Loading posts...
Τα λόγια κάποια στιγμή θα πετάξουν, οι πράξεις όμως θα κρατήσουν για πάντα.

Τα λόγια κάποια στιγμή θα πετάξουν, οι πράξεις όμως θα κρατήσουν για πάντα.

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Κατ’ επιλογή, δε θέλω να παίρνω θέση σε ό,τι δε με αφορά, ό,τι δε με αγγίζει και ανήκει σε χωράφια ξένα. Είναι ξένες κι οι υποθέσεις που τρέχουν, που κάποιο λόγο θα έχουν και δεν έκλεισαν ποτέ. Κατ’ επιλογή, προσωπική μου επιλογή....
Με κούρασαν οι άνθρωποι που έμαθαν μόνο να κρίνουν και να κατακρίνουν

Με κούρασαν οι άνθρωποι που έμαθαν μόνο να κρίνουν και να κατακρίνουν

Γράφει η Εύα Αρβανιτάκη Έχω κουραστεί να ζώ σε έναν κόσμο που ξέρει μονάχα να κρίνει και να κατακρίνει τον κάθε άνθρωπο για τις πράξεις, τις επιλογές και την ζωή του. Έχω κουραστεί να είμαι ανάμεσα σε ανθρώπους που η κύρια ασχολία τους είναι οι ζωές των ...
Εκεί που τελειώνουν οι προσδοκίες, ξεκινάει η ζωή..

Εκεί που τελειώνουν οι προσδοκίες, ξεκινάει η ζωή..

Γράφει η Μαρίσα Παππά Από καιρό τώρα άλλαξα νοοτροπίες και συνήθειες, διαφοροποιήθηκα εσωτερικά. Έβαλα ένα σακίδιο στην πλάτη με τα απαραίτητα, άνοιξα την πόρτα, την έκανα με ελαφρά πηδηματάκια για να μην με πάρει χαμπάρι κανένας ώστε να με καθυστερήσει με...
Κριτική γονέων, παιδεύουσι τέκνα..

Κριτική γονέων, παιδεύουσι τέκνα..

Γράφει η Κωνσταντίνα Ποζουκίδου Το πιο δύσκολο ίσως επάγγελμα είναι αυτό του γονέα! Η πιο εξαντλητική, η πιο ψυχοφθόρα, η πιο αγχώδες εργασία είναι να είσαι γονιός! Και όλα αυτά φαντάζουν ακόμη πιο τραγικά αν σκεφτεί κανείς ότι είναι η απόλυτα εθελοντική επ...
Μάθαμε να κρίνουμε, να επικρίνουμε και ξεχάσαμε να ζούμε..

Μάθαμε να κρίνουμε, να επικρίνουμε και ξεχάσαμε να ζούμε..

Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Κριτικάρουμε πλέον τους ανθρώπους βάση την εμφάνιση τους. Κρίνουμε πριν καν γνωρίσουμε, θάβουμε πριν καν σκοτώσουμε. Οπλίζουμε την υπεροψία μας και μπαμ κακίας πλημμυρίζουν όποιον βρεθεί στο πεδίο μας. Μα θα είναι το ντύσιμο; ...
Όταν κρίνεις, πρέπει να είσαι και έτοιμος να κριθείς.

Όταν κρίνεις, πρέπει να είσαι και έτοιμος να κριθείς.

Γράφει η Χριστίνα Ρογκάκου Έλα ρε φίλε μου εσύ που όλα τα ξέρεις και τα πάντα γνωρίζεις, να μου πεις πως έχουν τα πράγματα! Έρχεσαι ε; Βρε καλώς τον! Μεταλαμπάδευσε μας τις γνώσεις σου, να «φωτιστούμε» και όλοι οι υπόλοιποι, οι άσχετοι. Ώπα, γιατί στραβώνε...
Κουράστηκα ρε κόσμε που το μόνο που ξέρεις είναι να κρίνεις

Κουράστηκα ρε κόσμε που το μόνο που ξέρεις είναι να κρίνεις

Έχω κουραστεί να ζω σε αυτόν τον κόσμο που ξέρει μονάχα να κρίνει και να κατακρίνει τον κάθε άνθρωπο για τις πράξεις, τις επιλογές και την ζωή του. Έχω κουραστεί να είμαι ανάμεσα σε ανθρώπους που η κύρια τους ασχολία είναι οι ζωές των άλλων. Έχω κουραστεί με α...
Εκείνοι οι κριτές των πάντων, που δεν κοιτούν ποτέ την καμπούρα τους!

Εκείνοι οι κριτές των πάντων, που δεν κοιτούν ποτέ την καμπούρα τους!

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Υπάρχει ένα τραγούδι που λέει, ‘walking in my shoes’. Υπάρχουν και άνθρωποι που το τραγουδούν αλλά δεν ξέρουν τη σημασία του. Είναι αυτό που κρίνεις χωρίς καν να ξέρεις τη ζωή του δίπλα σου. Είναι και αυτό που λένε, μη...
Είσαι, ο τρόπος που κρίνεις

Είσαι, ο τρόπος που κρίνεις

Γράφει η Ειρήνη Στέφα Να μπαίνω στα παπούτσια σου. Αυτό ήταν πάντα το μέλημά μου.  Όχι να προχωρήσω με αυτά.  Απλά να τα φοράω, για να μπορώ να καταλαβαίνω. Τουλάχιστον εκείνα, που κάθε φορά, θέλεις να καταλαβαίνω. Γιατί το να σου φερθώ, χωρίς να υπ...
Αποφάσισε πόσο σε νοιάζει τελικά το “τι θα πει ο κόσμος”

Αποφάσισε πόσο σε νοιάζει τελικά το “τι θα πει ο κόσμος”

Γράφει ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος Σε κάθε ελληνικό σπίτι υπάρχουν φράσεις κλισέ με τις οποίες έχουν μεγαλώσει γενιές και γενιές. Μια τέτοια φράση είναι «τι θα πει ο κόσμος;». Έκανες παιδική αταξία, αρνιόσουν να βάλεις τα καλά σου ρούχα που σιχαινόσουν, δεν ήθ...