Loading posts...
Τα πολλά “δεν πειράζει” κάποτε γίνονται “δεν με νοιάζει”!

Τα πολλά “δεν πειράζει” κάποτε γίνονται “δεν με νοιάζει”!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Προσοχή στο κενό μεταξύ "δεν πειράζει" και "δεν με νοιάζει". Είναι μια σταλιά κενό που όμως τα αλλάζει όλα. Στο "δεν πειράζει" μπορείς να βρεις κατανόηση, ενδιαφέρον, νοιάξιμο και μια σιωπηρή υπόσχεση για μια παράταση χρόνου μέχ...
Το δικό τους το «μαζί» δεν έχει όρους κι όρια!

Το δικό τους το «μαζί» δεν έχει όρους κι όρια!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Υπάρχει ένα «μαζί» που δεν συγκρίνεται με τίποτε άλλο. Δεν συγκρίνεται με στιγμές, με λέξεις, πράξεις, υποσχέσεις. Δεν μετριέται με το χρόνο, δεν υπολογίζεται σε μέρες και μήνες ή χρόνια. Είναι ένα «μαζί» άχρονο και καθηλωτικό....
Μην προσπαθείς να τις εξημερώσεις, δεν μπορείς. 

Μην προσπαθείς να τις εξημερώσεις, δεν μπορείς. 

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Μην προσπαθείς να τις εξημερώσεις, δεν μπορείς. Ούτε και να τις καταλάβεις μην προσπαθείς, μάταιος ο κόπος σου. Είστε δυο κόσμοι διαφορετικοί, που δεν συναντιούνται πουθενά. Εσύ αγαπάς το γκρι, το μπεζ, την ζεστασιά της βολής σ...
Σκέψου κάποια στιγμή, να μείνεις στην ζωή κάποιου που θα το αξίζει!

Σκέψου κάποια στιγμή, να μείνεις στην ζωή κάποιου που θα το αξίζει!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Να επιμένεις για τους ανθρώπους, να επιμένεις και να μένεις. Μην φεύγεις αμέσως. Μην απογοητεύεσαι με το παραμικρό. Δεν είμαστε κουτάκια να χωράμε ο ένας στου άλλου, ούτε μενού a la carte να ξέρεις εξ' αρχής αν η σαλάτα θα έχει ...
Χρωστάς μια συναυλία ακόμα ρε Λαυρέντη

Χρωστάς μια συναυλία ακόμα ρε Λαυρέντη

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κακόγουστο αστείο η φυγή σου ρε Λαυρέντη! Χρωστάς μια συναυλία για να κλείσει το καλοκαίρι.. χρωστάς μελωδίες που ακόμα δεν γράφτηκαν, για έρωτες στο Παρίσι και ταξίδια μακρινά, εκεί στο Νότο. Για εμάς που τα καλοκαίρια μας τα μ...
Τον έρωτα και τη θάλασσα, τα κουβαλάς μέσα σου..

Τον έρωτα και τη θάλασσα, τα κουβαλάς μέσα σου..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Να παρατηρείς τον τρόπο που τσακώνονται οι ερωτευμένοι! Εκεί που μοιάζει ο έρωτας με πόλεμο χωρίς νικητή. Λέξεις που κόβουν σαν μαχαίρια για να κρύψουν την απόγνωση. Μια μάχη άνευ όρων μέχρι ένας από τους δυο να σπάσει πρώτος κ...
Μεγαλώνουμε και οι απομιμήσεις συναισθημάτων, δεν μας πάνε καθόλου!

Μεγαλώνουμε και οι απομιμήσεις συναισθημάτων, δεν μας πάνε καθόλου!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Μεγαλώνουμε και εποχές γίνονται οι άνθρωποί μας. Γίνονται τα καλοκαίρια μας κι η ξεγνοιασιά μας. Γίνονται το φθινόπωρο και το κούρνιασμά μας. Γίνονται ο χειμώνας μας για να ξαποστάσει η ψυχή μας και η άνοιξη όταν ξαναγεννιόμαστ...
Κι αν σήμερα αδιαφορώ, είναι γιατί κάποτε, ένιωσα πολύ!

Κι αν σήμερα αδιαφορώ, είναι γιατί κάποτε, ένιωσα πολύ!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Δεν την επέλεξα την αδιαφορία μου. Δεν είχα φανταστεί καν πως μπορούσε να υπάρχει μια μέρα που απλά δεν θα με ένοιαζε τι κανεις και πώς είσαι. Δεν ήξερα για καιρό πώς είναι οι μέρες χωρίς να είσαι η πρώτη σκέψη το πρωί και η τελε...
Να αγαπάς γεναιόδωρα και σπάταλα κορίτσι μου.

Να αγαπάς γεναιόδωρα και σπάταλα κορίτσι μου.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Σ'ένα καράβι παλιό σαπιοκάραβο να βάλεις τα όνειρά σου κορίτσι μου και να ταξιδέψεις. Να ψάχνεις τρελούς πειρατές που στο πλάι σου θα δίνουν τις μάχες της ζωής. Άσε τους λογικούς και τους μετρημένους στην στεριά, δεν θα χωρέσουν...
Να κλαις ρε!

Να κλαις ρε!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Να κλαις ρε! Να αφήνεις τα δάκρυα να τρέξουν. Μην γυρνάς το πρόσωπο σου από την άλλη. Μην κλείνεις το πρόσωπο σου πίσω από τα χέρια σου. Να κλαις ρε! Να αφήνεις τα δάκρυα να χαρακώνουν το πρόσωπο σου. Να αφήνεις τα δάκρυα σου ...