Loading posts...
Τίποτα δεν γίνεται ερήμην σου..

Τίποτα δεν γίνεται ερήμην σου..

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Μερικές φορές νομίζω ότι είμαι μόνο εγώ που σκέφτομαι έτσι! Αναρωτιέμαι γιατί οι άνθρωποι δεν μπορούν να κοιτάξουν πιο βαθιά; Γιατί θα πρέπει πάντα να ψάχνουμε κάποιον να ρίξουμε το φταίξιμο όταν συμβαίνει κάτι που δεν μας αρέσει; ...
Ο εχθρός της ζωής σου, βρίσκεται πάντα εντός των τειχών..

Ο εχθρός της ζωής σου, βρίσκεται πάντα εντός των τειχών..

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Τι σας κάνει να πιστεύετε ότι οι εχθροί έρχονται απ' έξω; Από μέσα έρχονται μάνα μου, από μέσα. Κάθε φορά που αποτυγχάνεις, κάθε φορά που δεν κερδίζεις μια μάχη, κάθε φορά που δεν κερδίζεις έναν άνθρωπο, κάθε φορά που παλεύεις, κάθ...
Κρύψε με σε ένα τραγούδι επάνω..

Κρύψε με σε ένα τραγούδι επάνω..

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Σταγόνα στον ωκεανό η ψυχή μου. Στράγγιξε από βλέμμα. Στράγγιξε από αίμα. Δεν νομίζω ότι θα επανέλθει στα φυσικά της ζητούμενα. Δεν νομίζω ότι θέλει να δει κάτι άλλο. Ότι ήταν να δεις το είδες. Δεν έμεινε κάτι κι ότι έμεινε να ...
Κανείς δεν προδίδει κανέναν αν δεν του το επιτρέψεις..

Κανείς δεν προδίδει κανέναν αν δεν του το επιτρέψεις..

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Φοριέται πολύ τον τελευταίο καιρό η λέξη προδοσία. Το θέμα είναι ποιος πρόδωσε ποιον! Εκείνος/η εσένα ή εσύ τον εαυτό σου; Κανείς δεν προδίδει κανέναν αν δεν του το επιτρέψεις. Ίσως σου πάρει χρόνια να το καταλάβεις και ίσως ποτέ...
Είναι γελοίο να θυμάσαι κάποιον μόνο όταν έχεις κάτι ανάγκη απ’ αυτόν.

Είναι γελοίο να θυμάσαι κάποιον μόνο όταν έχεις κάτι ανάγκη απ’ αυτόν.

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Δεν ζήτησα ποτέ να με θυμηθείς, δεν ζήτησα να με ψάξεις, δεν ζήτησα να είσαι δίπλα μου. Απλά είναι γελοίο να θυμάσαι κάποιον μόνο όταν έχεις κάτι ανάγκη απ' αυτόν. Και νομίζεις ότι είναι και ηλίθιος και δεν θα θυμάται ότι εσύ ήσουν...
Κι όμως, η καρδιά μου αντέχει ακόμα..

Κι όμως, η καρδιά μου αντέχει ακόμα..

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Είχα φύγει, δεν ήμουνα πια εκεί, αλλά κανείς δεν το κατάλαβε. Μονάχα κάποιες ώρες περνούσε ένα περιστέρι και μου έγνεφε κάποια λόγια. Μπάλωσα και την αντοχή μου με περηφάνια και έκοψα τον ομφάλιο λώρο που με κρατούσε. Και κάθε που σκ...
Μην μου λες τι είπαν για μένα, αλλά γιατί είχαν το θάρρος να το πουν σε εσένα “φίλε” μου..

Μην μου λες τι είπαν για μένα, αλλά γιατί είχαν το θάρρος να το πουν σε εσένα “φίλε” μου..

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Είπαν, είπαν, είπαν... Ο κόσμος πάντα θα λέει μάτια μου, ακόμα κι όταν δεν ξέρει τίποτα. Ειδικά τότε, θα βρει, θα ανακατέψει, θα σκαλίσει. Είπαν αλλά βρήκαν αυτί για να ακουστούν. Γιατί είχαν όμως τόσο άνεση να το πουν σε σένα; ...
Η δικαίωση έρχεται, όταν πια είναι πολύ αργά

Η δικαίωση έρχεται, όταν πια είναι πολύ αργά

Και νίκησες και έχασες. Διπλή νίκη δηλαδή. Αρκετά είδες δεν νομίζεις; Αρκετά για να κατανοήσεις τα σημάδια, τις αλήθειες, τα ψέματα, την υποκρισία και την κενότητα της στιγμής. Στιγμές, χα! Ας γελάσω. Η ζωή είναι στιγμές! Και το δευτερόλεπτο που μόλις πέρασε σ...
Ο θυμός σου, είναι η αδυναμία σου..

Ο θυμός σου, είναι η αδυναμία σου..

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Δεν είμαι υπέρ του θυμού. Είναι ένα συναίσθημα αρνητικό και όλα τα αρνητικά τα πετάω. Αλλά είναι στιγμές που θυμώνω με τον εαυτό μου. Γιατί πάντα μ' αυτόν θυμώνω. Τι μου φταίνε οι άλλοι; Ο καθένας την δουλειά του κάνει, ο καθένα...
Καλύτερα μόνη, παρά με ανθρώπους που δεν καταλαβαίνουν τι γλώσσα μιλά η καρδιά μου.

Καλύτερα μόνη, παρά με ανθρώπους που δεν καταλαβαίνουν τι γλώσσα μιλά η καρδιά μου.

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Πώς να συνεννοηθώ αλήθεια με ανθρώπους που δεν έχουν την ψυχή που εγώ αγαπώ; Ψυχή να νιώσουν, ν' ακούσουν, να καταλάβουν. Να καταλάβουν ότι όλοι οι άνθρωποι είμαστε μοναδικοί και μέσα απ' την μοναδικότητα εκφραζόμαστε διαφορετικά. Κ...