Loading posts...
Ήσουν θάλασσα κι ήμουν αέρας. Κι αυτό, μας έκανε ανίκητους.

Ήσουν θάλασσα κι ήμουν αέρας. Κι αυτό, μας έκανε ανίκητους.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Αν ήμασταν σχήμα, θα ήμασταν κύκλος. Χωρίς γωνίες, μόνο καμπύλες. Με την αρχή να ενώνεται με το τέλος και να δημιουργεί το «πάντα». Με ένα μικρό πείραγμα να γινόμαστε από το μηδέν, το άπειρο. Από το τίποτα, τα πάντα. Αν ήμασταν ...
Στο βυθό σου, δαίμονας και άγγελος μαζί

Στο βυθό σου, δαίμονας και άγγελος μαζί

Γράφει η Γεωργία Μαυρίδου Βρίσκομαι κάπου στη μέση του ωκεανού. Εκεί που τα νερά βάφονται στο χρώμα του χάους. Σκούρο μπλε σχεδόν μαύρο. Σκέφτομαι να κοιτάξω κάτω μα με όλο αυτό  το απόλυτο μηδέν φοβάμαι πως θα με πιάσει ίλιγγος και θα πέσω μέσα του. Ισ...
Να μου λείπεις, ακόμα κι όταν σε έχω

Να μου λείπεις, ακόμα κι όταν σε έχω

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Κρατάς στα μάτια σου την ματιά μου και στα χέρια σου την ζωή μου. Παίζουμε με λέξεις και βάζουμε σιωπηρά στοιχήματα. Ποιος θα πληγώσει τον άλλο πιο πολύ. Ποιος θα πει πρώτος το "γεια" γιατί το αντίο ξέρουμε πως δεν θα το πούμε. ...