Loading posts...
Κάποιες αγάπες, γιατρεύουν όλες τις ανοιχτές πληγές

Κάποιες αγάπες, γιατρεύουν όλες τις ανοιχτές πληγές

Γράφει η Σαντίνα Δεναξά (Λίκνον) Η λινή κουρτίνα στ'ανοιχτό παράθυρο λικνίστηκε αιθέρια από τ'ορμητικό αεράκι του δειλινού. Τέτοια ώρα, καθημερινά, όταν ο ήλιος έσκυβε να φιλήσει την θάλασσα, ο αέρας δυνάμωνε, μαρτυρώντας την αιώνια ένωσή τους. Το μισοσβησμέ...
Αγκαλιασέ με πιο σφιχτά, τώρα που σε πόνεσα

Αγκαλιασέ με πιο σφιχτά, τώρα που σε πόνεσα

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου. Kρυώνω Σήμερα κρυώνω πολύ. Πόσο καιρό είχα να το νιώσω αυτό το κρύο αλήθεια. Κατάφερα με μια μου κουβέντα να σε πληγώσω. Εσένα! Που σε έχω πιο πάνω και από εμένα. Που σε λατρεύω και σε αγαπάω τόσο ανεξήγητα και αγνά και ...
Τα παιχνίδια που παίζεις με τους ανθρώπους, στα επιστρέφει η ζωή!

Τα παιχνίδια που παίζεις με τους ανθρώπους, στα επιστρέφει η ζωή!

Γράφει η Μαρία Βουζουνεράκη. Οι άνθρωποι  δεν είναι παιχνίδια. Αν έχεις μάθει να παίζεις, μην παραπονιέσαι που η ζωή στα επιστρέφει. Οι άνθρωποι δεν είναι αναλώσιμα. Έμαθες να παίρνεις από τα αζήτητα τον επόμενο, μα και τα αζήτητα γίνονται ζητούμενα καμιά ...
Την αγάπη θα την βρεις στην καθημερινότητα

Την αγάπη θα την βρεις στην καθημερινότητα

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη. Ώρα 9.18 π.μ. , πλατεία Σ…. Κόσμος παντού. Σοκάκια, πεζοδρόμια, καφετέριες, γεμάτα. Παράξενο για τόσο πρωί. Κάθομαι στο λεωφορείο και χαζεύω φιγούρες. Μια γριά κυρία καθαρίζει τα μεγάλα  καφέ γυαλιά της. Ένας κύριος παίζει τα δάχτυ...
Εγώ που θα μείνω δίπλα σου, όσο κατακτάς τον κόσμο

Εγώ που θα μείνω δίπλα σου, όσο κατακτάς τον κόσμο

Γράφει η Αργυρώ Αμπατζίδου. Βλοσυρό πρόσωπο, μάτια μαύρα, έντονα, γεμάτα από αγωνία. Ένα μικρό κατέβασμα των ώμων, μια ανεπαίσθητη καμπουρίτσα στην πλάτη και μόνο ένα άτομο μπορεί να διακρίνει και να καταλάβει όλα αυτά τα αμυδρά, παραμορφωμένα χαρακτηριστικά…...
Ξέρω πως θα σε ξανασυναντήσω, γιατί αυτό είναι το κάρμα μας

Ξέρω πως θα σε ξανασυναντήσω, γιατί αυτό είναι το κάρμα μας

Γράφει η Ιωάννα Νικολαντωνάκη. Θα σε συναντήσω ξανά το ξέρω. Όταν σε κοιτάζω το νιώθω. Όταν σε χαιδευω το νιώθω. Οι δρόμοι μας ενώθηκαν για να πορευτούν σαν ένας πια. Κάπου, κάποτε, κάποια στιγμή ήμασταν μαζί. Και τώρα να μαστε πάλι μαζί. Δε σε συνάντησ...
Σ’αγαπάω, μ’ακούς; Μα δεν τολμώ να στο πω…

Σ’αγαπάω, μ’ακούς; Μα δεν τολμώ να στο πω…

Γράφει η Φλώρα Σπανού. Σ’ αγαπάω, μ’ ακούς! Είμαι ερωτευμένη μαζί σου, μ’ ακούς; Σε θέλω όσο δεν θέλησα ποτέ κανέναν άλλον στη μέχρι τώρα ζωή μου. Μ’ ακούς; Όχι, δεν μπορείς να με ακούσεις και φταίω εγώ και μόνο εγώ γι’ αυτό. Γιατί η φωνή μου είναι λεπτή...
Ή δώστης λόγο να γυρίσει ή ελευθέρωσέ την

Ή δώστης λόγο να γυρίσει ή ελευθέρωσέ την

Γράφει η Σοφία Δέδε. Βγήκε έξω με τις πυτζάμες. Ήταν αργά και όλα μέσα της είχαν σπάσει. Είχε θυμώσει. Είχε πληγωθεί. Ήθελε να φύγει, να ξεφύγει. Ποιός την κυνηγούσε; Τι φοβόταν; Τι ήταν αυτό που την πλήγωσε και την οδήγησε να ανοίξει την πόρτα του σπιτιο...
Ένας άντρας αγαπά με άγνοια κινδύνου και περίσσευμα ψυχής

Ένας άντρας αγαπά με άγνοια κινδύνου και περίσσευμα ψυχής

Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Ένας άντρας, σου σκουπίζει τα δάκρυα, δίχως να του πεις τι έχεις.. Κάθεται απλά δίπλα σου και αφουγκράζεται τον πόνο σου. Ένας άντρας, βουτάει την απελπισία σου στα χέρια του, χωρίς να ρωτάει ποιος σε έκανε δυστυχισμένη.. Ξέρει μ...