Loading posts...
Άφησε το κύμα, να σβήσει τις λέξεις που χάραξε στην άμμο..

Άφησε το κύμα, να σβήσει τις λέξεις που χάραξε στην άμμο..

Γράφει ο Νίκος Ιατρού Επέστρεφε οδηγώντας. Ακολουθούσε τη γνωστή διαδρομή, αφήνοντας τις εικόνες να ξεδιπλώνονται περισσότερο μέσα στο μυαλό της, παρά μπροστά στα μάτια της. Στις δυο πλευρές του δρόμου ανάμεσα σε κτήρια και περιφράξεις, παρεμβάλλονταν στενά...
Κατάφερε να συναντά τις σκέψεις του εδώ. Τις σκέψεις του κι εκείνη..

Κατάφερε να συναντά τις σκέψεις του εδώ. Τις σκέψεις του κι εκείνη..

Γράφει ο Νίκος Ιατρού Μπήκε στο δωμάτιο και έκλεισε γρήγορα την πόρτα πίσω του, αφήνοντας έξω τις φωνές και το φως, που προσπάθησαν να ακολουθήσουν. Ξάπλωσε στον μακρύ τριθέσιο καναπέ απέναντι από τη δική της θέση, ακούμπησε το κεφάλι στο μπράτσο και τέντωσ...
Κάνε τα χρόνια να μετρήσουν και σταμάτα να μετράς το χρόνο

Κάνε τα χρόνια να μετρήσουν και σταμάτα να μετράς το χρόνο

Γράφει ο Νίκος Ιατρού Ακίνητος στον καναπέ. Τριγυρισμένος από επιλογές που απέρριψες. Κοιτάς το ρολόι στον τοίχο. Έχεις τη αίσθηση ότι ο χρόνος σταμάτησε. Κάνεις λάθος. Αυτό το ρολόι δεν μετράει το χρόνο, μετράει το δρόμο και τα βήματα σου. Τις εικόνες κ...
 Η πτώση από ψηλά πονά περισσότερο. Θα έχεις κρατήσει όμως για πάντα την υπέροχη θέα.

 Η πτώση από ψηλά πονά περισσότερο. Θα έχεις κρατήσει όμως για πάντα την υπέροχη θέα.

Γράφει ο Νίκος Ιατρού Ήρθε η στιγμή να αποφασίσεις. Ζυγίστηκες, μετρήθηκες. Έβαλες τον εαυτό σου σε κάθε δυνατή θέση, πρόβαρες τα ρούχα και τα λόγια των διαφορετικών ρόλων που σου πρόσφερε κάθε επιλογή. Άδικος κόπος. Άδικος, γιατί ήξερες την απάντηση από τη...
Το άγγιγμα της, δεν είχε όρια ούτε έμπαινε σε καλούπια.

Το άγγιγμα της, δεν είχε όρια ούτε έμπαινε σε καλούπια.

Γράφει ο Νίκος Ιατρού To αντιλαμβανόταν κάθε πρωί. Κάθε καινούργια μέρα που ξημέρωνε, του αφαιρούσε αντικείμενα, πρόσωπα, αγαπημένες διαδρομές και συνήθειες. Ακόμη και λέξεις έχανε. Λέξεις που δεν χρησιμοποιούσε κι όταν τις άκουγε μετά από καιρό ηχούσαν περ...
Το σημάδι που είχε αφήσει το χέρι του στο μάγουλό της δεν προσπάθησε να το ξεπλύνει..

Το σημάδι που είχε αφήσει το χέρι του στο μάγουλό της δεν προσπάθησε να το ξεπλύνει..

Γράφει ο Νίκος Ιατρού Άκουσε την πόρτα να κλείνει πίσω του. Ξεκλείδωσε και βγήκε από το δωμάτιο. Όταν σιγουρεύτηκε ότι ήταν μόνη, μπήκε στο μπάνιο για να ξεπλύνει τα σημάδια που άφησε η μάσκαρα στο πρόσωπό της. Το σημάδι που είχε αφήσει το χέρι του στο μάγο...
Το μόνο που ήθελε από το φιλί του, ήταν να ξυπνήσει το μικρό κορίτσι μέσα της

Το μόνο που ήθελε από το φιλί του, ήταν να ξυπνήσει το μικρό κορίτσι μέσα της

Γράφει ο Νίκος Ιατρού Άργησε, της πήρε καιρό να καταλάβει. Το φιλί του δεν την έφτιαχνε, δεν ανακάτευε τις πολύχρωμες πεταλούδες, που ποτέ δεν κατοίκησαν στο στομάχι της. Μόνο ξυπνούσε μέσα της το μικρό κορίτσι. Όχι εκείνο το κορίτσι με το φλοράλ φόρεμ...
Μια ματιά ήταν αρκετή, για να γεμίσει το μυαλό του από τη μορφή της

Μια ματιά ήταν αρκετή, για να γεμίσει το μυαλό του από τη μορφή της

Γράφει ο Νίκος Ιατρού Βγήκε στο φως, αφήνοντας πίσω τη βουή του υπόγειου σταθμού. Κοίταξε το ρολόι του, διαπιστώνοντας ότι για μια ακόμη φορά είχε αργήσει. Κατέβηκε την πλατεία με γρήγορο βήμα και κατευθύνθηκε προς το βιβλιοπωλείο. Καθώς πλησίαζε, έβλεπε το...
Μ’ ένα ξερό “καταλαβαίνεις” έφυγε, κι ας μην κατάλαβες ποτέ το γιατί…

Μ’ ένα ξερό “καταλαβαίνεις” έφυγε, κι ας μην κατάλαβες ποτέ το γιατί…

Γράφει ο Νίκος Ιατρού Προσπαθούσες να ελιχθείς ανάμεσα στα συσκευασμένα σου υπάρχοντα. Οι στενοί διάδρομοι, που άφηναν τα μισάνοιχτα χαρτόκουτα, μεγάλωναν την απόσταση από το ένα δωμάτιο στο άλλο. Τα έπιπλα κρατούσαν ακόμα τη θέση τους, περιμένοντας τους με...
«Δεν θέλω να ζεσταθώ, να καώ θέλω»..

«Δεν θέλω να ζεσταθώ, να καώ θέλω»..

Γράφει ο Νίκος Ιατρού Ακολουθούσε την ίδια διαδρομή όπως κάθε βράδυ. Την ίδια ευθεία στο πλάι της πέτρινης μάντρας. Κι όσο πιο σίγουρη γινόταν ότι θα περάσει όλο το βράδυ της χωρίς να παρεκκλίνει από την πορεία της, τόσο πιο συχνά συναντούσε παράδρομους που...