Loading posts...
Αντέχεις να κρίνεις πρώτα τον εαυτό σου, πριν ασχοληθείς με τους άλλους;

Αντέχεις να κρίνεις πρώτα τον εαυτό σου, πριν ασχοληθείς με τους άλλους;

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Εντάξει... Μπορώ να δεχτώ ότι έχεις αράξει κάπου και κόβεις κίνηση. Είναι κατακαλόκαιρο άλλωστε κι οι ρυθμοί πέφτουν κι επιτρέπουν. Ή μπορεί να σερφαρεις όχι μόνο σε θάλασσες. Σε κύματα και παράθυρα εδώ μέσα που παρελαύνουν...
Μην σε προδώσεις και ετούτη τη φορά, ακούς;

Μην σε προδώσεις και ετούτη τη φορά, ακούς;

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Προδοσία... Λέξη τίτλος, σαν από παλιά ελληνική ταινία. Αυτές με τις μεγάλες, βαρυγδουπες κουβέντες, τις δυνατές ερμηνείες και τα υγρά από τις θάλασσες μάτια! Βαριά κουβέντα για έναν ελαφρύ, κατά βούληση, Αύγουστο που θες ν...
Οι καλύτερες διακοπές, είναι όταν (θα) είμαστε μαζί..

Οι καλύτερες διακοπές, είναι όταν (θα) είμαστε μαζί..

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Κάποιος κάπου με ρώτησε αυτές τις μέρες, ποιες θα ήταν οι ιδανικές μου διακοπές.. Γρήγορα απάντησα, γνωστή ετοιμόλογη άλλωστε, ότι διακοπές για μένα είναι να δραπετευω από την τρεχαλα της κάθε μέρας μου. Διακοπές είναι να φ...
Στην ζωή, αρέσουν οι διακοπές..

Στην ζωή, αρέσουν οι διακοπές..

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Αυγουστιατικη παραλία κάπου στις Κυκλάδες. Ντάλα μεσημέρι. Ένα ατέρμονο ατελείωτο βουητό από ανακατεμένες κουβέντες ντυμένες με παιδικές κραυγές και πλατσουρισματα. Συζητήσεις γύρω περί παντος επιστητού. Τα hot μαγαζιά του νη...
Εδώ, που το κοντέρ μηδενίζει..

Εδώ, που το κοντέρ μηδενίζει..

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Ένα χρόνο μετά πάλι εδώ. Και πάλι σαν όλα να γίνονται από την αρχή. Εδώ που το κοντέρ μηδενίζει, επανεκκίνηση στο όριο του αυτονόητου. Εδώ που με συναίσθημα ανήκω, που εύκολα και γρήγορα νιώθω χαλαρά και ζωηρά ήσυχα. Ετσι...
Εσύ που έγινες, η προτεραιότητα στα “θέλω” μου

Εσύ που έγινες, η προτεραιότητα στα “θέλω” μου

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Ναι ρε φίλε εσύ που τάχα μου απορείς και σιωπας. Εσύ που κατήργησες όλα τα πριν μου κι ορίζεις όλα τα μετά μου. Καταλύτης! Εσύ που ήρθες από το πουθενά και μου έδειξες ποια είμαι ακόμη κι όταν κρύβομαι καλά για να μην τρομά...
Μην αφήσεις κάποιον άλλο να πάρει τη θέση σου…

Μην αφήσεις κάποιον άλλο να πάρει τη θέση σου…

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Μην αφήσεις κάποιον άλλο να πάρει τη θέση σου. Μη ρωτήσεις ποια είναι η θέση αυτή. Δεν σε έβαλα εγώ. Μόνος σου θρονιαστηκες εκεί. Με το τσαμπουκά της δικαιοσύνης του είναι σου. Με την εισβολή σου στη ζωή μου από το πουθενά...
Σήμερα θα γιορτάζαμε κι οι δυο..

Σήμερα θα γιορτάζαμε κι οι δυο..

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Σήμερα θα γιορταζαμε κι οι δυο. Σε παλιότερες εποχές μια τέτοια μέρα λουλούδια και μυρωδιές πηγαινοερχονταν κι άλλαζαν χέρια. Αυτά τα ίδια χέρια τα πάντα ανοιχτά σε αγκαλιές που αποδεικνυονται λίγες τελικά για το βάρος τούτο...
Ένα ευχαριστώ κι ένα προχωρώ..

Ένα ευχαριστώ κι ένα προχωρώ..

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Είναι ο καιρός κατάλληλος νομίζω για ένα ευχαριστώ. Σε λίγο φτάνει το φετινό Πάσχα κι η ανάμνηση εκείνου που νίκησε το θάνατο. Ετσι κι εγώ... Θα κρατήσω το μήνυμα τουτης της αναμνηστικης θυσίας στη ροή που κάνει η αγάπη γι...
Άσε μια γρύλια ανοιχτή, να σου χαμογελάσει η ζωή..

Άσε μια γρύλια ανοιχτή, να σου χαμογελάσει η ζωή..

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Μεγαλώνουμε. Και πολλοί από μας περνάμε φάσεις έντονης απομυθοποιησης ή και αυτοκριτικής, όχι ότι ήμασταν ποτέ τρελοί αιθεροβάμονες. Η παρούσα δεν αποτελεί εξαίρεση. Όχι εδώ τουλάχιστον... Μόνο που στην ανελέητη τούτη καθημ...