Loading posts...
Ποιοι είναι οι άνθρωποι που έχουμε δίπλα μας;

Ποιοι είναι οι άνθρωποι που έχουμε δίπλα μας;

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Έχεις σκεφτεί ποιοι είναι οι άνθρωποί σου, στη ζωή σου; Δεν εννοώ τους φίλους, τους κολλητούς ή τη σχέση σου. Μιλάω για εκείνους, τους άλλους. Εκείνους που δεν υπάρχουν στις επαφές του κινητού σου, αλλά μιλάς μαζί τους κάθε μ...
To κύμα και η θάλασσα, δεν χώρισαν ποτέ.

To κύμα και η θάλασσα, δεν χώρισαν ποτέ.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Με κοιτάς και ξέρω πως το τέλος έχει έρθει.  Δεν μιλάς, δεν χρειάζεται πολλά να πεις. Παράταση στη ζωή με θάνατο δεν γίνεται να δώσεις μάτια μου και το ξέρεις. Σ’ αφήνω να ξεμακραίνεις. Σου ανοίγω το δρόμο να περάσεις. Τον έ...
Για εκείνους τους δασκάλους, που τους χρωστάμε ένα “ευχαριστώ”

Για εκείνους τους δασκάλους, που τους χρωστάμε ένα “ευχαριστώ”

Της Σοφίας Παπαηλιάδου. Δεν φταίω εγώ που μεγαλώνω, χτυπά πισώπλατα ο χρόνος, ηχεί ο Θαλασσινός κι εμένα στο μυαλό μου από το πρωί γυρνάνε δάσκαλοι και θρανία. Και μυρωδιά από φρεσκοξυσμένα μολύβια και στίχους του Σιδηρόπουλου στο θρανίο μου. Εκείνο το τελ...
Μετά τον πόνο, δεν θα είσαι ποτέ πια ίδιος

Μετά τον πόνο, δεν θα είσαι ποτέ πια ίδιος

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Υπάρχει μια αλήθεια πίσω από κάθε στιγμή που ραγίζει η καρδιά σου. Μια αλήθεια που όσο κι αν προσπαθήσεις να αποφύγεις, θα χρειαστεί να την αντιμετωπίσεις. Θα έρθεις σε μετωπική μαζί της και δεν θα γλυτώσεις. Όλοι θα σου ...
Πριν την χαρακτηρίσεις σκέψου μήπως απλά δεν την έχεις καταλάβει!

Πριν την χαρακτηρίσεις σκέψου μήπως απλά δεν την έχεις καταλάβει!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου «Περπατάει κάποιος πλάι σου κι είναι σαν να ισορροπεί πάνω στον πάγο και δεν ξέρει πότε θα ακούσει το κρακ. Πολλές φορές δεν το ακούει καν. Το συνειδητοποιεί όταν είναι αργά. Όταν εσύ έχεις φύγει κι εκείνος σε βλέπει να φεύγεις...
Πόλεμος ο έρωτας κι εγώ σε χρίζω νικητή…

Πόλεμος ο έρωτας κι εγώ σε χρίζω νικητή…

Κλείνεις το κινητό και μπαίνεις στην πτήση σου. Σε ζηλεύω σου λέω και το εννοώ. Αλήθεια ζηλεύω αυτή την πτήση. Την όποια πτήση. Σαν ψυχοθεραπεία λειτουργούσε πάντα μέσα μου εκείνη η στιγμή που έκλειναν οι ασφάλειες στην πόρτα του αεροπλάνου. Ασφάλιζαν οι ...
Η πιο πικρή γεύση, είναι αυτή της απογοήτευσης

Η πιο πικρή γεύση, είναι αυτή της απογοήτευσης

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Ακολουθώ ξανά την ίδια πορεία. Μια ματιά, σε γνωρίζω. Πριν σε μάθω, σε αγαπώ. Σε ερωτεύομαι χωρίς καν να σε ξέρω. Με χαρίζω και με αφήνω. Σε φοράω πάνω μου. Σε κουβαλάω μέσα μου. Σε ραίνω με το άρωμά μου για να σε βρίσκω...
Μήπως θυμήθηκες να κάνεις κάτι και για σένα;

Μήπως θυμήθηκες να κάνεις κάτι και για σένα;

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Ένα από τα πιο σοκαριστικά πράγματα που αντιμετώπισα στην ζωή μου, ήταν η μέρα που ο οργανισμός μου αποφάσισε να μου πει εκείνα που οι φίλοι δεν έλεγαν ή που κι αν τα έλεγαν τους αγνοούσα. Ήταν η μέρα που οι διακόπτες του οργανισμο...
Πού πάει η αγάπη όταν τελειώνει;

Πού πάει η αγάπη όταν τελειώνει;

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Πού πάει αγάπη όταν χάνεται; Κρύβεται σε μια γωνιά και κλαίει; Μπαίνει μέσα σε ένα σκοτεινό ντουλάπι και κουλουριάζεται; Όχι. Στην δική μου ιστορία, όταν η αγάπη χάνεται, τελειώνει, πάει σε ένα μέρος ηλιόλουστο και λαμπερό και κ...
Εκείνοι που δεν έμαθαν να υποτάσσονται και να συμβιβάζονται

Εκείνοι που δεν έμαθαν να υποτάσσονται και να συμβιβάζονται

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Μην μου μιλάς για τους κενούς, τους άδειους. Μην μου μιλάς για εκείνους που προσβάλουν, εξευτελίζουν και μειώνουν μπας και καταφέρουν να σε θαμπώσουν λίγο. Μπας και καταφέρουν να σε ζηλέψουν λίγο λιγότερο. Για εκείνους που ο κα...