Loading posts...
Να αγαπάς γεναιόδωρα και σπάταλα κορίτσι μου.

Να αγαπάς γεναιόδωρα και σπάταλα κορίτσι μου.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Σ'ένα καράβι παλιό σαπιοκάραβο να βάλεις τα όνειρά σου κορίτσι μου και να ταξιδέψεις. Να ψάχνεις τρελούς πειρατές που στο πλάι σου θα δίνουν τις μάχες της ζωής. Άσε τους λογικούς και τους μετρημένους στην στεριά, δεν θα χωρέσουν...
Να κλαις ρε!

Να κλαις ρε!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Να κλαις ρε! Να αφήνεις τα δάκρυα να τρέξουν. Μην γυρνάς το πρόσωπο σου από την άλλη. Μην κλείνεις το πρόσωπο σου πίσω από τα χέρια σου. Να κλαις ρε! Να αφήνεις τα δάκρυα να χαρακώνουν το πρόσωπο σου. Να αφήνεις τα δάκρυα σου ...
Στο σταυροδρόμι του “άσε μωρέ” και “μην ανακατεύεσαι”, χάσαμε την ανθρωπιά μας..

Στο σταυροδρόμι του “άσε μωρέ” και “μην ανακατεύεσαι”, χάσαμε την ανθρωπιά μας..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κάποτε κάποιος μου είπε, «μην μπλέκεις», «δεν σε αφορά», «γιατί ανακατεύεσαι, δεν έθιξαν εσένα, δεν είναι δικό σου θέμα». Ξέρεις κάτι; Στο σταυροδρόμι του «άσε μωρε πού να μπλέκουμε τώρα» και στο «δεν είναι δίκη μας δουλειά, μην...
Όσους χωρά η ψυχή σου, τόσους να χωρά και η ζωή σου..

Όσους χωρά η ψυχή σου, τόσους να χωρά και η ζωή σου..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Δύσκολος άνθρωπος μωρέ.. Απόμακρη, μπορεί και σνομπ. Ανάποδη, στριμμένη, χαμένη στα "δικά της.. Δεν δίνει σημασία σε κανέναν πια, χάνεται σε έναν κόσμο που δεν τον μοιράζεται με κανέναν.. Κι εκείνη τις άκουγε όλες τις "ταμπε...
Να σε αγαπάς, όπως αγάπησες τον πιο τρελό σου έρωτα.

Να σε αγαπάς, όπως αγάπησες τον πιο τρελό σου έρωτα.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Να σε αγαπάς, όπως αγάπησες τον πιο τρελό σου έρωτα. Να θυσιάζεις χρήματα, χρόνο και στιγμές για τον εαυτό σου, όπως για χρόνια τα θυσιαζες για «εκείνους», τους άλλους. Να σε προσεχεις, να σε κανακευεις και να σε κακομαθαίνεις ό...
Η δική μου μοναξιά δεν έχει ανάγκη από υποκατάστατα για να γεμίσει.. 

Η δική μου μοναξιά δεν έχει ανάγκη από υποκατάστατα για να γεμίσει.. 

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Δεν αντέχω να βλέπω γύρω μου άλλα βλέμματα θολά. Μάτια που κρύβουν την λάμψη τους μην τυχόν και τα παρατηρήσεις. Μυαλά κλειδωμένα πίσω από συμβιβασμένες μετριότητες, τρομαγμένα, μην τυχόν και δεις τα όνειρα που πρόδωσαν. Τα θέλ...
Μην ξοδεύεις το χρόνο μας, δεν είναι απεριόριστος. 

Μην ξοδεύεις το χρόνο μας, δεν είναι απεριόριστος. 

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Μην ξοδεύεις το χρόνο μας, δεν είναι απεριόριστος. Δεν μας τον χάρισε κανείς κι εμείς φερόμαστε σαν να μας ανήκει. Δεν μας ανήκει, είναι δανεικός. Είναι δανεικός από τα χαμόγελα που δεν μας φωτίζουν. Είναι δανεικός από τις καλ...
Κάποιος να μ’αγαπά, όπως δεν έμαθα εγώ να μ’αγαπώ

Κάποιος να μ’αγαπά, όπως δεν έμαθα εγώ να μ’αγαπώ

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Έβαλα στο χάρτη ένα σημάδι. Ένα μέρος χωρίς παρελθόν. Χωρίς μνήμες. Χωρίς τίποτα εκεί να με δένει με κανέναν. Μια βαλίτσα από καιρό μισογεμάτη. Λευκά χαρτιά για να σημαδευτούν. Δυο βιβλία χιλιοδιαβασμένα. Μερικά όνειρα που γ...
Εκείνος που στο “μου λείπεις”, ήταν πάντα “εδώ”..

Εκείνος που στο “μου λείπεις”, ήταν πάντα “εδώ”..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κι έρχεται κάποια στιγμή στην ζωή σου που όλα τα κομμάτια μπαίνουν στην θέση τους. Εσύ κι εκείνος, σε ιδανικές συνθήκες, στην ιδανική στιγμή. Κανένα bad timing, τίποτα να σας κατατρέχει. Εσύ κι εκείνος, χωρίς μπλεξίματα. Χωρίς ...
Μαζί της έμαθες, πώς είναι οι στιγμές που σου κόβουν την ανάσα..

Μαζί της έμαθες, πώς είναι οι στιγμές που σου κόβουν την ανάσα..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Μαζί της έμαθες να βουτάς στα βαθιά. Να αγαπάς τα σκοτάδια και να μην κοιτάς ποτέ πίσω σου να δεις αν είναι εκεί. Ήξερες, πως ήταν πάντα εκεί. Ήξερε, πως εσύ θα έφευγες πρώτος. Ήξερε, πως εσύ θα ξέχναγες πρώτος. Ήξερε, πως εσ...