Loading posts...
Το μόνο σημάδι που πρέπει να αφήνει ο έρωτας, είναι από το τελευταίο φιλί..

Το μόνο σημάδι που πρέπει να αφήνει ο έρωτας, είναι από το τελευταίο φιλί..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Έλα να πλέξουμε τα δάχτυλά μας σ'έναν κόμπο που να μην λυθεί απόψε.. Ξέμαθα να μοιράζομαι το κρεβάτι μου. Ξέμαθα να αποκοιμιέμαι σε μιαν αγκαλιά. Ξέμαθα να ξυπνώ το πρωί και να χαμογελώ με τον άνθρωπο που κοιμάται στο διπλανό μου μ...
Βρες τον επί γης παράδεισο σου αυτό το καλοκαίρι!

Βρες τον επί γης παράδεισο σου αυτό το καλοκαίρι!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Υποφέραμε, τρομάξαμε, κλειστηκαμε, και τώρα ήρθε η ώρα σιγά σιγά να βγούμε από το καβούκι μας και να ζήσουμε σε νέες συνθήκες, με νέες νοοτροπίες. Η ημερομηνια γράφει 28/06/2020 και το project «καλοκαίρι με Covid-19» εχει μόλις ξεκι...
Να τον ζεις τον χρόνο σου, είναι δανεικός κι έχει ακριβό τόκο!

Να τον ζεις τον χρόνο σου, είναι δανεικός κι έχει ακριβό τόκο!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Έπαψα από καιρό να περιμένω τις Κυριακές για να μαγειρέψω για τους φίλους μου. Έρχονται τις καθημερινές και γεμίζουμε το σπιτι μυρωδιές, γεύσεις, βουή και ακαταστασία! Έπαψα από καιρό να περιμένω μια ιδιαίτερη μέρα για να γεμίσω το...
Τα λόγια και οι πράξεις του θυμού, κρύβουν τον πραγματικό σου χαρακτήρα!

Τα λόγια και οι πράξεις του θυμού, κρύβουν τον πραγματικό σου χαρακτήρα!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Πριν πληγώσεις κάποιον ανεπανόρθωτα, σκέψου το διπλά. Σκέψου πως όλα αυτά που πιστεύεις για εκείνον, μπορεί να είναι παρεξηγήσεις, δημιουργημένες από μια σειρά σιωπών και υποθέσεων. Σκέψου πως ο τρόπος που τον χαρακτηρίζεις, εκείνο...
Είναι που ακόμα δεν ξέρω πώς είναι να μου λείπεις, μαμά..

Είναι που ακόμα δεν ξέρω πώς είναι να μου λείπεις, μαμά..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Το τηλέφωνό σου που ακόμα δεν έσβησα από τις επαφές μου Η καρέκλα σου που έβγαλα προσεκτικά στο μπαλκόνι γιατί δεν ήθελα να είναι κανενός άλλου Τα γυαλιά σου, οι ζωγραφιές και το σταυρόλεξό σου με καρφιτσωμένο το στυλό, εκεί, πάνω α...
Μην χαραμίσεις τη ζωή σου, για ένα ακόμα «και αν..»

Μην χαραμίσεις τη ζωή σου, για ένα ακόμα «και αν..»

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Μάζεψα σε μια βαλίτσα όλα τα «και αν..» της ζωής μου. Τα κοίταξα ένα ένα και τα χάιδεψα τρυφερά. Μείναν μαζί μου πολύ καιρό. Κάποια τα κουβαλάω από παιδί. Μεγαλώσαμε μαζί.. μόνο που όσο παίρναγε ο καιρός μεγάλωναν εκείνα, και μίκρα...
Σε νοιάζομαι, να μου προσέχεις βλάκα μου! 

Σε νοιάζομαι, να μου προσέχεις βλάκα μου! 

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Πόσο υποτιμημένη αξία δίνουμε στο νοιάξιμο.. Μιλάμε για έρωτες, για πείσματα, για πάθη, για λάθη, τα διακοσμούμε με υπερθετικούς και λέξεις απόλυτες. Τα στολίζουμε με όλα εκείνα τα μεγάλα και τα πομπώδη.. κι έρχεται ένα ταπεινό "σε ...
Είναι κάτι γυναίκες ρε φίλε, σκέτα αερικά.

Είναι κάτι γυναίκες ρε φίλε, σκέτα αερικά.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Είναι κάτι γυναίκες ρε φίλε, σκέτα αερικά. Δεν μπορείς να τις πιάσεις. Δεν μπορείς να τις αγγίξεις. Φοβάσαι μην τυχόν και σπάσεις τα φτερά τους. Είναι αυτές οι γυναίκες που δεν προσπάθησαν ποτέ να γίνουν αντράκια. Δεν τον θέλουν τον...
Αν δεν χτυπήσεις, δεν θα μάθεις ποτέ αν ήταν η πόρτα σου..

Αν δεν χτυπήσεις, δεν θα μάθεις ποτέ αν ήταν η πόρτα σου..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Κλειστήκαμε οι άνθρωποι πίσω από τις πόρτες. Πόρτες στη ζωή μας, διπλοαμπαρωμένες πόρτες στην ψυχή μας, μην τυχόν και μπει κάνας περαστικός και μας αγγίξει.  Δεν ήμασταν πάντα έτσι. Κάποτε αφηνόμασταν. Δεχόμασταν. Ανοιγόμασταν και ...
Οι άνθρωποι της ζωής σου, δεν θα χρειαστεί να κάνουν θόρυβο για να τους καταλάβεις..

Οι άνθρωποι της ζωής σου, δεν θα χρειαστεί να κάνουν θόρυβο για να τους καταλάβεις..

Της Σοφίας Παπαηλιάδου Οι δικοί μου οι άνθρωποι, δεν φορέσανε ταμπέλες. Δεν είναι "φίλοι", "έρωτες", "σχέσεις", "συνεργάτες", "μόνιμοι" ή "περαστικοί". Δεν χρειάζονται ταμπέλα για να προσδιοριστούν. Τους αρκεί που είναι οι δικοί μου οι άνθρωποι και είμαι κι ε...