Loading posts...
Να γινόμουν λίγο σαν κι εσένα ρε μαμά..

Να γινόμουν λίγο σαν κι εσένα ρε μαμά..

Γράφει η Κέλλυ Φίλικα Σήμερα είναι η γιορτή της Μητέρας, μια μέρα που δε τη κατάλαβα ποτέ. Η κάθε μέρα είναι γιορτή της, κάθε μέρα της ανήκει. Οι Μανούλες είναι οι άγγελοι που έστειλε ο Θεός για να προστατεύουν τα παιδιά, συνεπώς κ όλο το κόσμο. Μάνα δεν ...
Αχ ρε μάνα μεγάλωσα κι έγινα ό,τι φοβόμουν πιο πολύ. Εσύ.

Αχ ρε μάνα μεγάλωσα κι έγινα ό,τι φοβόμουν πιο πολύ. Εσύ.

Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Μεγάλωσα κι άλλαξαν πολλά! Μεγάλωσα και μίκρυνε η ελευθερία μου κι ο χρόνος. Όχι μόνο αυτός που μου απομένει να ζήσω, αλλά και ο άλλος, ο ελεύθερος, ο χρόνος που έχω για να ξοδεύω αποκλειστικά για εμένα. Μεγάλωσα και δεν είναι μόνο...
Συγγνώμη μπαμπά..

Συγγνώμη μπαμπά..

Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Συγγνώμη μπαμπά.. Που δεν πέταξα σαν αετός όπως με προόριζες να γίνω.. Συγγνώμη που έμεινα ενα τόσο δα μικρό σπουργίτι .. Που το πέταγμα του δεν φτάνει πέρα από την φυλακή αυτή.. Και που το κελάηδημα του είναι τόσο αδύναμο να ξημε...
Σ’αγαπώ και σε θαυμάζω ρε μάνα, κι ας μην στο λέω όσο πρέπει.

Σ’αγαπώ και σε θαυμάζω ρε μάνα, κι ας μην στο λέω όσο πρέπει.

Γράφει η Μαρία Χριστοδούλου Λένε πως στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους, βγάζουμε και τον πραγματικό μας εαυτό...και πιο κοντινό άτομο από τη μάνα δεν υπάρχει! Άρα τότε εγώ οφείλω να ομολογήσω πως είμαι στριμμένο έντερο! Γιατί σε σένα μάνα βγάζω τον χειρό...
Εσύ ο μπαμπάς της κι εγώ περήφανη για σένα..

Εσύ ο μπαμπάς της κι εγώ περήφανη για σένα..

Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Κάθε μέρα που περνάει συνειδητοποιώ πόσο γρήγορα μεγαλώνει η κόρη μας και πόσο πολύ δένεται μαζί σου. Και χαίρομαι πολύ για αυτό. Μπορεί να με κατηγορείς ότι ζηλεύω αλλά ειλικρινά κάτι τέτοιο δεν ισχύει και το ξέρεις καλά… Το να...
Ναι ρε μαμά, τώρα καταλαβαίνω γιατί έπρεπε να πάρω τη ζακέτα

Ναι ρε μαμά, τώρα καταλαβαίνω γιατί έπρεπε να πάρω τη ζακέτα

Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Όλοι μας από την πρώτη στιγμή που αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε τον εαυτό μας, έχουμε μνήμες από τους γονείς μας να μας προσέχουν, να μας μαλώνουν, να μας καθοδηγούν. Στην πορεία προς την εφηβεία, αυτή η προσοχή αρχίζει να μετατρέπε...
Γίνε ο άνδρας που θα ήθελες να έχει η κόρη σου

Γίνε ο άνδρας που θα ήθελες να έχει η κόρη σου

Γράφει η Χριστίνα Ρογκάκου. Ζούμε σε μια εποχή που οι άνθρωποι έχουν να αντιμετωπίσουν προβλήματα διαφόρων ειδών και ανασφάλειες πολλές. Καθένας αποφασίζει να υιοθετήσει μια διαφορετική στάση για να μπορέσει να ανταπεξέλθει σε αυτά. Σήμερα όμως, ας προσπαθήσο...
Ο πατέρας που θα σου “τύχει” θα είναι και η “τύχη” σου.

Ο πατέρας που θα σου “τύχει” θα είναι και η “τύχη” σου.

Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Σήμερα γιορτάζεις και προσπαθώ να σκεφτώ πως ξεκίνησαν όλα. Μια φορά και έναν καιρό λοιπόν, ήταν ένα αγόρι. Περνούσαν τα χρόνια αλλά το αγόρι δε μεγάλωνε. Δεν ήθελε; Δε μπορούσε; Κανείς δεν ήξερε. Ψήλωνε βέβαια και άλλαζε, α...
Θα μου λείπει πάντα το “μπαμπά” που δεν θα πω

Θα μου λείπει πάντα το “μπαμπά” που δεν θα πω

Γράφει η Έφη Νερούτσου. Ανέκαθεν ήμουν πολύ περήφανη για τον πατέρα μου. Ήταν καπετάνιος και μάλιστα πολύ καλός. Τον ήξεραν όλοι, μίλαγε πολλές γλώσσες, με έπαιρνε στα ταξίδια μαζί του και όλοι με πρόσεχαν για να μην του κάνω παράπονα.  Τον θαύμαζα για πολλά...
Είναι και κάτι σύμμαχους, που τους λένε μπαμπάδες

Είναι και κάτι σύμμαχους, που τους λένε μπαμπάδες

Γράφει η Zoe Diam. Κακομαθημένο παλιοκόριτσο έλεγες και ξαναέλεγες, όταν χρόνια πριν ζητούσα κάτι απεγνωσμένα και έφερνα τον κόσμο ανάποδα για να το καταφέρω. Ένα κακομαθημένο παλιοκόριτσο που σε νευρίαζε γιατί στο πρόσωπο του δεν έβλεπες τον εαυτό σου, αλλά...