Loading posts...
Γράφει η Οδύσσεια Ερωμένη : Περιμένω μια ζωή. Έμεινα μόνη να τον περιμένω. Δεν είχα ποτέ μου μια πραγματική σχέση. Ήμουν πάντοτε μόνη.Δεν είχα κανέναν να με συνοδέψει σε μια κοινωνική υποχρέωση και κανέναν να με παρηγορήσει όταν το είχα ανάγκη. Σύζυγος: Κι εγ...
Continue reading
Γράφει η Πράξια Αρέστη Στη ζωή τα δικαιώματά μας τα κερδίζουμε. Και κάθε δικαίωμα που απαιτούμε να έχουμε, έρχεται και με κάποια ευθύνη. Το ίδιο ισχύει και στον έρωτα. Σου έδωσα κάθε δικαίωμα απλόχερα να μ' αγαπάς όπως ξέρεις. Να έρχεσαι όποτε θέλεις και να ε...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Η αγάπη δε μετριέται, δε ζυγίζεται, ούτε κοστολογείται ανάλογα με τη τσέπη του κάθε ανθρώπου που θέλησε να αγαπήσει! Δεν έχει ημερομηνίες έναρξης και ημερομηνίες λήξης που αρχίζουν και τελειώνουν πάντα σε κάτι άλλο από αυτό που είχα...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Πόσο πόνος γι' αυτό το "μαζί"! Πόσα δάκρυα, πόσα άυπνα βράδια, πόσα αποτσίγαρα σβησμένα άτσαλα σε ξεχειλισμένα τασάκια! Πόσα αναπάντητα "γιατί", πόσα "επειδή" που διαλύουν... Πόσος πόνος σ' αυτό το "χώρια"! Ψυχές που μοιάζουν αδύν...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Μίσσια Αύγουστος, ο χιλιοτραγουδισμένος. Πόσοι στίχοι μπορεί να γράφτηκαν γι’αυτόν τον μήνα, πόσοι μπορεί να μίλησαν γι’αυτό το φεγγάρι. Εγώ όμως απόψε μίλησα με το φεγγάρι, και ξέρεις, απόψε εκείνο με άκουσε! Για πρώτη φορά με άκουσε.. Μίλη...
Continue reading
Γράφει η Jinxie Jinx Πόσο με γέλασες μωρέ. Πόσο με γέλασες. Κι έφυγες γελώντας και εγώ πάλι σε ένα παγκάκι με λειψό κουράγιο και βαρίδι στις πλάτες. Αυτή τη φορά σε πίστεψα. Είπα «δεν μπορεί, δεν μπορεί πάλι». Κι όμως. Με γέλασες. Κι είχα διαλέξει τα πιο όμορ...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Σου γράφω λίγες λέξεις για να μπορέσεις να καταλάβεις πως νοιώθω.Άλλαξες κι αυτήν η αλλαγή σου με πίκρανε. Με διαλύει η ρουτίνα, η μονοτονία.Δεν φαντάστηκες, δεν μπόρεσες να καταλάβεις ότι εγώ τρομάζω με την ευκολία, με την ρουτίνα, μ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Δημητριάδου Είναι κάτι τόσο απλό «μου λείπεις», δυο λέξεις μόνο, αλλά με τόσο μεγάλη βαρύτητα. Δεν το ακούω συχνά. Δεν το λέω συχνά. Το νοιώθω πολύ περισσότερες φορές από ότι το εκφράζω . Τις περισσότερες φορές δεν το λέω γιατί γνωρίζω ότι δεν ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Πώς να είμαι καλά που είμαι μακριά σου;Στα στήθη σου, δεν μπορώ πια, το κεφάλι να ακουμπώ,να ακούω το χτύπο της καρδιάς σου. Ήρθες μες στη ζωή μου, πριγκίπισσα αληθινήκαι κάθισες στης καρδιάς το θρόνο. Δεν γνώριζα πια πόνο, έπαψα να μ...
Continue reading
Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Κι όμως, δεν ήσουν εσύ ο τελικός προορισμός μου. Όσο αδιανόητη μου φαινόταν κάποτε η ζωή χωρίς εσένα, όσο σκληρή η μεγάλη απόσταση που είχαμε δημιουργήσει μεταξύ μας, χωρίς ιδιαίτερο λόγο και αιτία… τόσο φυσιολογική μου φαίνεται τώ...
Continue reading