Loading posts...
Γράφει η Αναστασία Κ. Έχω βαρεθεί να βλέπω καθημερινά τον κόσμο γύρω μου βουτηγμένο ως το λαιμό στη μιζέρια και την απελπισία. Θα μου πεις οικονομική κρίση, ανεργία, φτώχεια κλπ Ναι φίλε μου, συμφωνώ. Δε μπορώ να διαφωνήσω στο ότι λόγω συγκυριών έχουμε κα...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Χριστοδούλου Συνηθισμένες συμπεριφορές, συμπεριφορές του όχλου, προβλέψιμες σαν όλες τις άλλες! Προσωπικότητες που δίνουν για λίγο απλά και μόνο γιατί έχουν ένα αυτοσκοπό. Να σε κερδίσουν και να φύγουν! Προσωπικότητες χαμηλής αυτοεκτίμηση...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Ξέρω μικρή μου! Μεγάλωσες ακούγοντας ιστορίες για πρίγκιπες με λεύκα άλογα και γενναίους ιππότες. Διάβασες πολλές τέτοιες ιστορίες και στο τέλος πείστηκες ότι υπάρχουν πρίγκιπες και ιππότες Ονειρεύτηκες ότι κάποτε θα έρθει έν...
Continue reading
Κι όμως, δεν έμεινα. Το φώναζες, αλλά έφυγα. Δεν είχα μάθει να σε ακούω, ίσως ούτε κι εσύ εμένα. Νευρίαζα, απογοητεύτηκα, στεναχωρήθηκα και στο τέλος αποχώρησα. Εγωισμός; Φόβος; Συγκυρίες; Πάντως εγώ τώρα είμαι κάπου αλλού. Όχι, μην τρομάζεις. Χιλιομε...
Continue reading
Γράφει η αναγνώστρια Ε.Δ. Υπάρχουν κάποια άτομα αληθινά. Κι όμως αληθινά! Είναι αυτά τα άτομα που σε κοιτάνε και σε αγγίζουν, σου χαιδεύουν την καρδιά με τα μάτια τους. Τα διαβάζεις αυτά τα μάτια! Νιώθεις μέσα σου έναν ηλεκτρισμό που σε κάνει να βουρκώνει...
Continue reading
Γράφει η αναγνώστριά μας Μαρία. Απώλειες! Ολη μας η ζωή βασισμένη σε απώλειες.. Ανθρωποι ερχονται, μας αφηνουν σημάδια και συνήθειες, μικρά κομματάκια που συνθέτουν το παζλ του χρόνου και έπειτα απλά φεύγουν αφήνοντας πίσω μια γεύση καθένας τους διαφορετική...
Continue reading
Γράφει η αναγνώστρια Ε.Δ Θέλει να ζήσει Θέλει να αγαπήσει Θέλει να γελάσει Θέλει να δώσει, όσα δεν ένοιωσε μικρή Μικρή, ναι ήταν κάποτε μικρή όπου μεγάλωσε με μισή καρδιά Έχει μια μαμά, είχε ένα μπαμπά Μπαμπάς, τι δύσκολη λέξη για εκείνη. Τον είχε, δεν...
Continue reading
Γράφει η αναγνώστριά μας Βάσια Ντάτση. Δεν το ήθελα μ’ακους; Δεν το ήθελα και δεν περίμενα ποτέ να συμβεί Δεν περνούσε ούτε σαν σκέψη από το μυαλό μου. Κι όμως, για κάποιο περίεργο λόγο είχε χαραχτεί στη μνήμη μου η πρώτη φορά που σε είδα, πολλούς μήνες πριν...
Continue reading