Loading posts...
Χρωστάς στον εαυτό σου, τις πιο αληθινές αλήθειες σου..

Χρωστάς στον εαυτό σου, τις πιο αληθινές αλήθειες σου..

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Χρωστάς στον εαυτό σου μια αλλαγή. Χρωστάς στην ψυχή σου κάτι νέο που θα σε ανανεώσει ρε παιδί μου και θα σε κάνει να σε αγαπήσεις. Χρωστάς μια αλλαγή τόσο μεγάλη που όταν θα αντικρίσεις τον εαυτό σου στον καθρέπτη δεν θα σε αναγνωρί...
Και τώρα, έμειναν μόνο οι στίχοι τραγουδιών να σε θυμίζουν..

Και τώρα, έμειναν μόνο οι στίχοι τραγουδιών να σε θυμίζουν..

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Θυμάσαι εκείνο το τραγούδι που τραγουδούσαμε δυνατά στο αυτοκίνητο; Εκείνες τις ψηλές νότες που δεν κατάφερα ποτέ μου να πιάσω και κατέληγαν σε παραφωνία; Τότε δεν ήταν που έκλεινες τα αυτιά σου για πλάκα και γελάγαμε δυνατά με τις τ...
Μην αφήνεις για αύριο αυτό που μπορείς να κάνεις σήμερα!

Μην αφήνεις για αύριο αυτό που μπορείς να κάνεις σήμερα!

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Ξεχνάμε. Ξεχνάμε εύκολα να πούμε σε αγαπώ, μου λείπεις, γύρνα πίσω, σε θέλω, συγγνώμη. Ξεχνάμε και η ζωή περνάει μπροστά μας τόσο γρήγορα, που δεν το καταλαβαίνουμε. Αφήνουμε τις μέρες να περνάνε λέγοντας ''θα το κάνω αύριο''. Μην...
Και τώρα που ο έρωτας χάθηκε, τι έμεινε, αλήθεια;

Και τώρα που ο έρωτας χάθηκε, τι έμεινε, αλήθεια;

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Και οι άνθρωποι αλλάζουν και όσα πίστεψες αλλάζουν. Δεν παλεύουν πια, το ξεχνάνε, γιατί είσαι πάντα εκεί. Δεν ένιωσαν ούτε μια στιγμή την απώλειά σου. Δεν ένιωσαν πώς είναι να φεύγεις και να προσπαθούν να σε πιάσουν, να σε κρατήσουν....
Την ταμπέλα που μου φόρεσες, μπορείς να την κρατήσεις..

Την ταμπέλα που μου φόρεσες, μπορείς να την κρατήσεις..

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί οι άνθρωποι γύρω μου έλεγαν πάντα πόσο άχρηστη είμαι, πόσο τεμπέλα είμαι, πόσο αδιάφορη και πόσο ξινή μπορώ να γίνω. Με θεωρούσαν πάντα κάτι τέτοιο βλέπεις. Ποτέ δεν ήμουν εκείνη που χαμογελάει σε όλους, εκείν...
Η ζωή δεν περιμένει και το καλοκαίρι περνά σαν άνεμος.

Η ζωή δεν περιμένει και το καλοκαίρι περνά σαν άνεμος.

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Έλα κι είναι ακόμα καλοκαίρι. Πάμε να την κάνουμε για κάπου εξωτικά. Πάρε τη σκηνή, παίρνω τις καρέκλες. Είναι ακόμα καλοκαίρι και η μέρα θέλει ήλιο, αλμύρα στο κορμί και ξαπλώστρα και η νύχτα θέλει έρωτα και αγκαλιές. Μόνο αυτό....
Ανάθεμα στα όνειρα που άφησες στην άκρη..

Ανάθεμα στα όνειρα που άφησες στην άκρη..

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Ανάθεμα σε όλα όσα πίστεψες και φύγανε μέσα από τις παλάμες σου. Aνάθεμα στους έρωτες που σε καταστρέψανε. Ανάθεμα στα όνειρα που άφησες στην άκρη γιατί κάτι στάθηκε εμπόδιο στην πραγματοποίηση τους. Ανάθεμα στον υπολογιστή που αν...
Στα Χανιά αφήνεις πάντα ένα κομμάτι της καρδιάς σου

Στα Χανιά αφήνεις πάντα ένα κομμάτι της καρδιάς σου

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Βρέθηκα πάλι σε εκείνο το μέρος, στο μέρος που αγάπησα μέσα από την ψυχή μου, που έγινε κομμάτι του εαυτού μου, που με αγκάλιασε και κούρνιασα. Το μέρος που ερωτεύεσαι με την πρώτη ματιά, που δεν υπάρχουν περιορισμοί, το αγαπάς μόλις...
Να βρεις έναν άνθρωπο που να σε κοιτάει και να χάνεται.

Να βρεις έναν άνθρωπο που να σε κοιτάει και να χάνεται.

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Να βρεις έναν άνθρωπο που να σε κοιτάει και να χάνεται. Να λιώνει στο κοίταγμα σου, να φτερουγίζει η καρδιά του κάθε φορά που τα βλέμματα σας συναντιούνται. Να βρεις εκείνον που μες στο πλήθος του κόσμου σε αναγνωρίζει με την πρώτη,...
Μπορεί να σε άφησα να φύγεις, όμως εγώ είμαι ακόμα εδώ…

Μπορεί να σε άφησα να φύγεις, όμως εγώ είμαι ακόμα εδώ…

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Χαοτική και η αποψινή βραδιά. Τόσο μόνη και τόσο απελπισμένη. Οι άνθρωποι δεν έρχονται για να μείνουν, έρχονται και φεύγουν. Καταλήγεις να γίνεσαι κέντρο διερχομένων για τα θέλω τους, την καλοπέραση τους και μετά, τα είπαμε, γεια σας...