Loading posts...
Μέρες τώρα προσπαθώ να σου πω πόσο μου λείπεις και πόσο σ’αγαπώ..

Μέρες τώρα προσπαθώ να σου πω πόσο μου λείπεις και πόσο σ’αγαπώ..

Γράφει η Αργυρώ Αμπατζίδου   Μέρες τώρα θέλω να σου μιλήσω.Μέρες τώρα προσπαθώ να βρω τις κατάλληλες λέξεις, τη δύναμη για να σου πω τι ακριβώς νιώθω. Αλλά δεν πρέπει! Πρέπει πια μόνος σου να καταλάβεις, πρέπει μόνος σου να δεις... Να ήξερες μόνο...
Λείπεις κι όμως είσαι πάντα εδώ..

Λείπεις κι όμως είσαι πάντα εδώ..

Γράφει η Ελένη Τσακίρη Με πόσες λέξεις να περιγράψω την απουσία σου; Αυτή χρωματίζει με μελανά χρώματα την καθημερινότητα μου. Με αυτή προσπαθώ να συμβιώσω καθημερινά. Εκείνη δεν μ αφήνει λεπτό μόνη. Λείπεις κι όμως είσαι εδώ πανταχού παρών. Σε κάθε λέ...
Μου λείπεις θα πει, να σε βλέπω σε κάθε πρόσωπο που περνάει από δίπλα μου.

Μου λείπεις θα πει, να σε βλέπω σε κάθε πρόσωπο που περνάει από δίπλα μου.

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Το έχεις πάθει ποτέ αυτό; Αυτό που όπου και αν πας, όπου και αν βρεθείς, βλέπεις μπροστά σου το πρόσωπό του. Δεν το είχα νιώσει μέχρι πρότινος. Δεν ήξερα την αίσθηση του και ας μου το είχαν διηγηθεί. Πάντα έβγαζα ένα μεγάλο ου...
Και εμένα μου έλειψες, καληνύχτα..

Και εμένα μου έλειψες, καληνύχτα..

Γράφει ο Κωστής Παναγιωτόπουλος Και ξαφνικά όλα στην ζωή σου πάνε όπως τα περίμενες. Τα επαγγελματικά σου μπήκανε στην σειρά τους, η καθημερινότητα σου υποφερτή και στα ερωτικά σου απλά είσαι υπέροχα. Στάθηκες τόσο τυχερός που έχεις ξεχάσει ό,τι μπορεί να σ...
Γύρισες πατέρα, κάτσε να σου πω για τους ανθρώπους..

Γύρισες πατέρα, κάτσε να σου πω για τους ανθρώπους..

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Παιδί μου! Πως είσαι; Πατέρα μου! Ήρθες; Κάτσε να στα πω... Αντέχω πατέρα, τα καταφέρνω καλά. Και ας με χτυπάει ο αέρας και ας με παγώνει ο βοριάς. Και ας με πλάκωσαν σιωπές και ας με τρυπάνε καρφιά. Παλεύω πατέρα, όπως μ...
Έγινες η κραυγή μου, η οργή μου κι η ανάγκη μου!

Έγινες η κραυγή μου, η οργή μου κι η ανάγκη μου!

Γράφει η Δώρα Σαμαρά Πάντα με μελαγχολούσε το σούρουπο. Από παιδί, θυμάμαι, έναν γρήγορο θάνατο της μέρας μου θύμιζε μόνο. Αυτός ο ενδιάμεσος σταθμός του χρόνου στην ψυχοσύνθεσή μου δεν ταίριαξε ποτέ. Πάντα μου έφερνε στο νου όλα όσα ήθελα να ξεχάσω. ...
Πάλι γεμίζουν τα μάτια μου με τα μάτια σου, με το χαμόγελό σου.

Πάλι γεμίζουν τα μάτια μου με τα μάτια σου, με το χαμόγελό σου.

Γράφει η Αγγελική Καμπέρου Πάλι; Πρέπει πάλι να γυρίζεις στο μυαλό μου; Πρέπει ακόμα ένα βράδυ να με αφήνεις άγρυπνη; Πάλι; Γεμίζει το δωμάτιο με τη μορφή σου. Γεμίζουν τα μάτια μου με τα μάτια σου, με το χαμόγελό σου. Κοιτάζω γύρω και ψάχνω να βρω έν...
Κουράστηκα να μου λείπεις και να μην μπορώ να στο πω..

Κουράστηκα να μου λείπεις και να μην μπορώ να στο πω..

Γράφει η Μαρία Φουσταλιεράκη Κουράστηκα να σε σκέφτομαι και να μην τολμώ να γράψω για σένα. Γράφω για πολλά, όμως όχι για σένα. Τα δάχτυλα στο χέρι μουδιάζουν κάθε φορά που ξεκινώ με γράμμα που έχει μέσα τ' όνομά σου. Την παρόρμηση την έχω. Και την επιθυμ...
Να μου λείπεις, ακόμα κι όταν με κρατάς στα χέρια σου..

Να μου λείπεις, ακόμα κι όταν με κρατάς στα χέρια σου..

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Είναι αυτό που περιμένεις σαν τρελός να περάσει η ώρα για να τον δεις! Την ώρα που περιμένεις να δεις τα ματιά του και να σκάσεις το πονηρό αυτό χαμόγελο πριν καταλήξεις πηδώντας στην αγκαλιά του. Είναι αυτό που κι ας είν...
Και τώρα που συνήθισα την απουσία σου, μπορώ να πάω παρακάτω..

Και τώρα που συνήθισα την απουσία σου, μπορώ να πάω παρακάτω..

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Σκληρό και δύσκολο πράγμα ο χωρισμός. Άγριο… Άχαρο θα το έλεγα! Ποιος δεν έχει κλάψει και δεν έχει πονέσει για ένα χωρισμό; Ποιος δεν έχει φάει τις σάρκες του; Ποιος; Όλοι μας κάποια στιγμή βιώσαμε τον απόλυτο πόνο....