Loading posts...
Δεν υπάρχει κανείς που δεν θα άφηνα για να είμαι μαζί σου

Δεν υπάρχει κανείς που δεν θα άφηνα για να είμαι μαζί σου

Γράφει η  Αναστασία Θεοφανίδου. Γιατί γίναμε έτσι; Αυτό με ρωτάω συνέχεια τόσο καιρό που λείπεις. Δεν ξέρω τι μ’ έπιασε. Ίσως μια μικρή μελαγχολία. Ο καιρός είναι μουντός κι εγώ δε θέλω να πάω για δουλειά. Κι αν απαντούσες στα τηλεφωνήματά μου, θα ήταν καιρ...
Θυμάσαι την τελευταία φορά που έκανες κάτι για εσένα;

Θυμάσαι την τελευταία φορά που έκανες κάτι για εσένα;

Γράφει η Αργυρώ Αμπατζίδου. Πότε έκανες κάτι για σένα; Ας πούμε, έφυγες αργά από το σπίτι με ένα σκισμένο τζιν και ένα απλό t-shirt, χωρίς τσάντα και πορτοφόλι, όταν όλοι κοιμόντουσαν, προχώρησες στους άδειους δρόμους της πόλης, αφουγκράστηκες την ησυχία της...
Στο γκρι της ζωής εγώ δεν χωράω!

Στο γκρι της ζωής εγώ δεν χωράω!

Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη. Οι συνθήκες  γύρω μας συνεχώς  αλλάζουν. Πότε πάνω , πότε κάτω. Πότε μήλα, πότε φύλλα. Τη μία στιγμή  θα μας δεις να πετάμε στον έβδομο ουρανό  καβαλώντας όλα χάρη το ροζ σύννεφο μας και την άλλη να  πέφτουμε στα τάρταρα  παρεάκι ...
Κάνε τις επιθυμίες σου, την μόνη σου επιλογή!

Κάνε τις επιθυμίες σου, την μόνη σου επιλογή!

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου. Loading... Η φάση που δεν ξέρεις τι σου συμβαίνει. Η φάση που ότι κι αν συμβεί το επεξεργάζεσαι μέσα στο μυαλό σου μέχρι το κεφάλι σου να γίνει καζάνι και να μην μπορείς να σκεφτείς πια. Η φάση που δεν ξέρεις ακριβώς τι θέλεις, πως ...
Δες την φωτεινή πλευρά της ζωής!

Δες την φωτεινή πλευρά της ζωής!

Γράφει η Κωνσταντίνα Χνάρη Και που σου στέρησαν τα όνειρα, έπρεπε εσύ να τα στερηθείς; Λες κι είναι τα όνειρα πράγματα χειροπιαστά κι εμπορεύσιμα και πιάστηκες τώρα κι εσύ από μια άσχημη φάση που είπε να περάσει αυτή η χώρα και βρήκες την ευκαιρία να αδρανοπο...
Άνοιξε το συρτάρι της ζωής σου και μην το φοβάσαι

Άνοιξε το συρτάρι της ζωής σου και μην το φοβάσαι

Γράφει η Κωνσταντίνα Ποζουκίδου. Το ημερολόγιο σήμερα γράφει 13 Σεπτεμβρίου, ημέρα Τρίτη και ώρα 11:10 το πρωί. Πίνω το καφεδάκι μου, έχοντας ήδη ξυπνήσει εδώ και καμία ωρίτσα. Ξανάπιασα να γράψω σε αυτό το τετραδιάκι μετά από πολύ καιρό χωρίς να ξέρω το λόγο...
Η ζωή βρίσκεται μόνο μπροστά

Η ζωή βρίσκεται μόνο μπροστά

Γράφει η Χριστίνα Ρογκάκου. Ο ήλιος ανατέλλει και όλα φαίνονται καινούρια, το φως προσφέρει μια αισιοδοξία που μας ωθεί για τα καλύτερα που θα έρθουν! Ε κι αν δεν θέλουν να έρθουν από μόνα τους γιατί να μην τα φέρουμε εμείς; Αγαπώ τη ζωή, τις προκλήσεις, αυτά...
Άσε με να κάνω ΛΑΘΟΣ

Άσε με να κάνω ΛΑΘΟΣ

Γράφει η Θεανώ Διολή. Η πινακίδα αναβοσβήνει μπροστά μου. Η λέξη γραμμένη με μεγάλα νέον γράμματα κάνει σχεδόν τη νύχτα, μέρα. Στέκομαι μπροστά της, την κοιτάω προσεκτικά. Αρχίζω με το βλέμμα μου να περιεργάζομαι τα γράμματα ένα - ένα. Νιώθω σαν να προσπαθώ ν...
Αντέχεται η ζωή χωρίς τον έρωτα;

Αντέχεται η ζωή χωρίς τον έρωτα;

Υπήρξε ποτέ έρωτας; Πώς θα το καταλάβω; Όλοι, τον καταλαβαίνουν; Και αν δεν υπάρχει όσο πρέπει; Είναι κάτι "βαρύ" αυτό...Ο γάμος... Καταλαβαίνεις πώς πρέπει να υπάρχει...Όχι; Θα σπάσει το κεφάλι μου, δεν αντέχω! Εσύ τι λές; Άσε, μην μιλ...