Loading posts...
Γράφει ο Θοδωρής Πανούλης Δεν ξέρω τι άλλο να γράψω. Πάνε μέρες που έχουν στεγνώσει τα δάκρυα μου και το μελάνι του στυλό. Μαζί σου, έχτισα έναν ουρανό φωτεινό, γεμάτο αστέρια και χρώματα.Ένα από αυτά τα αστέρια  ήσουν και εσύ. Όλο το διάστημα που ήμασταν μ...
Continue reading
Η ώρα είχε πάει δύο. Είχε κουρνιάσει στον μικρό εκείνο καναπέ του σπιτιού μου και με κοιτούσε αμίλητη περιμένοντας να την πάω σπίτι της. Ήταν φίλη μου. Γιατί, φιλία μεταξύ αγοριού και κοριτσιού δεν υπάρχει. Και ήταν εκείνη η στιγμή που της πρότεινα να πούμε δυ...
Continue reading
Γράφει η Αθηνά Σοφοκλέους Τριγυρίζω μόνη στο σκοτάδι, στο φως.. Ψάχνω να βρω που πήγε η αγάπη, η συμπόνοια, η καλοσύνη των ανθρώπων. Αξίες που για τους περισσότερους φαντάζουν σαν κάτι άγνωστο, περιττό. Αναζητώ την αλήθεια πίσω από σκέψεις, πίσω από χαμόγελ...
Continue reading
Το τελευταίο μας βράδυ πάνω στο κρεβάτι, μου είπες πως ίσως κάποτε ξαναείμαστε μαζί. Μου άφησες το τελευταίο σου τσιγάρο πριν φύγεις για παρηγοριά απόψε, έτσι είπες. Θυμάσαι τι σου απάντησα; Θα είναι εδώ όταν ξαναρθεις, θα σε περιμένει, όπως κι εγώ. Ακόμα ...
Continue reading
Γράφει ο Κοσμάς Καλεντηριάδης Δύο ζωές σαν ένα. Και τώρα; Σαν ξένοι ... Μπήκε μέσα στο μαγαζί και είπε "Γεια σας!" Μπορεί μέσα του τα πάντα να πήρανε φωτιά μόλις την είδε, μπορεί το μυαλό ασυναίσθητα να έτρεξε στα περασμένα, όμως κι αυτός σαν ξένος ...
Continue reading
"Χωρίς κλειδιά και χωρίς κινητό! Μα σοβαρά τώρα, πώς μπορεί να έφυγα χωρίς κλειδιά; Και όχι, να γυρίσω και να του χτυπήσω το κουδούνι, αποκλείεται". Γιατί να του χτυπήσω το κουδούνι. Στο κάτω κάτω εκείνος δεν έπρεπε να τρέξει πίσω μου; Εκείνος δεν έπρεπε να...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Τσικρίκα Είσαι ο έρωτας και είσαι και η αγάπη. Ταυτίστηκα μαζί σου και ξέρεις γιατί; Επειδή ζητάς, ότι ζητήσω! Έχεις στοργή μέσα σου για εμένα. Αληθινή αγάπη. Νοιάζεσαι. Πραγματικά νοιάζεσαι! Και επειδή με αγγίζεις. Με αγγίζεις σ...
Continue reading
Γραφει ο αναγνώστης Γ.Ο Όπως βλέπεις δεν σου χαλάω κι απόψε χατήρι και σου γράφω τα "άγραφα". Προφανώς σήμερα το θέμα μας είναι εκείνο το "ο νοών νοήτω" κλείνοντας. Δεν ξέρω τι έπρεπε να εννοήσω αλλά ξέρω τι πρέπει να σου πω κορίτσι μου. Όπως πολλές φορέ...
Continue reading
Πιστεύεις στον ξαφνικό έρωτα;  Σε εκείνον τον απρόσμενο, τον απόλυτο και κυρίαρχο έρωτα;  Αν ναι, απλά άκου! Όσο υπάρχει ζωή, υπάρχει και έρωτας, υπάρχει κι η ελπίδα ότι δεν είσαι μόνος σε αυτή τη ζωή.  Υπάρχει και τριγυρνάει δίπλα μας, το άλλο μας μισό.  ...
Continue reading
Γράφει η Βάσω Μυρογιάννη Κόντρα-ρόλοι… Έχουν αγαπηθεί με περίσσιο μίσος από όλους μας γιατί μας ανάγκασαν(;) να ζούμε κάποια διαστήματα μέσα στην αντίφαση. Μας έκαναν να μην μας αναγνωρίζουμε. Μας ωρίμασαν. Και μην έχεις αμφιβολία, μας βελτίωσαν. Έγιναν ση...
Continue reading