Loading posts...
Δεν φταίει πάντα αυτό που έκανες. Αρκούν όσα δεν έκανες..

Δεν φταίει πάντα αυτό που έκανες. Αρκούν όσα δεν έκανες..

Γράφει η Μαρία Κουγιουμτζόγλου Μετά το τέλος μιας σχέσης, αργά ή γρήγορα, όλοι κάνουμε μια ανασκόπησή αυτής, μέσα στην οποία, σκεφτόμαστε τις όμορφες και τις άσχημες στιγμές που ζήσαμε, τα υπέρ και τα κατά που αποκομίσαμε, τα σωστά και τα λάθη που κάναμε ή ...
Στον δικό μου τον κόσμο, εμείς οι δυο, μετράμε για έναν!

Στον δικό μου τον κόσμο, εμείς οι δυο, μετράμε για έναν!

Γράφει η Μαρία Κουγιουμτζόγλου Φέτος τις γιορτές θα τις περάσουμε μαζί εσύ κι εγώ… Θα ζήσουμε το δικό μας παραμύθι, χαμένοι κι ερωτευμένοι, μέσα στο δικό μας κόσμο. Τον κόσμο ονείρου και της φαντασίας. Μας κάνω εικόνα… Καθισμένοι αγκαλιά μπροστά στ...
Ο χορός της ζωής αξίζει όταν μοιράζεσαι το ρυθμό, τη μελωδία και το άγγιγμα!

Ο χορός της ζωής αξίζει όταν μοιράζεσαι το ρυθμό, τη μελωδία και το άγγιγμα!

Γράφει η Μαρία Κουγιουμτζόγλου Όλοι μας κάποια στιγμή έχουμε φάει κόλλημα με κάτι «τελειωμένο». Γιατί είμαστε άνθρωποι κι έχουμε αδυναμίες. Ξέρω, πονάει. Γνωρίζω το συναίσθημα καλά. Διαλύεσαι, σπας σε κομμάτια, ξέρω. Γιατί είναι δύσκολο να πεις αντίο σε ...
Το ανίατο σύνδρομο εκείνων που όσο τους φτύνουν, τόσο κολλάνε!

Το ανίατο σύνδρομο εκείνων που όσο τους φτύνουν, τόσο κολλάνε!

Γράφει η Μαρία Κουγιουμτζόγλου Υπάρχει μια κατηγορία ανθρώπων που όσο τους φτύνεις, τόσο κολλάνε. Που προτιμούν κι αρέσκονται σ’ αυτή τη σαδομαζοχιστική διαδικασία ανθρώπινων σχέσεων. Που φτιάχνονται με το να κυνηγούν κάτι που δε μπορούν να έχουν και δε μπο...
Εκείνες οι γυναίκες που δεν χώρεσαν ποτέ σε καλούπι

Εκείνες οι γυναίκες που δεν χώρεσαν ποτέ σε καλούπι

Γράφει η Μαρία Κουγιουμτζόγλου Υπάρχουν κάποιες γυναίκες που είναι κάθε άλλο, παρά αυτό που λέμε «γατούλες». Που δίχως να υστερούν καθόλου σε χάρη, φινέτσα και θηλυκότητα, δίχως ν’ αρνούνται τη γυναικεία φύση τους και δίχως να χάνουν στο ελάχιστο τη γυναικε...
Τολμάω να ζήσω μακριά από τα μέτρια και τα χλιαρά κι ας φοβάμαι

Τολμάω να ζήσω μακριά από τα μέτρια και τα χλιαρά κι ας φοβάμαι

Γράφει η Μαρία Κουγιουμτζόγλου Θέλεις λες να με ξαναδείς. Και τι θέλεις από μένα τώρα; Τι περιμένεις; Ν’ αρχίσω μαζί σου τις διαπραγματεύσεις για το τι  μπορείς και τι δε μπορείς να αισθανθείς για μένα και πότε χρονικά σε βολεύει; Να περιμένω να βάλεις σε τ...
Αυτή τη φορά, τα πάντα ή το απόλυτο τίποτα

Αυτή τη φορά, τα πάντα ή το απόλυτο τίποτα

Γράφει η Μαρία Κουγιουμτζόγλου Διάβασα κάτι προχθές και ήρθες στη σκέψη μου απρόσκλητος πάλι, σα να μην πέρασε μια μέρα… Κόλλησα σε μια φράση που έλεγε: «…Νιώσε πρώτα και σου εξηγώ αργότερα…». Θύμωσα τόσο μαζί σου ξανά, σα να μην πέρασε μια μέρα… ...
Έχουν δύναμη και πάθος τα αμοιβαία αισθήματα

Έχουν δύναμη και πάθος τα αμοιβαία αισθήματα

Γράφει η Μαρία Κουγιουμτζόγλου Μεγάλη υπόθεση το αμοιβαίο. Τα κάνει όλα πιο απλά, πιο εύκολα. Δε χρειάζεται να πεις πολλά και δεν υπάρχει λόγος να εξηγείς. Γιατί το αμοιβαίο δίνει νόημα στα «ανείπωτα». Καταλαβαίνει πίσω απ’ τις λέξεις και δε χρειάζεται εξηγ...
Θες να κάνεις έρωτα στο μυαλό μου λες! Κι εγώ το ίδιο!

Θες να κάνεις έρωτα στο μυαλό μου λες! Κι εγώ το ίδιο!

Γράφει η Μαρία Κουγιουμτζόγλου Θέλεις να κάνεις έρωτα στο μυαλό μου, λες. Κι εγώ το ίδιο. Απεγνωσμένα. Είναι «αγάμητο» εδώ και καιρό. Δε γίνεται έτσι απλά όμως φίλε, εραστή ή άνθρωπέ μου. Θα δούμε κάποια στιγμή σε ποια κατηγορία ανήκεις. Είναι κουρασμένη...
Την συγγνώμη που θα ζητήσεις από εκείνη, φρόντισε να την κρατήσεις

Την συγγνώμη που θα ζητήσεις από εκείνη, φρόντισε να την κρατήσεις

Γράφει η Μαρία Κουγιουμτζόγλου Δυστυχώς, στην εποχή που διανύουμε, υπάρχει μία κατηγορία αρσενικών που θεωρούν ότι είναι αρκετό να δηλώνουν άντρες. Που καθισμένοι αναπαυτικά, πίσω απ’ την οθόνη ενός υπολογιστή, χαζεύουν ανεγκέφαλα γκομενάκια κι αναπολούν...