Loading posts...
Ζωή ζητάς και ζωή θα πάρεις!

Ζωή ζητάς και ζωή θα πάρεις!

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου  Ποιος θάνατος ν' αντέξει μπροστά στη θέα του έρωτα;Ποια απώλεια που πικραίνει τα σωθικά, ζητά εγωιστικά να χύνει συνέχεια το φαρμάκι; Ποιος μπόρεσε να ορθώσει ανάστημα μπροστά στον πόνο του, αν συνειδητά δεν το επέλεξε; Αν συνειδητά...
Κάλλιο να περπατάς ξυπόλητη, παρά με στενά παπούτσια!

Κάλλιο να περπατάς ξυπόλητη, παρά με στενά παπούτσια!

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Πνίγεσαι στα στενά παπούτσια. Πνίγεσαι στο στενό σου κολάρο. Πνίγεσαι μέσα σε ένα σώμα που ουρλιάζει. Πνίγεσαι κάθε λεπτό που περνά δίχως ζωή. Πνίγεσαι χωρίς αέρα στα πνευμόνια σου. Πνίγεσαι χωρίς κίνηση στην καρδιά σου. Έπνιξες ...
Όποιος φοβάται το άγνωστο, χάνει το καινούργιο!

Όποιος φοβάται το άγνωστο, χάνει το καινούργιο!

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Έλα και μπες μες στη ζωή μου σα να ήσουν από πάντα. Έλα και μάθε με χωρίς να προσδοκάς τίποτα, χωρίς να φοβάσαι το άγνωστο. Όποιος φοβάται το άγνωστο, χάνει το καινούργιο! Έλα και πάρε με απ' το χέρι να μάθουμε μαζί όσα οι ά...
Κανείς δεν κέρδισε, πληγώνοντας την αγάπη μάτια μου!

Κανείς δεν κέρδισε, πληγώνοντας την αγάπη μάτια μου!

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Θύμωσες, φώναξες, πάγωσες. Έμεινες στήλη άλατος, ασάλευτος μπροστά στην αγάπη. Ξέχασες, έθαψες, κατέστρεψες. Ζήτησες εκδίκηση, να τιμωρήσεις για τον πόνο που ένιωσες, για την απόρριψη που βίωσες. Έμεινες να θυμάσαι μόνο τις πλη...
Ο δρόμος ο λιγότερο ταξιδεμένος

Ο δρόμος ο λιγότερο ταξιδεμένος

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Η πνευματική αφύπνιση δεν είναι ένας δρόμος σπαρμένος με ροδοπέταλα. Ούτε προσιτός στους περισσότερους ανθρώπους. Αυτοί που έχουν το προνόμιο να τον διαβούν είναι αυτοί που έχουν τη δύναμη και τη θέληση να τον περπατήσουν. Η ζωή...
Αν ήταν γεύση ο έρωτας, τι γεύση θα είχε;

Αν ήταν γεύση ο έρωτας, τι γεύση θα είχε;

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Αν ήταν γεύση ο έρωτας, τι γεύση θα είχε; Αν ήταν ουρανός, τι χρώμα; Αν ήταν λουλούδι; Αν ήταν ρούχο; Θα 'χε τη γεύση φράουλας μεστής και μυρωδάτης. Θα 'χε γαλάζιο στο λευκό του σύννεφο, μια να γελά και μια να αστράφτει. ...
Αυτόν τον έρωτα τον βλέπω μες στα μάτια σου.

Αυτόν τον έρωτα τον βλέπω μες στα μάτια σου.

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Το βλέμμα σου. Η χροιά της φωνής σου. Το χρώμα των ματιών σου. Το χαμόγελό σου. Ο τρόπος που περπατάς. Η κορμοστασιά σου. Εκανες ένα βήμα προς έμενα, έτοιμο, αποφασιστικό. Ανταποκρίθηκα. Ξεκάθαρα, ακούραστα. Δίχως βιασύν...
Το αγρίμι για να το εξημερώσεις, πρέπει να το θέλεις πολύ!

Το αγρίμι για να το εξημερώσεις, πρέπει να το θέλεις πολύ!

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Άγρια άλογα τα συναισθήματα... Αγρίμια του έρωτα. Αδάμαστες ψυχές. Μια στο καρφί και μια στο πέταλο. Με το Θεό μονοιάζουν μα και κρυφτό μαζί Του παίζουν. Σαν κρύβονται από Εκείνον, ξανά τον αναζητούν. Φωτιά ο έρωτας μα σαν θα α...
Η δική μας στιγμή, ένα μικρό σύμπαν!

Η δική μας στιγμή, ένα μικρό σύμπαν!

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Διάβαζα το αγαπημένο μου βιβλίο, πίνοντας το αγαπημένο μου ρόφημα. Έπιασα τον εαυτό μου να ταξιδεύει πέρα απ’ τις σελίδες, όταν διάβαζα και ξαναδιάβαζα την ίδια πρόταση χωρίς να καταλαβαίνω τι λέει. Ο νους μου έφυγε και πέταξε κο...
Όταν οι καρδιές που αγαπούν, αγωνίζονται για να συναντηθούν..

Όταν οι καρδιές που αγαπούν, αγωνίζονται για να συναντηθούν..

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Ακολουθεί ένας μονόλογος μιας γυναίκας που προσπαθεί να επικοινωνήσει με την καρδιά του άντρα της: "Νιώθω μόνη μου. Συνέχεια. Δε νιώθω το ενδιαφέρον σου. Τη ζεστασιά σου. Να με ρωτήσεις, να νιώσεις. Πού είσαι; Πού είναι η καρδιά...