράφει η Νέρη Σταβαράκη Χθες το βραδυ έξυσα μια πληγή. Μια πληγή παλιά, απ αυτές που το σημάδι δε φαίνεται πια. Κι ομως πριν προλάβω να την ακουμπήσω μάτωσε. Τον ευχαρίστησα για άλλη μια φορά που μου έμαθε τη σημαινει αγαπη χωρίς όρους, τι σημαινει να αγ...
Continue reading
Γράφει ο Δημήτρης, για την Μυρτώ (του) Είναι οι φορές που τα λόγια δεν πάνε χέρι χέρι με τις πράξεις γιατί η ζωή δεν είναι ούτε απλή ούτε εύκολη. Είναι οι φορές που τα λόγια λέγονται και δεν εννοούνται όμως εγώ, εννοώ κάθε λέξη που σου είπα. Κάθε λέξη από...
Continue reading
Γράφει η Τάνια Παπά Πες μου τι φοβήθηκες τελικά περισσότερο; Εμένα ή τον εαυτό σου; Έκλεισες τα μάτια, να μη δεις τι; Πόσο μπορείς να αγαπήσεις ή πόσο αξίζεις να αγαπηθείς; Και τελικά ξέρεις κάτι; Δε θα μάθουμε ποτέ πόσο θα μπορούσαμε να αγαπηθούμε ούτε ...
Continue reading
Γράφει η Λίνα Κάτσικα Δεν πειράζει, καλύτερα έτσι, δεν πειράζει. Πόσες και πόσες φορές δεν το είπες, δεν το ψιθύρισες στην καρδιά σου την ανήσυχη, για να κοπάσουν οι χτύποι της που σε τάραζαν. Κι ο καιρός περνούσε και τα χρόνια φεύγανε κι εσύ μόνη, πληγωμ...
Continue reading
Γράφει η Μαίρη Κατσανίδου Αληθινή,  με άλφα κεφαλαίο. Το πρώτο γράμμα της αλφαβήτου. Αλήθεια, αγάπη, αφοσίωση. Πόσες  λέξεις δεν ξεκινούν από το άλφα; Αμέτρητες. Αληθινή  η φίλη; Δεν νομίζω. Πόσες φορές πληγώθηκες, πόσες φορές προσπάθησες να δεις την άλλ...
Continue reading
"Εκεινος", εδώ και χρόνια. Χρόνια τώρα είχα γεμίσει το μέσα μου με τόση αγάπη, μέχρι εκείνο το πρωινό που ξύπνησα και κοιτώντας τον καθρέφτη μου είδα μια Έλενα γεμάτη κενά. Δεν έφυγα επειδή δεν τον αγαπούσα, έφυγα για να μην μισήσω αυτό που γινόμουν δίπλα τ...
Continue reading
Είμαι γυναίκα. Χαίρομαι για αυτό. Για χίλιους και ένα λόγους. Ίσως και περισσότερους. Όσο και να προσπαθώ λογαριασμό δεν βρίσκω. Δηλώνω ευγνώμων για την τρέλα μου, τις παραξενιές και τις ιδιοτροπίες μου. Για τα νεύρα μου που μπορώ να τα ελέγχω σ...
Continue reading
Κάποιες στιγμές στη ζωή μας είναι μοναδικές και δεν επαναλαμβάνονται ποτέ, μένουν μόνο μέσα στο μυαλό, στη ψυχή και την καρδιά μας. Περπατούσαμε αγκαλιά σαν ονειροπαρμένοι στα πλακόστρωτα δρομάκια της Μακρυνίτσας  και ήταν σαν να είχε σταματήσει ο χρόνος μό...
Continue reading
Γράφει η Μαρίζα Ρίζου Κοίτα να δεις τι έχει γίνει απόψε. Μ’έχει πιάσει μια μελαγχολία. Λίγο η ησυχία στο σπίτι, λίγο το ότι είμαι μόνη μου, ήρθε το μυαλό και στάθηκε πάλι σε σένα. Πέρασε από το χθες για να σταθεί στο σήμερα. Αυτό το σήμερα.. Αχ να ερχόσο...
Continue reading