Loading posts...
Θα θελα να είχα φύγει, πριν πέσεις στα μάτια μου

Θα θελα να είχα φύγει, πριν πέσεις στα μάτια μου

Γράφει η Ιωάννα Ντρε Είχαμε μια ιδανική σχέση μαζί. Θυμάσαι; Θυμάσαι τι όμορφα που περνούσαμε; Θυμάσαι πόσο αληθινός ήσουν, πόσο τρυφερός, πόσο καλός μαζί μου; Τόσο πολύ που έλεγα πως ήσουν πολύ καλός για να σαι αληθινός. Κι όμως έκανες ότι περνούσε από το χέ...
Μου λείπεις, μ’ακούς;

Μου λείπεις, μ’ακούς;

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Μου λείπεις. Κάθε λεπτό που δεν σ' έχω μου λείπεις. Κάθε ώρα που περνάμε χωριστά, κάθε μέρα που δεν σ' αγγίζω, κάθε στιγμή που δεν βρίσκεσαι δίπλα μου... Μου λείπει αυτό το βλέμμα που από σκληρό, άκαμπτο υλικό, μ' έκανε μαλακή, εύ...
Πονάει γαμώτο το χώρια.

Πονάει γαμώτο το χώρια.

Γράφει η Γεώρα Και τελείωσε, όπως τελειώνει ταινία στον κινηματογράφο. Δεν έχεις τη δυνατότητα να πατήσεις το κουμπί και να πεις ας την δω άλλη μία φορά. Και αν ακόμα θελήσεις να την δεις θα πρέπει να περιμένεις μέχρι την επόμενη προβολή και αν έχεις πάει στη...
Όταν οι άνθρωποι ψυχραίνονται… μια κουρτίνα απόσταση ο δρόμος!

Όταν οι άνθρωποι ψυχραίνονται… μια κουρτίνα απόσταση ο δρόμος!

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Μια κουρτίνα απόσταση...Ποιός απομακρύνθηκε; Ποιός περίμενε ποιόν να κάνει το βήμα. Εγώ περίμενα από εσένα κι εσύ περίμενες από εμένα. Κρυμμένος πίσω απ’ την κουρτίνα που σου περιορίζει το φως. Αφημένος σε μια σκέψη που σε τυραννάε...
Μη παραπονιέσαι όταν η γυναίκα γκρινιάζει, όταν σιωπά να ανησυχείς!

Μη παραπονιέσαι όταν η γυναίκα γκρινιάζει, όταν σιωπά να ανησυχείς!

Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη Είναι η γκρίνια κομμάτι της γοητείας μιας γυναίκας;  Είναι η γκρίνια αναπόσπαστο κομμάτι της γυναικείας φύσης; Δε μιλάω βέβαια για την ασταμάτητη γκρίνια και τη χωρίς αιτία μίζερη συμπεριφορά. Ούτε γι' αυτή τη συνεχιζόμενη γκρίνια ...
Ήσουν κάποτε ο άνθρωπός μου, θυμάσαι;

Ήσουν κάποτε ο άνθρωπός μου, θυμάσαι;

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Ξημέρωσε... Πόσο μεγάλη μου φάνηκε αυτή η νύχτα! Μια αιωνιότητα μου φαίνεται πως πέρασε, απ' τη στιγμή που κάθισα δίπλα στο παράθυρο και κάρφωσα το βλέμμα μου στο δρόμο. Η πλάτη μου πονάει απ' την ακινησία κι ο λαιμός μου είναι ξ...
Πριν φύγεις μάθε μου, πώς μπορώ να σε ξεχάσω…

Πριν φύγεις μάθε μου, πώς μπορώ να σε ξεχάσω…

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Περίμενε μια στιγμή, θέλω να σε ρωτήσω κάτι, κάτι πολύ σημαντικό. Πες μου, σε παρακαλώ, πώς το κάνεις, πώς μπορείς και ξεχνάς τόσο εύκολα, τόσο γρήγορα; Μάθε μου και εμένα πώς να σβήνω με τόση ευκολία όσα περάσαμε, όσα ζήσαμε, όσα ...
Ανθρωπάκια είμαστε κι οι δυο που δεν τολμήσαμε.

Ανθρωπάκια είμαστε κι οι δυο που δεν τολμήσαμε.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Είναι εκείνη η στιγμή, που την έχεις παίξει στο μυαλό σου χίλιες φορές. Βράδια ολόκληρα έχεις περάσει να σκηνοθετείς την κάθε λεπτομέρεια, την κάθε λέξη. Μόνο που τώρα δεν είσαι εσύ ο σκηνοθέτης, ούτε καν ο πρωταγωνιστής. Κομπάρσος ...
Τους ανθρώπους που αγαπάς, τους θες να είναι καλά, όπου και να είναι!

Τους ανθρώπους που αγαπάς, τους θες να είναι καλά, όπου και να είναι!

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Θυμάμαι εκείνη την ημέρα που μου είπες ότι θες να φύγεις. Δε ξεχνάω ούτε λεπτό, ούτε δευτερόλεπτο. Πάγωσε ο χρόνος, μαρμάρωσε η ψυχή μου. Τι και αν δεν σε άφησε ο εγωισμός σου να δεις καθαρά, να ζυγίσεις τις επιπτώσεις που θα έχει ...
Μη φοβάσαι να πεις το αντίο, κάποιες φορές χρειάζεται…

Μη φοβάσαι να πεις το αντίο, κάποιες φορές χρειάζεται…

Γράφει η Ειρήνη Πυλαρινού Υπάρχουν πολλών ειδών «αντίο». Το «αντίο» που λέμε πάνω σε θυμό και δεν το εννοούμε, το «αντίο» που το λέμε μαζί με έναν λυπητερό πρόλογο και το «αντίο» που δεν άντεξες να πεις. Υπάρχουν διάφοροι λόγοι που απομακρύνεσαι. Για να μην...