Loading posts...
Το δικό τους το «μαζί» δεν έχει όρους κι όρια!

Το δικό τους το «μαζί» δεν έχει όρους κι όρια!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Υπάρχει ένα «μαζί» που δεν συγκρίνεται με τίποτε άλλο. Δεν συγκρίνεται με στιγμές, με λέξεις, πράξεις, υποσχέσεις. Δεν μετριέται με το χρόνο, δεν υπολογίζεται σε μέρες και μήνες ή χρόνια. Είναι ένα «μαζί» άχρονο και καθηλωτικό....
Τα αισθήματα που κουμαντάρονται, φιλτράρονται και υπολογίζονται.. δεν υπήρξανε ποτέ!

Τα αισθήματα που κουμαντάρονται, φιλτράρονται και υπολογίζονται.. δεν υπήρξανε ποτέ!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Μην προσπαθείς να την εξημερώσεις, δεν μπορείς. Ούτε και να την καταλάβεις μην προσπαθείς, μάταιος ο κόπος σου. Είστε δυο κόσμοι διαφορετικοί, που δεν συναντιούνται πουθενά. Εσύ αγαπάς το γκρι, το μπεζ, την ζεστασιά της βολής σ...
Σκέψου κάποια στιγμή, να μείνεις στην ζωή κάποιου που θα το αξίζει!

Σκέψου κάποια στιγμή, να μείνεις στην ζωή κάποιου που θα το αξίζει!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Να επιμένεις για τους ανθρώπους, να επιμένεις και να μένεις. Μην φεύγεις αμέσως. Μην απογοητεύεσαι με το παραμικρό. Δεν είμαστε κουτάκια να χωράμε ο ένας στου άλλου, ούτε μενού a la carte να ξέρεις εξ' αρχής αν η σαλάτα θα έχει ...
Χρωστάς μια συναυλία ακόμα ρε Λαυρέντη

Χρωστάς μια συναυλία ακόμα ρε Λαυρέντη

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κακόγουστο αστείο η φυγή σου ρε Λαυρέντη! Χρωστάς μια συναυλία για να κλείσει το καλοκαίρι.. χρωστάς μελωδίες που ακόμα δεν γράφτηκαν, για έρωτες στο Παρίσι και ταξίδια μακρινά, εκεί στο Νότο. Για εμάς που τα καλοκαίρια μας τα μ...
Μεγαλώνουμε και οι απομιμήσεις συναισθημάτων, δεν μας πάνε καθόλου!

Μεγαλώνουμε και οι απομιμήσεις συναισθημάτων, δεν μας πάνε καθόλου!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Μεγαλώνουμε και εποχές γίνονται οι άνθρωποί μας. Γίνονται τα καλοκαίρια μας κι η ξεγνοιασιά μας. Γίνονται το φθινόπωρο και το κούρνιασμά μας. Γίνονται ο χειμώνας μας για να ξαποστάσει η ψυχή μας και η άνοιξη όταν ξαναγεννιόμαστ...
Κι αν σήμερα αδιαφορώ, είναι γιατί κάποτε, ένιωσα πολύ!

Κι αν σήμερα αδιαφορώ, είναι γιατί κάποτε, ένιωσα πολύ!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Δεν την επέλεξα την αδιαφορία μου. Δεν είχα φανταστεί καν πως μπορούσε να υπάρχει μια μέρα που απλά δεν θα με ένοιαζε τι κανεις και πώς είσαι. Δεν ήξερα για καιρό πώς είναι οι μέρες χωρίς να είσαι η πρώτη σκέψη το πρωί και η τελε...
Να αγαπάς γεναιόδωρα και σπάταλα κορίτσι μου.

Να αγαπάς γεναιόδωρα και σπάταλα κορίτσι μου.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Σ'ένα καράβι παλιό σαπιοκάραβο να βάλεις τα όνειρά σου κορίτσι μου και να ταξιδέψεις. Να ψάχνεις τρελούς πειρατές που στο πλάι σου θα δίνουν τις μάχες της ζωής. Άσε τους λογικούς και τους μετρημένους στην στεριά, δεν θα χωρέσουν...
Να κλαις ρε!

Να κλαις ρε!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Να κλαις ρε! Να αφήνεις τα δάκρυα να τρέξουν. Μην γυρνάς το πρόσωπο σου από την άλλη. Μην κλείνεις το πρόσωπο σου πίσω από τα χέρια σου. Να κλαις ρε! Να αφήνεις τα δάκρυα να χαρακώνουν το πρόσωπο σου. Να αφήνεις τα δάκρυα σου ...
Στο σταυροδρόμι του “άσε μωρέ” και “μην ανακατεύεσαι”, χάσαμε την ανθρωπιά μας..

Στο σταυροδρόμι του “άσε μωρέ” και “μην ανακατεύεσαι”, χάσαμε την ανθρωπιά μας..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κάποτε κάποιος μου είπε, «μην μπλέκεις», «δεν σε αφορά», «γιατί ανακατεύεσαι, δεν έθιξαν εσένα, δεν είναι δικό σου θέμα». Ξέρεις κάτι; Στο σταυροδρόμι του «άσε μωρε πού να μπλέκουμε τώρα» και στο «δεν είναι δίκη μας δουλειά, μην...
Όσους χωρά η ψυχή σου, τόσους να χωρά και η ζωή σου..

Όσους χωρά η ψυχή σου, τόσους να χωρά και η ζωή σου..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Δύσκολος άνθρωπος μωρέ.. Απόμακρη, μπορεί και σνομπ. Ανάποδη, στριμμένη, χαμένη στα "δικά της.. Δεν δίνει σημασία σε κανέναν πια, χάνεται σε έναν κόσμο που δεν τον μοιράζεται με κανέναν.. Κι εκείνη τις άκουγε όλες τις "ταμπε...