Loading posts...
Έχω ακόμα πολλά να σου δώσω, ακούς;

Έχω ακόμα πολλά να σου δώσω, ακούς;

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Όταν οι μέρες περνούν. Όταν οι μήνες φεύγουν και οι εποχές διαδέχονται η μία την άλλη , τότε καταλαβαίνω πως τίποτα δεν τελείωσε. Πως ακόμα εκεί έξω η ελπίδα για μας είναι ακόμα ζωντανή. Ότι εκείνο το "αντίο, να προσέχεις" που εί...
Τον έρωτα που ήθελε, δεν τόλμησε να τον ζήσει…

Τον έρωτα που ήθελε, δεν τόλμησε να τον ζήσει…

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Ήταν διαφορετικός από αυτούς που είχε γνωρίσει ως τώρα, παράξενος , ιδιαίτερος, όχι κάτι ξεχωριστό στην εμφάνιση του, αλλά σίγουρα φτιαγμένος από άλλα καλούπια. Γεννημένος ίσως και σε ένα άλλο δικό του πλανήτη, με πρωταγωνιστή τον...
Οι μισοτελειωμένες ιστορίες, είναι για εκείνους που δεν έπρεπε ποτέ να συναντηθούν..

Οι μισοτελειωμένες ιστορίες, είναι για εκείνους που δεν έπρεπε ποτέ να συναντηθούν..

Γράφει η Κοτλίτσα Βασιλική Τι να σου πω αφού δεν υπάρχει φωνή πια στο στόμα μου, ούτε λέξεις για να σε φέρουν πίσω. Τίποτα δε βρίσκω, ούτε καν ιστορίες για να έρχεσαι απλά σαν επισκέπτης και ύστερα να φεύγεις πάλι. Τι να σου πω αφού σε θέλω, μου λείπεις, ...
Τώρα που γύρισες, εδώ δεν υπάρχει κανείς!

Τώρα που γύρισες, εδώ δεν υπάρχει κανείς!

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Πέρασαν βράδια που φώναζαν το όνομά σου, νύχτες που δεν έλεγαν να ξημερώσουν και σκοτάδια που τα έβλεπε το φως της μέρας και τρόμαζε. Δεν ήσουν έτοιμος, είχες πει, να ξεθάψεις πάλι συναισθήματα και κουρασμένες καλημέρες από το πα...
Το μόνο που έμεινε από εμάς, είναι τα όνειρα που αφήσαμε στη μέση

Το μόνο που έμεινε από εμάς, είναι τα όνειρα που αφήσαμε στη μέση

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Έτσι όπως αρχίσαμε, τελειώσαμε. Σαν δυο ξένοι, που δεν γνωρίστηκαν ποτέ. Σαν δυο άνθρωποι, που δε συναντήθηκαν καν τυχαία. Σαν δυο άγνωστοι στην ίδια πόλη. Είπαμε ψέματα στους ίδιους μας τους εαυτούς, λόγια που έμοιαζαν μεγάλα στο...
Εκείνες οι εγκλωβισμένες ψυχές, στο λάθος σώμα..

Εκείνες οι εγκλωβισμένες ψυχές, στο λάθος σώμα..

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Όλα μπορούν να αλλάξουν, από τη μια στιγμή στην άλλη, αλλά και από χρόνο σε χρόνο. Τίποτα δε μένει ίδιο. Τίποτα δεν μένει εκεί όπως ήταν στην αρχή. Το έβλεπα, το ένιωθα κάθε μέρα μέρα που περνούσε. Το είχα καταλάβει αλλά δεν...
Έρωτας χωρίς ελπίδα ήτανε από την αρχή, τελικά..

Έρωτας χωρίς ελπίδα ήτανε από την αρχή, τελικά..

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Μια ατέλειωτη φυγή είμαι, ένα όνειρο γεμάτο εφιάλτες, και ένα γράμμα χωρίς αποστολέα. Δυο λέξεις κενές, και ένα αντίο που έρχεται πάντα να με βρει, όπως εκείνο το τελευταίο. Ακούστηκε δυνατά και έφτασε ως τη ψυχή μου. Στο τέλος ό...
Όσο εσύ έχανες τον εαυτό σου, εγώ προσπαθούσα να βρω τον δικό μου

Όσο εσύ έχανες τον εαυτό σου, εγώ προσπαθούσα να βρω τον δικό μου

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Είχαν περάσει δυο χρόνια, αν θυμάμαι καλά. Διάλεξες να χαθείς μέσα σε δρόμους που καίνε, σε ανθρώπους που δεν έμαθαν να αγαπούν και που πληγώνουν σκορπώντας το θάνατο από δω και από κει. Διάλεξες τις ερημικές γειτονιές με τα σκοτε...
Τα ωραιότερα ισόβια δεσμά.. είναι το ερωτευμένο χαμόγελο!

Τα ωραιότερα ισόβια δεσμά.. είναι το ερωτευμένο χαμόγελο!

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Ποτέ δε φανταζόμουν πώς είναι να ερωτεύεται κανείς ένα χαμόγελο. Αυτό το αληθινό, που πηγάζει από μέσα σου. Που βγαίνει από τη καρδιά σου και αντανακλά στο πρόσωπό σου. Που λαμπυρίζει στο σκοτάδι σαν το φως του ήλιου! Εκείνο το όμ...
Ο χρόνος πάγωσε στην άσφαλτο..

Ο χρόνος πάγωσε στην άσφαλτο..

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Μια σκήνη που δε παίχτηκε ποτέ, δυο πρωταγωνιστές μακριά ο ένας από τον άλλο , και ένα θέατρο γεμάτο θεατές.. Δεν έχω πολλά να σου πω, για αυτή την ιστορία, μόνο ένα αχ, και ένα γιατί που σε αυτό ακόμα προσπαθώ να απαντήσω. Δυο ...