Loading posts...
Τελικά, η ζωή αξίζει και χωρίς εσένα!

Τελικά, η ζωή αξίζει και χωρίς εσένα!

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Και εκεί που όλα ήταν αλλιώς και η ψυχή μου φώναζε το όνομά σου, έτσι ξαφνικά τα πάντα άλλαξαν! Εκείνο το άρωμά σου, που είχε ποτίσει τα ρουθούνια μου, με ολόκληρο εσένα, ξαφνικά πήρε άλλη πνοή, καθαρή, διαφορετική λες και κάποιο...
Όταν δεν είχε άλλα μπαλώματα για την καρδιά της, έκανα φίλη τη μοναξιά..

Όταν δεν είχε άλλα μπαλώματα για την καρδιά της, έκανα φίλη τη μοναξιά..

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Όταν η μοναξιά της, έγινε η καλύτερή της φίλη, εκείνη συνέχιζε να ελπίζει στο μαζί. Όταν τα βράδια, την έβρισκαν μόνη, εκείνη μιλούσε πάλι με τα αστέρια, ελπίζοντας κάπου το φεγγάρι να φανεί. Όταν το κενό πλημμύριζε τα πάντα και ...
Έγινε η Κυριακή της, σε έναν κόσμο γεμάτο από Δευτέρες..

Έγινε η Κυριακή της, σε έναν κόσμο γεμάτο από Δευτέρες..

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Όταν τον είδε σάστισε. Ο κόσμος της φωτίστηκε, και η εικόνα του έγινε σημείο αναφοράς για την υπόλοιπη ζωή της. Οι λέξεις της χόρευαν στο στόμα της και η ανάσα της καραδοκούσε για μια ανύποπτη κραυγή. Ο χώρος της πλημμύρησε με χρ...
Έψαχνα μόνο μια αγάπη, μια αλήθεια κι ένα φιλί…

Έψαχνα μόνο μια αγάπη, μια αλήθεια κι ένα φιλί…

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Ούτε και εγώ δεν ήξερα τι έψαχνα να βρω! Μέσα στο θόρυβο αναζητούσα τη σιωπή. Μέσα στη φασαρία έψαχνα να βρω γαλήνη και ξανά από την αρχή. Καραδοκούσα πάντα στη γωνία για μια δεύτερη ευκαιρία, και μόλις την έπαιρνα έκανα ξανά το ί...
Μάθαμε να καίμε τα θέλω μας, σε ξένες αγκαλιές..

Μάθαμε να καίμε τα θέλω μας, σε ξένες αγκαλιές..

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Προχωράμε τη ζωή μας, σα να μη χωριστήκαμε ποτέ. Κάνουμε όνειρα , με τους δυο μας πρωταγωνιστές και όταν φτάνει το πρωί, προσποιούμαστε το αντίθετο, από αυτό που ευχόμαστε μέσα μας να γίνει! Φανταζόμαστε τη μέρα μας μαζί και χαμο...
Το τέλος έρχεται, όταν έχεις ήδη ξεπεράσει το χωρισμό..

Το τέλος έρχεται, όταν έχεις ήδη ξεπεράσει το χωρισμό..

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Το τέλος έφτανε. Το είχε καταλάβει από νωρίς. Μέσα στο πλήθος δεν ένιωθε πια μόνη, ο κόσμος της δεν της έμοιαζε μικρός, τα όνειρά της μεγάλωσαν απότομα και στη φασαρία άκουγε σιωπή. Οι σκέψεις της , δεν είχαν τη μορφή του. Οι νύχ...
Πριν το “αντίο”, σε ήθελα πολύ να ξέρεις..

Πριν το “αντίο”, σε ήθελα πολύ να ξέρεις..

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Κι όμως σε ήθελα, σε ήθελα πολύ! Είχα κρατημένη για σένα, εκείνη τη μοναδική θέση στη καρδιά μου που δε χωρούσε κάποιον άλλο παρά μόνο εσένα. Μαζί σου ζούσα τις πιο απόκρυφες στιγμές, τις πιο ονειροπόλες, τις πιο μαγικές και ζων...
Δεν είσαι απλά η φίλη μου, είσαι η αδελφή της καρδιάς μου

Δεν είσαι απλά η φίλη μου, είσαι η αδελφή της καρδιάς μου

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Μια περίεργη αίσθηση του για πάντα, μια όμορφη αύρα και ένα τεράστιο χαμόγελο, από τη πρώτη χειραψία που ανταλλάξαμε, πριν δώδεκα περίπου χρόνια ήταν αυτό που έχω να θυμάμαι όταν τη γνώρισα. Ήταν όμορφη, ψηλή, με μακριά σγουρά μαλ...
Σαν να την περίμενε από καιρό να επιστρέψει..

Σαν να την περίμενε από καιρό να επιστρέψει..

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Ο επίλογος ήταν έτοιμος. Έβαλε την τελευταία της τελεία και ήταν έτοιμη για την επιστροφή στη πόλη που γεννήθηκε και μεγάλωσε. Η βαλίτσα της τώρα, έστεκε απέναντί της, βουβή, και αυτή, όπως τα βουβά όλο δάκρυα που έπεφταν καυτά σ...
Θα είμαστε πάντα μια ανάσα πριν από ένα τέλος, που δεν έρχεται ποτέ..

Θα είμαστε πάντα μια ανάσα πριν από ένα τέλος, που δεν έρχεται ποτέ..

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Και κάθε φορά που θα σε έχω ανάγκη, που θα μου λείπεις, που οι σκέψεις μου θα έχουν την εικόνα σου, ξέρω! Ξέρω πως θα φανείς. Με το δικό σου πάντα ξεχωριστό τρόπο. Πάντα αυτό γίνεται εξάλλου χρόνια τώρα. Πάντα εμφανίζεσαι και εξα...