Loading posts...
Ρίσκαρε τα όνειρα και κάνε τα ζωή!

Ρίσκαρε τα όνειρα και κάνε τα ζωή!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. "Είσαι κυνική" μου λες κι εγώ γελάω. "Ναι, είμαι!" Σου παραδέχομαι και δεν ντρέπομαι καθόλου γι'αυτό. Ξέρεις τι κόπος χρειάστηκε για να φτάσω εδώ που με βλέπεις τώρα; Ξέρεις πόση διαδρομή περπάτησα; Πόσες φορές έπεσα και γκρεμο...
Να είσαι παρών στο τώρα σου

Να είσαι παρών στο τώρα σου

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Πήρα κόκκινα γυαλιά κι όλα γύρω σινεμά, τα βλέπω!  Κι ούτε ξέρω πώς να ζω, ούτε και πώς ν'αγαπώ.. τη ζωή μου επιβλέπω.. Η Πρωτοψάλτη γεμίζει με την φωνή της το πρωινό μου και εγώ κάνω καφέ και κάθομαι στην κούνια στο μπαλκόνι. Π...
Εκείνοι οι άνθρωποι, οι “όλα ή τίποτα”

Εκείνοι οι άνθρωποι, οι “όλα ή τίποτα”

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Είναι εκείνοι οι άνθρωποι που δεν έμαθαν να ζουν τίποτα στο λίγο. Γελάνε δυνατά και νιώθεις την ψυχή τους μέσα σε αυτό το γέλιο, κλαίνε χωρίς να κρύβουν τα δάκρυά τους γιατί ποτέ δεν ντράπηκαν γι'αυτά. Θα τους ακούσεις να μιλ...
Κι αφού έγινες μοίρα μου, γίνε και ζωή μου

Κι αφού έγινες μοίρα μου, γίνε και ζωή μου

Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή. Είναι παράξενο, σε ξέρω τόσο λίγο, όμως κυριαρχείς στη σκέψη μου από την πρώτη στιγμή. Είναι αυτό το κλικ που έγινε όταν σε πρωτογνώρισα και κουμπώσαμε εμείς οι δυο. Είναι η χημεία που υπάρχει ανάμεσά μας. Είναι destiny, βρε παιδάκι ...
Για το ένα όνειρο που θα πραγματοποιηθεί, αξίζει να ζεις

Για το ένα όνειρο που θα πραγματοποιηθεί, αξίζει να ζεις

Γράφει η Luna Punk. Κι είναι βλέπεις η πιθανότητα που έχει ένα όνειρο να πραγματοποιηθεί, που σε κάνει να συνεχίζεις! Είναι οι κόκκοι άμμου που γλυστράνε απαλά μέσ'απ'τα χέρια σου. Είναι ένας παλιός ανεμόμυλος στην άκρη του Πουθενά. Είναι οι ρόζ βουκα...
Ρίξε τη ζωή μέσα στο πάθος

Ρίξε τη ζωή μέσα στο πάθος

Γράφει η Εύα Αρβανιτάκη. Πάθος ακούτε και τρομάζετε! Τι σας κάνει τόσο πολύ πια να το φοβάστε; Το ξέρω ότι είναι η λέξη από μόνη της κρύβει μια ένταση μια έντονη επιθυμία ακόμη και μαρτύριο. Όμως τι νόημα θα είχε ο έρωτας χωρίς αυτό το πολύ ισχυρό συναίσθημ...
Σε ακατάστατη ζωή, δεν επιβίωσε κανείς!

Σε ακατάστατη ζωή, δεν επιβίωσε κανείς!

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου. Η ζωή μας  είναι όπως  το ακατάστατο δωμάτιο ενός εφήβου. Πεταγμένα πράγματα δεξιά και αριστερά, άλλα εξέχουσας σημασίας και άλλα τελείως αδιάφορα. Τη στιγμή που πας να βάλεις μια τάξη και να συμμαζέψεις το χάος ξεπετάγεται από κάπο...
Αντέχεται η ζωή χωρίς τον έρωτα;

Αντέχεται η ζωή χωρίς τον έρωτα;

Γράφει η Αλεξάνδρα Γεωργίου. Υπήρξε ποτέ έρωτας; Πώς θα το καταλάβω; Όλοι, τον καταλαβαίνουν; Και αν δεν υπάρχει όσο πρέπει; Είναι κάτι "βαρύ" αυτό...Ο γάμος... Καταλαβαίνεις πώς πρέπει να υπάρχει...Όχι; Θα σπάσει το κεφάλι μου, δεν αντέχω! Εσύ τι λές;...
Εμένα, Σήμερα Θυμάμαι και Δακρύζω

Εμένα, Σήμερα Θυμάμαι και Δακρύζω

Γράφει η Δέσποινα Παλαμάρη. Εμένα, Σήμερα Θυμάμαι και Δακρύζω Θυμάμαι τότε που ζωγράφιζα ήλιους όταν έβρεχε και δεν κρυβόμουν με λίγες σταγόνες βροχής. Χαμογελούσα στο Θεό που μας φρόντιζε και έβγαινα έξω για να φυτέψω γιασεμιά χορεύοντας… Μετά άπλωνα τη κα...
Σήμερα, αποφάσισα πως θα πάνε όλα καλά!

Σήμερα, αποφάσισα πως θα πάνε όλα καλά!

Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Σήμερα ξύπνησα και αποφάσισα πως όλα θα πάνε καλά. Όχι γιατί πρέπει, αλλά γιατί έτσι είναι. Γιατί πολύ απλά βαρέθηκα να σέρνομαι και να κλαίγομαι. Έχει αρχίσει και με εκνευρίζει το γεγονός ότι έχω γίνει ένα ανδρείκελο, ένα απλό κακ...