Loading posts...
Σήμερα, θέλω μόνο να σε νιώσω!

Σήμερα, θέλω μόνο να σε νιώσω!

Γράφει η Έλσα Νικολάου Δεκατρία χρόνια. Τόσα είναι. Τα μέτρησα κάνοντας το τελευταίο τσιγάρο μου. Δεκατρία χρόνια με παράλληλη πορεία. Με πρωινά που ξύπνησες στον καναπέ μου και φώναζες «Καφέ!». Με μεσημέρια που βρεθήκαμε για τον καφέ για να πούμε τα ...
Νοσταλγώ έναν έρωτα που θα παίξει με την καθημερινότητα και θα βγει νικητής.

Νοσταλγώ έναν έρωτα που θα παίξει με την καθημερινότητα και θα βγει νικητής.

Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Διανύοντας επιτυχώς την τέταρτη δεκαετία της ζωής μου κάθομαι πλέον και κάνω έναν απολογισμό. Όχι ζωής, προς Θεού! Για κάτι τέτοιο λογίζω μικρό τον εαυτό μου ακόμη. Έναν απολογισμό και μία καταμέτρηση των στιγμών και των αναμνήσεων...
Από καύλα γεννήθηκες και μάθε με αυτή να ζεις την κάθε στιγμή σου!

Από καύλα γεννήθηκες και μάθε με αυτή να ζεις την κάθε στιγμή σου!

Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής Η καύλα είναι ήχος και κίνηση μαζί! Είναι η απαρχή της άγριας ηδονής. Πίσω από τους ηθικοκοινωνικούς φραγμούς της, κρύβει έναν ονειρεμένο φόντο. Κρύβει ρομαντισμό, αγκαλιές και μια απαράμιλλη ελευθερία. Ανέκαθεν όμως, υπήρξε ...
Η αλήθεια μου είναι πως σε θέλησα πριν καν σε γνωρίσω!

Η αλήθεια μου είναι πως σε θέλησα πριν καν σε γνωρίσω!

Γράφει η Άννα Βήχου Να σου πω μια αλήθεια; Την δική μου αλήθεια; Εγώ σε χαζεύω όταν κοιμάσαι... Ταξιδεύω κάθε βράδυ στο τσαλακωμένο σου πρόσωπο. Προσπαθώ με την αγάπη μου να σιδερώσω τις ρυτίδες σου. Παλεύω με τους εφιάλτες σου, και τους μετατρέπω σε όν...
Η μαγεία του έρωτα, διαρκεί όσο υφίσταται η επιθυμία.

Η μαγεία του έρωτα, διαρκεί όσο υφίσταται η επιθυμία.

Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής Έρωτας! Αισιοδοξία και θλίψη μαζί. Προσδοκία και προσμονή για το ποθούμενο. Ματαίωση, πόνος. Κάπως έτσι πλέκεται το κουβάρι του έρωτα δύο ανθρώπων. Κάπως έτσι παγιδεύεσαι στον ιστό εκείνο, της υπέρτατης ευχαρίστησης. Μπαίνει...
Η μόνη που θα διαβάσεις το άπιαστο όνειρό μου, Εσύ.

Η μόνη που θα διαβάσεις το άπιαστο όνειρό μου, Εσύ.

Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Λέρωσα τα χέρια μου με το μελάνι της καρδιάς μου. Τσαλακωμένες λέξεις πάνω στο χαρτί ατίμαζαν ότι γεννιόταν. Σε ποιο λευκό χαρτί να ξεπλύνω τις σκέψεις μου, με τι χρώμα μελάνι να ανακουφιστώ. Χάνω την μορφή μου κάθε χάρ...
Για εκείνο το πρώτο μας φιλί, να ξέρεις πως έκανα τα πάντα!

Για εκείνο το πρώτο μας φιλί, να ξέρεις πως έκανα τα πάντα!

Γράφει η Δήμητρα Διακάκη Λένε πως όσες μέρες, μήνες, χρόνια κι αν περάσεις με κάποιον, όσες καλές και κακές στιγμές αν ζήσεις, όσο έρωτα, πάθος, απογοήτευση, ξενέρα κι αν βιώσεις, ένα πράγμα δεν υπάρχει περίπτωση να ξεχάσεις: το πρώτο φιλί! Δεν μπορούσα ...
Από την Εύα, δεν μπόρεσε ποτέ να γλυτώσει ο Αδάμ..

Από την Εύα, δεν μπόρεσε ποτέ να γλυτώσει ο Αδάμ..

Γράφει η Δώρα Σαμαρά Η '' Εύα ''.. Η αμαρτία.. Κι ένας καρπός! Δυο μάτια σε κοιτούν και παρακολουθούν την κάθε κίνησή σου. Αργά, αθόρυβα, προσεχτικά. Ένα παιχνίδι στημένο πάνω σε μια στρατηγική αιώνων. Νιώθεις την αύρα της να σε μεθάει, να σε τυλίγε...
Μακριά, είναι μόνο εκεί που δεν θες να πας.

Μακριά, είναι μόνο εκεί που δεν θες να πας.

Γράφει η Χριστίνα Ρογκάκου Όρια; Ιδιαίτερη και περίεργη λέξη, με μια διαφορετική υπόσταση για τον κάθε άνθρωπο. Δεν τα συμπάθησα ποτέ και όσες φορές τα συναντώ μπροστά, δίνω ένα «σάλτο» και τα ξεπερνάω. Αλλά άκου με προσεκτικά, όχι εκείνα των άλλων ανθρώπων...
Σε θέλω εδώ. Απόψε. Τώρα!

Σε θέλω εδώ. Απόψε. Τώρα!

Γυρνάω το κεφάλι αργά-αργά και τους κοιτάζω όλους έναν προς έναν. Είναι τόσο χαρούμενοι. Φαίνεται τόσο έντονα η ανεμελιά κι η ευτυχία στα πρόσωπά τους, με κάνουν να θέλω να κλαίω από χαρά μόνο που τους βλέπω. Απομακρύνομαι απ’ την τραπεζαρία και περπατώ κατά μ...