Loading posts...
Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Πώς να είμαι καλά που είμαι μακριά σου;Στα στήθη σου, δεν μπορώ πια, το κεφάλι να ακουμπώ,να ακούω το χτύπο της καρδιάς σου. Ήρθες μες στη ζωή μου, πριγκίπισσα αληθινήκαι κάθισες στης καρδιάς το θρόνο. Δεν γνώριζα πια πόνο, έπαψα να μ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Πεντάμορφη, κόρη ξανθή-πόσο τυχερός ο νιος,που σιμά του τη θωρεί-στέκει ορθή στο μπαλκόνι της κάθε δείλι και αυγή. Βλέπει του ήλιου τη δύση και την ανατολή.Τον βλέπει,να ξυπνά.Εκεί πέρα, μακριά,πίσω από τα βουνά να βγαίνει. Το δρόμο π...
Continue reading
Γράφει η Παρασκευή Χατζή Μην τα υποτιμάς φίλε μου τα λουλούδια μπορούν να σου προσφέρουν τόσα πολλά. Καταρχήν σηματοδοτούν την αναγέννηση της φύσης ολάκερης, μετά από ένα χειμώνα που όλα κοιμούνται, έρχονται τα χρώματα των λουλουδιών να υπενθυμίσουν στον άνθρ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Ποια ζωή; Ποια αρχή; Ποιο τέλος;Πειραματάνθρωπος είσαι σε ζωής πείραμα.Ο άλλος, ο μεγάλος άγνωστος άλλος,είναι αυτός που κινεί τα νήματα.Όσο εσύ ακονίζεις το βέλος,για να σκοτώσεις πεθαμένα αισθήματα,γελά, καθώς από μια διόπτρα σε κοι...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Υποφέραμε, τρομάξαμε, κλειστηκαμε, και τώρα ήρθε η ώρα σιγά σιγά να βγούμε από το καβούκι μας και να ζήσουμε σε νέες συνθήκες, με νέες νοοτροπίες. Η ημερομηνια γράφει 28/06/2020 και το project «καλοκαίρι με Covid-19» εχει μόλις ξεκι...
Continue reading
Γράφει η Σαντορινιού Μαρία-Γεωργία Μία λέξη, χίλια συναισθήματα.Το χρώμα της, γαλάζιο.Το άρωμα της, μεθυστικό.Τα μάτια της, ένα μυστήριο. Αυτό το γαλάζιο αντικρίζω. Μέσα της φιλοξενούνται αρνάκια, άσπρα του αφρού.Βλέποντας την, ονειρεύεσαι την απόδραση σου απ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Το τηλέφωνό σου που ακόμα δεν έσβησα από τις επαφές μου Η καρέκλα σου που έβγαλα προσεκτικά στο μπαλκόνι γιατί δεν ήθελα να είναι κανενός άλλου Τα γυαλιά σου, οι ζωγραφιές και το σταυρόλεξό σου με καρφιτσωμένο το στυλό, εκεί, πάνω α...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Κάθε φορά που ο κόσμος γυρνάει, που όλα στρέφονται στην αντίπερα όχθη, εσύ μη φοβάσαι, απλά ξεκίνα να γράφεις. Γράψε για όσα φοβάσαι, πράγματα που δε μπορείς να αντικρίσεις κατάματα. Τους πιο έντονους φόβους σου, τα πιο μύχια μυστικ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Ήλιος και πυκνά, μαύρα σύννεφα μαζί.Τρύπια ομπρέλα να κρατώ,καυτή να πέφτει η βροχή. Εγώ αμέριμνος να περπατώ,κι αυτή, τον τσίγκο του μυαλού μου να τρυπάει. Η μοίρα μου κρυμμένη να κρυφογελάει.Έτσι ξεκίνησε όνειρο τρελό. Ήταν τόσο ζων...
Continue reading
Γράφει ο Τριστάνος Τελικά κατάλαβα ότι είμαστε δύο! Εγώ και ο εαυτός μου. Εχθροί και φίλοι! Άσπονδοι εραστές, σε μια σχέση πάθους και μίσους, συμφωνίας και διαφωνίας. Δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, που κονταροχτυπιούνται για την κυριαρχία "Παίζει" μαζί μου, ...
Continue reading