Loading posts...
Να το ακούς το σώμα σου. Δε θα σου πει ψέματα ποτέ.

Να το ακούς το σώμα σου. Δε θα σου πει ψέματα ποτέ.

Της Σοφίας Παπαηλιάδου. Να το ακούς το σώμα σου όταν σου μιλάει. Γιατί σου μιλάει. Το σώμα σου έχει μνήμη και μάλιστα χωρίς να διαγράφει τίποτα. Το σώμα ανακαλεί στην μνήμη του τα πάντα. Κάθε άγγιγμα, κάθε συναίσθημα, κάθε στιγμή που πέρασε από πάνω τ...
Και τώρα που σε ξεπέρασα, μπορώ να επιλέγω πότε θα σε θυμάμαι

Και τώρα που σε ξεπέρασα, μπορώ να επιλέγω πότε θα σε θυμάμαι

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου. Σε είδα ξανά, δεν ήταν το καλύτερό μου. Μέσα μου πέθαινα για μια αγκαλιά σου. Απ’έξω όμως, αδιαφορούσα. Όχι για σένα, για να μην καταλάβεις πόσα σημαίνεις για μένα, ακόμα και τώρα, αλλά για μένα. Για να μην αφήσω τον εαυτό μου να...
Η κατάρα του να μην ξεχνάς το παρελθόν

Η κατάρα του να μην ξεχνάς το παρελθόν

Γράφει η Βαλέρια Γιώτη Ανήκω στους ανθρώπους  που λες, που είναι καταραμένοι να μην ξεχνούν το παρελθόν τους. Μιλάω σοβαρά. Είναι κατάρα. Εμάς το «ο έρωτας με έρωτα περνάει» μας προκαλεί γέλια γιατί ποιος είναι αυτός ο καινούριος έρωτας που θα διαγράψει...
Φρόντισε, το παρελθόν σου να μην σε πιάσει απροετοίμαστο.

Φρόντισε, το παρελθόν σου να μην σε πιάσει απροετοίμαστο.

Γράφει η Φλώρα Σπανού. Υπάρχει κάτι που θες να ξεχάσεις, κάτι που θες να σβήσεις από τον χάρτη της ζωής σου τελειωτικά και ίσως μέχρι τώρα να το έχεις πράξει πολύ καλά. Τι γίνεται όμως όταν αυτό, μια ήσυχη μέρα, έρθει να σου χτυπήσει την πόρτα; Τι θα γίνει ό...
Φοβάμαι την μέρα που δεν θα θυμάμαι πια..

Φοβάμαι την μέρα που δεν θα θυμάμαι πια..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Το πιο αμφιλεγόμενο κουμπάκι τελικά στον υπολογιστή είναι το backspace! Μ’ ένα κλικ μπορείς να διαγράψεις φράσεις, εικόνες, λέξεις, σελίδες ολόκληρες! Μόνο με το πάτημα ενός κουμπιού. Μόνο με μια κίνηση. Ένα κλικ. Στην ζωή όμως...
Είναι η στιγμή που πια, δεν θέλω να σε θυμάμαι

Είναι η στιγμή που πια, δεν θέλω να σε θυμάμαι

Γράφει η Σαντίνα Δεναξά (Λίκνον) Δεν θέλω άλλο να σκέφτομαι. Κάθε βράδυ να ματώνω πάνω - κάτω στα σοκκάκια του μυαλού και να σε συναντώ στις αυλόπορτες της μνήμης. Ν'αναβιώνω στιγμές που σαν φωτεινοί σηματοδότες πάγωσαν στο κόκκινο, απαγορεύοντας ρητά οπο...
Εμένα, Σήμερα Θυμάμαι και Δακρύζω

Εμένα, Σήμερα Θυμάμαι και Δακρύζω

Γράφει η Δέσποινα Παλαμάρη. Εμένα, Σήμερα Θυμάμαι και Δακρύζω Θυμάμαι τότε που ζωγράφιζα ήλιους όταν έβρεχε και δεν κρυβόμουν με λίγες σταγόνες βροχής. Χαμογελούσα στο Θεό που μας φρόντιζε και έβγαινα έξω για να φυτέψω γιασεμιά χορεύοντας… Μετά άπλωνα τη κα...
Μας λείπουν εκείνοι που δεν κρατήσαμε στην ζωή μας

Μας λείπουν εκείνοι που δεν κρατήσαμε στην ζωή μας

Γράφει η Νεφέλη Αρδίττη Το να χάνεις ανθρώπους απ' τη ζωή σου είναι αναπόφευκτο. Έχει συμβεί σε όλους μας κι όλοι έχουμε να θυμηθούμε πρόσωπα που κάποτε ήταν μάτια κι αγκαλιές και χαμόγελα. Όλοι έχουμε να θυμηθούμε μια οδυνηρή απώλεια κατά τη διάρκεια της ζωή...