Loading posts...
Λεπτό δεν πήρα τα μάτια μου από πάνω σου. Όταν εσύ πονούσες, ξάπλωνα πλάι σου για να σκουπίσω τον ιδρώτα σου. Όταν εσύ θύμωνες, ήμουν εκεί για να κρατώ τα χέρια σου, μην τυχόν και κάνεις κακό στον εαυτό σου. Όταν δεν μπορούσα να σε ακουμπήσω, μου έφτανε που ...
Continue reading
Γράφει ο Παύλος Καστρινάκης Και να’μαι πάλι εδώ! Το ξέρω πως δε θες να με δεις. Μου το είπες πριν μία εβδομάδα. Μου το είπες εχθές. Και πριν μία ώρα αυτό μου έλεγες πάλι. Αλλά εγώ να’μαι πάλι εδώ! Έξω από το σπίτι σου. Έρχομαι εδώ και κάθομαι γ...
Continue reading
Γράφει ο Κοσμάς Καλεντηριάδης Το δεδομένο στην ζωη σου δεν είναι λάθος. Ίσα ίσα που αυτό σημαίνει ότι νιώθεις πλεον πως αυτός ο άνθρωπος θα είναι εκεί για σένα πάντα, και γι'αυτό πρέπει να του χαρίσεις τον κόσμο όλο. Μέσα όμως στο ταξίδι της ζωης, θα βρεθε...
Continue reading
Γράφει η Αναγνώστριά, Κωνσταντίνα Κώτσια Σημασία έχει ο τρόπος που σε γουστάρει κάποιος. Ο τρόπος που στο δείχνει. Κατά πόσο μπορεί να αγγίξει το είναι σου. Αυτή η έντονη διαφορετικότητα στην εκδήλωση των συναισθημάτων του. Που θα τρελαίνει το μέσα σου ...
Continue reading
Γράφει η Νέρη Σταβαράκη Χθες το βραδυ έξυσα μια πληγή. Μια πληγή παλιά, απ αυτές που το σημάδι δε φαίνεται πια. Κι ομως πριν προλάβω να την ακουμπήσω μάτωσε. Τον ευχαρίστησα για άλλη μια φορά που μου έμαθε τη σημαινει αγαπη χωρίς όρους, τι σημαινει να αγ...
Continue reading
Γράφει ο Δημήτρης, για την Μυρτώ (του) Είναι οι φορές που τα λόγια δεν πάνε χέρι χέρι με τις πράξεις γιατί η ζωή δεν είναι ούτε απλή ούτε εύκολη. Είναι οι φορές που τα λόγια λέγονται και δεν εννοούνται όμως εγώ, εννοώ κάθε λέξη που σου είπα. Κάθε λέξη από...
Continue reading
Γράφει η Τάνια Παπά Πες μου τι φοβήθηκες τελικά περισσότερο; Εμένα ή τον εαυτό σου; Έκλεισες τα μάτια, να μη δεις τι; Πόσο μπορείς να αγαπήσεις ή πόσο αξίζεις να αγαπηθείς; Και τελικά ξέρεις κάτι; Δε θα μάθουμε ποτέ πόσο θα μπορούσαμε να αγαπηθούμε ούτε ...
Continue reading
Γράφει η Λίνα Κάτσικα Δεν πειράζει, καλύτερα έτσι, δεν πειράζει. Πόσες και πόσες φορές δεν το είπες, δεν το ψιθύρισες στην καρδιά σου την ανήσυχη, για να κοπάσουν οι χτύποι της που σε τάραζαν. Κι ο καιρός περνούσε και τα χρόνια φεύγανε κι εσύ μόνη, πληγωμ...
Continue reading
Γράφει η Μαίρη Κατσανίδου Αληθινή,  με άλφα κεφαλαίο. Το πρώτο γράμμα της αλφαβήτου. Αλήθεια, αγάπη, αφοσίωση. Πόσες  λέξεις δεν ξεκινούν από το άλφα; Αμέτρητες. Αληθινή  η φίλη; Δεν νομίζω. Πόσες φορές πληγώθηκες, πόσες φορές προσπάθησες να δεις την άλλ...
Continue reading
"Εκεινος", εδώ και χρόνια. Χρόνια τώρα είχα γεμίσει το μέσα μου με τόση αγάπη, μέχρι εκείνο το πρωινό που ξύπνησα και κοιτώντας τον καθρέφτη μου είδα μια Έλενα γεμάτη κενά. Δεν έφυγα επειδή δεν τον αγαπούσα, έφυγα για να μην μισήσω αυτό που γινόμουν δίπλα τ...
Continue reading