Loading posts...
Δεν μου λείπεις, δεν σε χρειάζομαι, δεν σε θυμάμαι.

Δεν μου λείπεις, δεν σε χρειάζομαι, δεν σε θυμάμαι.

Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή «Χρόνο…Θέλω χρόνο!», μου είπες εκείνο το βράδυ, λίγο πριν φύγεις. Μα η αμήχανη σιωπή και το χαμηλωμένο βλέμμα σου μου είπαν άλλα. Όχι, δεν ήθελες χρόνο, την ελευθερία σου ήθελες, την ελευθερία που καιρό τώρα ένιωθες ότι σου στερώ. Και...
Όταν σε γνώρισα, μηδένισε ο χρόνος..

Όταν σε γνώρισα, μηδένισε ο χρόνος..

Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Μια ζωή τα είχα όλα τακτοποιημένα. Οργανωτική σε σημείο ψυχαναγκασμού, τα έβαζα πάντα όλα σε μια λογική σειρά. Το καθετί στη θέση του κι όλες μου οι κινήσεις είχαν μια λογική εξήγηση. Κανένα «γιατί» δεν έμενε αναπάντητο, κανένα «πώς» ...
Ο έρωτας που ζήσαμε και ακόμα μας στοιχειώνει

Ο έρωτας που ζήσαμε και ακόμα μας στοιχειώνει

Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Μια φωτογραφία ξεχασμένη στο βάθος ενός συρταριού με έκανε να σε θυμηθώ απόψε. Πόσο καιρό, αλήθεια, έχω να σε δω; Μέσα από το άψυχο χαρτί μου χαμογελάς και ξαφνικά σαν να γύρισε ο χρόνος πίσω. Για λίγο βρέθηκα ξανά στην αγκαλιά σου, ν...
Πώς γίνεται να πονάει τόσο μια αγκαλιά;

Πώς γίνεται να πονάει τόσο μια αγκαλιά;

Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Πες μου, αλήθεια, πώς γίνεται να με πονάει τόσο μια αγκαλιά; Πότε αυτή η αγκαλιά, που κάποτε ήταν το καταφύγιό μου, έγινε για μένα φυλακή; Κι εκεί που κάποτε δεν είχα ανάσα μακριά σου, τώρα αυτή η αγκαλιά μου κλέβει το οξυγόνο. Κι όσο...
Μια διαδρομή ο έρωτας, και στο τέλος, βρίσκεις την αγάπη!

Μια διαδρομή ο έρωτας, και στο τέλος, βρίσκεις την αγάπη!

Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Μια διαδρομή είναι ο έρωτας, μια διαδρομή με μονοπάτια ανεξερεύνητα. Κανείς δεν ξέρει από πριν που οδηγεί ή πόσο θα κρατήσει. Και η αγάπη; Τι είναι άραγε η αγάπη; Είναι το τέλος της διαδρομής ή μήπως είναι μόνο η αρχή της; Λένε πολλοί...
Θυμώνω με μένα, που σε πίστεψα κι ας ήξερα..

Θυμώνω με μένα, που σε πίστεψα κι ας ήξερα..

Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Με συγχωρείτε, αλλά νομίζω ότι μόλις μπλόκαραν οι πυξίδες μου. Έχω χάσει λίγο τον προσανατολισμό μου. Προσπαθώ να βρω μια άκρη, γιατί στο καλό δεν σε έχω στείλει ακόμα στο διάολο. Απορώ με τον εαυτό μου, που κάθομαι και ακούω τις γελο...
Κι όσες φορές σου υποσχεθεί τον παράδεισο, να είσαι προετοιμασμένη για την κόλαση.

Κι όσες φορές σου υποσχεθεί τον παράδεισο, να είσαι προετοιμασμένη για την κόλαση.

Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Να προσέχεις! Ήταν το πρώτο πράγμα που σου είπα, όταν μας σύστησες. Να προσέχεις! Κι εσύ με κοίταξες με βλέμμα απορημένο και δεν μπορούσες να καταλάβεις πώς είναι δυνατόν να μην έχω ενθουσιαστεί μαζί του. Ήσουνα τόσο ερωτευμένη, τόσο ...
Εγώ πάντα θα χάνομαι στο φιλί σου

Εγώ πάντα θα χάνομαι στο φιλί σου

Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Εγώ πάντα θα χάνομαι στο φιλί σου. Σ’ εκείνο το φιλί, που είχε την αρμύρα της αυγουστιάτικης θάλασσας. Αλήθεια, θυμάσαι; Σ’ εκείνο το φιλί το ατελείωτο, που μου έκοβε την ανάσα και ξεσήκωνε τις αισθήσεις μου. Στο δικό σου φιλί, που ...
Η μεγαλύτερη τιμωρία σου, είναι να μείνεις μόνος με τις επιλογές σου

Η μεγαλύτερη τιμωρία σου, είναι να μείνεις μόνος με τις επιλογές σου

Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Μια παλιά φωτογραφία, ξεχασμένη στο βάθος ενός συρταριού, είναι το μόνο που έχει μείνει από σένα. Μια φωτογραφία ξεθωριασμένη, όπως ξεθωριασμένη είναι πια και η μορφή σου στη μνήμη της. Μια φωτογραφία και η διαπίστωση ότι τελικά δεν...
Φέρτε μου έναν Δον Ζουάν, παρακαλώ!

Φέρτε μου έναν Δον Ζουάν, παρακαλώ!

Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Πόσο χώρο θα έβρισκε για να «δράσει» ένας Δον Ζουάν στην εποχή μας; Και μάλιστα όχι ένας οποιοσδήποτε Δον Ζουάν, αλλά ένας Δον Ζουάν  έφηβος; Ποια συναισθήματα κυριαρχούν σ’ αυτή την ηλικία την ομιχλώδη; Πώς είναι σήμερα ο έρωτας; Κ...