Loading posts...
Τίποτα δεν είναι το ίδιο χωρίς εσένα

Τίποτα δεν είναι το ίδιο χωρίς εσένα

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Πέρασαν τα χρόνια και εγώ εδώ, να σε ψάχνω ακόμα. Να μιλάω ακόμα στους φίλους μου για σένα και να φωτίζεται ο κόσμος γύρω μου. Να μιλάω για τα όνειρα που κάναμε μαζί και τις στιγμές που έγιναν φαντάσματα στις σκέψεις μου. Κάθε ...
Δώσε μου πίσω όσα μου πήρες φεύγοντας…

Δώσε μου πίσω όσα μου πήρες φεύγοντας…

Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Η νύχτα με παίρνει μαζί της και σήμερα. Εγώ είμαι εδώ και κρατιέμαι με νύχια και με δόντια μακριά από τις αναμνήσεις μας. Αναπολώ εσένα και την ζεστασιά που ένιωθα στην αγκαλιά σου. Δεν μου δίνει την ίδια αίσθηση, ούτε η αγαπημένη...
Πώς γίναμε έτσι εμείς οι δυο;

Πώς γίναμε έτσι εμείς οι δυο;

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Εκείνη γλυκιά και τρυφερή, σωστό μπουμπούκι. Εκείνος λίγο άγριος στις άκρες, μα με μια καρδιά σκέτο διαμάντι. Μια σχέση δυνατή, μια σχέση αξιοζήλευτη. Με τα πάνω και τα κάτω της, όπως όλες οι σχέσεις άλλωστε. Μια στο καρφί και μια...
Τον έρωτα που ήθελε, δεν τόλμησε να τον ζήσει…

Τον έρωτα που ήθελε, δεν τόλμησε να τον ζήσει…

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Ήταν διαφορετικός από αυτούς που είχε γνωρίσει ως τώρα, παράξενος , ιδιαίτερος, όχι κάτι ξεχωριστό στην εμφάνιση του, αλλά σίγουρα φτιαγμένος από άλλα καλούπια. Γεννημένος ίσως και σε ένα άλλο δικό του πλανήτη, με πρωταγωνιστή τον...
Μια φορά να έβγαινες ψεύτρα, ρε διαίσθηση..

Μια φορά να έβγαινες ψεύτρα, ρε διαίσθηση..

Γράφει η Λία Ευαγγελίδου Α ρε πόρνη διαίσθηση, βγες ψεύτρα μια φορά... Έτσι για την αλλαγή. Ποτέ δεν μου έκανες αυτό το χατήρι. Και να 'μαι εδώ μόνη, να προσπαθώ να σώσω ότι σώζεται από τον εαυτό μου. Έναν εαυτό που σου χάρισα τόσο άνετα λες και σε ήξερα ...
Μια στιγμή ακόμα μαζί σου, θα ‘θελα…

Μια στιγμή ακόμα μαζί σου, θα ‘θελα…

Γράφει η Θέμις Κυριακάκη Σε αγαπώ... Από την πρώτη στιγμή που σε είδα, κατάλαβα ότι για μένα θα ήσουν η αρχή και το τέλος μου. Θα ήσουν ο Πυγμαλίωνάς μου. Ήξερα από το πρώτο σου φιλί ότι πάντα σε περίμενα. Ένα σου φιλί ήταν αρκετό, για να νιώσω όλο τον κόσ...
Αυτή τη φορά, δεν μπόρεσα να σε κρατήσω

Αυτή τη φορά, δεν μπόρεσα να σε κρατήσω

Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Ο ήχος του μηνύματος με ξυπνάει από το λήθαργο των αναμνήσεων. Καθισμένη στην δικιά σου καρέκλα στο μπαλκόνι, δύο ώρες αγναντεύω το κενό. Ανοίγω το μήνυμα. Είσαι εσύ. « Είσαι καλά; Πως νιώθεις;», με ρωτάς. Αυθόρμητα κοιτάω απένα...
‘Ο,τι δεν εκτιμάς, δεν το αξίζεις, φίλε μου!

‘Ο,τι δεν εκτιμάς, δεν το αξίζεις, φίλε μου!

Γράφει η Λία Ευαγγελίδου Κι όμως, η ευκαιρία στην ζωή μας δεν έρχεται κάθε μέρα. Έρχεται μια φορά και αν δεν ξέρεις πως να τη διαχειριστείς θα χαθεί. Είναι μερικοί,που πραγματικά έχουν τον άνθρωπο θησαυρό μέσα στα χέρια τους και κάνουν τα πάντα για να τον χ...
Τώρα που γύρισες, εδώ δεν υπάρχει κανείς!

Τώρα που γύρισες, εδώ δεν υπάρχει κανείς!

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Πέρασαν βράδια που φώναζαν το όνομά σου, νύχτες που δεν έλεγαν να ξημερώσουν και σκοτάδια που τα έβλεπε το φως της μέρας και τρόμαζε. Δεν ήσουν έτοιμος, είχες πει, να ξεθάψεις πάλι συναισθήματα και κουρασμένες καλημέρες από το πα...
Μια αγκαλιά πριν φύγεις, για να πω πως κάποτε μ’ αγάπησες

Μια αγκαλιά πριν φύγεις, για να πω πως κάποτε μ’ αγάπησες

Γράφει η Γεώρα Εκείνη τη στροφή του χωρισμού ποτέ μου δεν ήθελα να την περάσω. Έκανα πως δεν την έβλεπα. Θεωρούσα πως μπορούσε να αλλάξει η κατάσταση. Όμως εκείνη πλησίαζε επικίνδυνα και όσο και αν έκοβα ταχύτητα ήξερα πως αργά ή γρήγορα θα έπρεπε να την πε...