Loading posts...
Εσύ να μου πεις πως μ’ αγαπάς, κι εγώ να κάνω πως σε πιστεύω

Εσύ να μου πεις πως μ’ αγαπάς, κι εγώ να κάνω πως σε πιστεύω

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Ήταν Παρασκευή νομίζω, πάνε και 4 χρόνια από τότε, αλλα όχι, είμαι σίγουρη ότι ήταν Παρασκευή. Πώς να μην είμαι άλλωστε, η μέρα αυτή χαράχτηκε ανεξίτηλα στο μυαλό μου και στην ψυχή μου. Παρασκευή λοιπόν, 9 το βράδυ, χειμώνας.  Από ...
Κάνε τη στιγμή σωστή, ακόμα και για το λάθος άνθρωπος, στο λάθος μέρος..

Κάνε τη στιγμή σωστή, ακόμα και για το λάθος άνθρωπος, στο λάθος μέρος..

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Βρεθήκαμε με λάθος ανθρώπους σε σωστά μέρη, με σωστούς ανθρώπους σε λάθος μέρη, με λάθος ανθρώπους σε λάθος μέρη και λάθος στιγμή. Ποτέ όμως με σωστούς ανθρώπους σε σωστά μέρη και σωστές στιγμές! Συμπτώσεις ίσως μου πεις.. Η ζωή...
Κι έφτασε η μέρα, που δε με νοιάζεις πια

Κι έφτασε η μέρα, που δε με νοιάζεις πια

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Οι χειρότερες στιγμές της ζωής μας ίσως είναι κάποιες από τις καλύτερες αναμνήσεις. Να βλέπεις αισιόδοξα τις καταστάσεις, να βλέπεις ζωή μπροστά σου. Να ανάβεις όλα τα φώτα για τα όνειρα σου. Να είναι ανοιχτοί οι διακόπτες. Πάντ...
Μη μετράς αυτούς που φεύγουν, αυτούς που μένουν να μετράς!

Μη μετράς αυτούς που φεύγουν, αυτούς που μένουν να μετράς!

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Είναι και αυτές οι μέρες οι δύσκολες, οι απαιτητικές, που έχουν πίεση και νεύρα, που θες έναν άνθρωπο να πεις για όλα αυτά που συμβαίνουν στο μυαλό σου, που θες να βάλεις σε τάξη τις σκέψεις σου, να μιλήσεις, να λυτρωθείς. Κι ας μ...
Αυτό που μένει, είναι η αγάπη

Αυτό που μένει, είναι η αγάπη

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου -Θες να σου πω ένα παραμύθι; -Παραμύθι; Θα έχει δράκους, τέρατα, πρίγκηπες; -Θα έχει και δράκους και πριγκίπισσες και κάστρα...θέλεις να σου πω ένα παραμύθι, ένα όμορφο παραμύθι, να ακουμπήσεις πάνω μου και να κοιμηθείς; -Φοβάμα...
Σ’ευχαριστώ.. για όσα μου χεις χαρίσει!

Σ’ευχαριστώ.. για όσα μου χεις χαρίσει!

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Πόσο περίεργο και πόσο τρομακτικό συγχρόνως ήταν αυτό που ένιωσα τη μέρα που ήρθες στη ζωή μου. Έτσι ξαφνικά, από το πουθενά, έγινες κομμάτι της ψυχής μου την πιο ακατάλληλα κατάλληλη στιγμή για εμένα. Την στιγμή που ήθελα ένα χέρ...
Εκείνοι οι άνθρωποι που έμαθαν μόνο να κρίνουν..

Εκείνοι οι άνθρωποι που έμαθαν μόνο να κρίνουν..

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Έχω το καλό για μένα και το κακό για τους άλλους, να ξεχωρίζω τους ανθρώπους σε κατηγορίες. Οι φίλοι, οι γνωστοί, η οικογένεια, οι επαγγελματικές συναναστροφές, εκείνοι που θα γελάσεις χωρίς να χρειαστεί όμως να αγγίξουν πιο βαθιά...
Το κάρμα το ορίζουν οι πράξεις και οι επιλογές μας

Το κάρμα το ορίζουν οι πράξεις και οι επιλογές μας

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Η ζωή είναι ένας τόμος με πολλά κεφάλαια. Το κεφάλαιο της γεννήσεώς μας, το κεφάλαιο της πρώτης νιότης του έρωτα, των δυσκολιών μας. Ένας ξεχωριστός ολόκληρος τόμος αυτό το κεφάλαιο, το κεφάλαιο των δυσκολιών της ζωής μας. Το κεφάλ...
Και η σιωπή, απάντηση είναι..

Και η σιωπή, απάντηση είναι..

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Και η σιωπή απάντηση δεν είναι; Συχνά αναρωτιόμαστε γιατί δεν παίρνουμε καμιά απάντηση σε ερωτήσεις, σε προβληματισμούς μας η έστω στις ανασφάλειες μας, που εξωτερικεύουμε. Συχνά μπαίνουμε σε σκέψεις αν είπαμε κάτι παραπάνω από ότ...
Για ότι πιστεύεις και ποθείς μέσα σου να μάθεις να προχωράς…

Για ότι πιστεύεις και ποθείς μέσα σου να μάθεις να προχωράς…

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου «Βλέπεις αυτό το δέντρο;» «Όχι, πού είναι;» «Δυο βήματα μπροστά σου» «Δεν βλέπω καθαρά..» «Κάτσε να πάω δυο βήματα να με δεις..» «Μα έκανες δυο βήματα αλλά το δέντρο δεν το βλέπω» «Κάτσε να κάνω παραπάνω..» «Ούτε και τώρα!» ...