Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου
Η μεγαλύτερη μαγεία που κρύβουν οι μοναχικοί άνθρωποι, είναι πως όταν αποφασίζουν να σου επιτρέψουν να δεις μέσα τους, δεν το κάνουν από ανάγκη.
Δεν έχουν καμία ανάγκη να σε κάνουν κομμάτι της ζωής τους. Είσαι επιλογή τους.
Επιλογή γιατί πραγματικά σε θέλουν εκεί. Επιλογή γιατί τους έχεις κερδίσει με τις πράξεις σου. Επιλογή γιατί έχεις κερδίσει το σεβασμό και το θαυμασμό τους.
Δεν σε έχουν σε βάθρο αγίου, ξέρουν και τα τρωτά σου και τις αμαρτίες σου. Ξέρουν τα σκοτάδια σου και κάθε ευαίσθητο σημείο σου.
Κι ακριβώς επειδή τα ξέρουν όλα, σε έχουν εκεί ψηλά.
Σε έχουν αποδεχτεί όπως είσαι.
Οι μοναχικοί άνθρωποι σκληραίνουν με τον καιρό γιατί μαθαίνουν να μην χρειάζονται άλλους. Μαθαίνουν στην απογοήτευση, μαθαίνουν να πέφτουν από τα σύννεφα και να μην γκρεμοτσακίζονται.
Μα όταν αποφασίσουν να ξανανοίξουν κάποια χαραμάδα, το κάνουν σπάνια, δύσκολα, εκλεκτικά.
Όταν βρεις έναν τέτοιον άνθρωπο, κράτα τον στην ζωή σου και πρόσεχε πώς πατάς εκεί που σου άνοιξαν το δρόμο να περάσεις.
Όταν βρεις έναν τέτοιον άνθρωπο, αγκάλιασέ τον προσεκτικά. Έχει πονέσει πολλές φορές..
Να τους δείχνεις ότι είσαι εκεί. Να τους δείχνεις τι νιώθεις.
Μην μπερδέψεις ποτέ την σκληράδα που δείχνουν με αυτό που είναι.
Μην τους μπερδέψεις, μην τους τσουβαλιάσεις, μην τους αδικήσεις..
Κράτα τους αγκαλιά, και μείνε.. κι ας μην στο ζητήσουν ποτέ.
