Loading posts...
Γράφει ο Πάνος Μαύρος Με πήρε τηλέφωνο σήμερα. Μιλήσαμε αρκετά, περισσότερο από όσο θα μπορούσα να φανταστώ. Ίσως περισσότερο και από ώρα.Όπως τότε, τότε που έλιωνα στο ακουστικό ακούγοντας την φωνή της, τότε που έτρεμα στην ιδέα και μόνο ότι θα μου ζητήσει...
Continue reading
Γράφει η Ασημίνα Σακλακη Εσύ... Εσύ ήσουν που μου έλεγες συνέχεια να μην εμπιστεύομαι κανένα. Εσύ, που μου υπενθύμιζες πως δεν πρέπει να έχω ανάγκη κανέναν. Εσύ, που μου επεσήμανες πως είναι σημαντικό να στέκομαι στα πόδια μου. Ξαφνικά τι έγινε, τι άλλαξε; ...
Continue reading
Γράφει η P.X « -Όταν μεγαλώσω», έλεγε «θέλω να γίνω σαν τον μπαμπά μου». Δυστυχώς δεν τον πρόλαβε, όσο θα ήθελε η παιδική ψυχή του να τον μάθει. Συνήθιζε να ζει με την έλλειψη, με ένα κενό. Κι ας είχε άλλα τρία αδέρφια που τον περνούσαν μια δεκαετία και βάλ...
Continue reading
Γράφει η Λιάνα Θυμάμαι ένα βράδυ, ήμουν δεν ήμουν 5 χρονών, που σε ξύπνησα μέσα στο βράδυ κλαίγοντας. Είχα καταλάβει τι είναι θάνατος και - παιδάκι τότε - σκέφτηκα τι θα γίνει όταν έσυ και ο μπαμπάς φύγετε. Με καθησύχασες τότε και μου είπες πως δεν χρειάζετ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κοκκινάκη Εγω θα φυγω και εσυ θα μεινεις σπιτι να με περιμένεις. Μολις γυρισω τρελαίνεσαι απο χαρα, θες παλι.παιχνιδια και.κανεις τρελες. Με βλεπεις μετα απο λιγες ωρες και κλαις απο την χαρα σου. Θα φαμε παρεα μεσημεριανό και μετα θα παμε...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κοκκινάκη Γιατί σου λέω πως σε αγαπάω κάθε μέρα; Ξέρω ότι όταν το ακούς συνέχεια μπορεί να καταντήσει κουραστικό, μπορεί να νομίζεις ότι το λέω από συνήθεια, ότι το λέω γιατί πιστεύω πως αν στο λέω συνέχεια θα το πιστέψεις... Η αλήθεια...
Continue reading
Γράφει ο Θοδωρής Πανούλης Δεν ξέρω τι άλλο να γράψω. Πάνε μέρες που έχουν στεγνώσει τα δάκρυα μου και το μελάνι του στυλό. Μαζί σου, έχτισα έναν ουρανό φωτεινό, γεμάτο αστέρια και χρώματα.Ένα από αυτά τα αστέρια  ήσουν και εσύ. Όλο το διάστημα που ήμασταν μ...
Continue reading
Η ώρα είχε πάει δύο. Είχε κουρνιάσει στον μικρό εκείνο καναπέ του σπιτιού μου και με κοιτούσε αμίλητη περιμένοντας να την πάω σπίτι της. Ήταν φίλη μου. Γιατί, φιλία μεταξύ αγοριού και κοριτσιού δεν υπάρχει. Και ήταν εκείνη η στιγμή που της πρότεινα να πούμε δυ...
Continue reading
Γράφει η Αθηνά Σοφοκλέους Τριγυρίζω μόνη στο σκοτάδι, στο φως.. Ψάχνω να βρω που πήγε η αγάπη, η συμπόνοια, η καλοσύνη των ανθρώπων. Αξίες που για τους περισσότερους φαντάζουν σαν κάτι άγνωστο, περιττό. Αναζητώ την αλήθεια πίσω από σκέψεις, πίσω από χαμόγελ...
Continue reading
Το τελευταίο μας βράδυ πάνω στο κρεβάτι, μου είπες πως ίσως κάποτε ξαναείμαστε μαζί. Μου άφησες το τελευταίο σου τσιγάρο πριν φύγεις για παρηγοριά απόψε, έτσι είπες. Θυμάσαι τι σου απάντησα; Θα είναι εδώ όταν ξαναρθεις, θα σε περιμένει, όπως κι εγώ. Ακόμα ...
Continue reading