Loading posts...
Εκείνο που μπορώ να υποστηρίξω το υποστηρίζω: ότι ο μόνος δρόμος, ο οποίος δεν μας οδηγεί σε κανένα λάκκο, σε καμιά λακκούβα, σε κανένα κακό συναπάντημα, είναι ο δρόμος της αγάπης, είναι ο δρόμος της τρυφερότητας, είναι ο δρόμος της κατανόησης, είναι ο δρόμος ...
Continue reading
Γράφει η Χ.Δ Μια φορά χρειάστηκε να σε κοιτάξω κατάματα για να ρουφήξεις τη ζωή από μέσα μου. Δεν ήμουν άνθρωπος του έρωτα, όλα έπρεπε να είναι ελεγχόμενα στη ζωή μου. Μέσα σε κουτάκια της λογικής, στοιχισμένα. Η λογική πάντα αφέντευε. Και μαζί της κ η...
Continue reading
Σήμερα τράβηξα το ξέφτι μιας πετσέτας. Έφυγε πέρα ως πέρα. Ξέφτισε κι αυτή όπως η ζωή μου, πάλιωσε σαν την ανάμνηση του τελευταίου φιλιού σου. Πότε ήταν άραγε; Δεν θυμάμαι. Δεν θυμάμαι πια. Σκόρπιες αναμνήσεις που πονάνε! Πάντα πονούσαν, πάντα υπήρχαν εκ...
Continue reading
Γράφει η Ιρρόη Καρυπίδου. Μετά από μερικούς μήνες, είμαι και πάλι εδώ να σας ζαλίσω με τις σοφιστείες μου. Επειδή η πολεμίστρια μέσα μου δεν άφησε ούτε μαξιλάρι, ούτε πούπουλο, είπα να περάσω άλλη μια βόλτα να τα πω, να τα βγάλω από μέσα μου και να τα διαβά...
Continue reading
Γράφει η Purple Rain Ναι, πρέπει να το παραδεχτώ είσαι το ναρκωτικό μου. Το lsd δε λέει τίποτα μπροστά σου. Το μαύρο είναι απλός ατμός. Πως γίνεται και μόνο η σκέψη σου να με ανεβάζει τόσο. Πως γίνεται, μέσα από σένα να βρίσκω εμένα και πάλι. Εκείνο τ...
Continue reading
Γράφει η  Κάρυ Γκλεζάκου Δευτερη απωλεια μεσα σε λιγοτερο απο 20 μερες.. Χριστουγεννιατικα.. Τα πρώτα φώτα άναψαν δειλά -δειλά σαν τις πρώτες νιφάδες που πάντα από παιδί περίμενες να δεις να πέφτουν πάνω στο χώμα. Να κάνει κρύο, να παγώσει η λίμνη απένα...
Continue reading
Σκληρά τα λόγια που θα ακολουθήσουν κι όποιος προσβληθεί σημαίνει ότι έχει λερωμένη τη φωλιά του. Απλή προειδοποίηση έδωσα. Όταν τα κάνετε, δε σκέφτεστε. Όταν τα βλέπετε σας πιάνουν οι τύψεις σας. Κρίμα που ήσουν κι εσύ ένα ψέμα τελικά. Αλήθεια κρίμα. Δεν ξ...
Continue reading
Γράφει η Purple Rain Όταν δυο μάτια ρίχνουν δίχτυα να σε πιάσουν και εσύ σπαρταράς στο πέρασμα τους μα ξεφεύγεις. Όταν δυο μάτια σε τραβάνε σαν μαγνήτης, αλλά εσύ πας ενάντια στους κανόνες της φυσικής και της ζωής και κάνεις το δικό σου. Αλλάζεις τροχ...
Continue reading
Γράφει η Γεωργία Σιδηροπούλου Καλημέρες! Μ’αυτήν την λέξη ξεκινά η μέρα μου, "καλημέρες" Πολλές, όχι μία, ούτε δύο, αλλά πολλές ! Πάντα ξεκινούσα με ευχές για τα πολλά, έτσι ένιωθα και ήταν η μεγαλύτερη αυθυποβολή σε όσα στραβά έκαναν την εμφάνιση το...
Continue reading
Γράφει η Αναστασία Κ. Έχω βαρεθεί να βλέπω καθημερινά τον κόσμο γύρω μου βουτηγμένο ως το λαιμό στη μιζέρια και την απελπισία. Θα μου πεις οικονομική κρίση, ανεργία, φτώχεια κλπ Ναι φίλε μου, συμφωνώ. Δε μπορώ να διαφωνήσω στο ότι λόγω συγκυριών έχουμε κα...
Continue reading