Loading posts...
Γράφει η Οδύσσεια Ερωμένη : Περιμένω μια ζωή. Έμεινα μόνη να τον περιμένω. Δεν είχα ποτέ μου μια πραγματική σχέση. Ήμουν πάντοτε μόνη.Δεν είχα κανέναν να με συνοδέψει σε μια κοινωνική υποχρέωση και κανέναν να με παρηγορήσει όταν το είχα ανάγκη. Σύζυγος: Κι εγ...
Continue reading
Γράφει η Πράξια Αρέστη Στη ζωή τα δικαιώματά μας τα κερδίζουμε. Και κάθε δικαίωμα που απαιτούμε να έχουμε, έρχεται και με κάποια ευθύνη. Το ίδιο ισχύει και στον έρωτα. Σου έδωσα κάθε δικαίωμα απλόχερα να μ' αγαπάς όπως ξέρεις. Να έρχεσαι όποτε θέλεις και να ε...
Continue reading
Γράφει η Ντέμη Κάργατζη Αγαπητέ θεατή, Λυπάμαι. Λυπάμαι πολύ. Δεν μπορείς ν’ ανέβεις στη σκηνή. Η ποινή σου είναι ισόβια κάθειρξη. Θα μας χωρίζουν πάντα κάτι επίπεδα που εσύ δεν μπορείς ν’ ανέβεις. Είσαι καταδικασμένος. Είσαι μια κωμωδία που παίζεται κάπως αν...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ιακωβίδη Όλοι έχουν μια θέση στη ζωή μας.Όσοι μεγαλώσαμε μαζί και έχουμε τις καλύτερες αναμνήσεις, που δε χωρίζονται οι ζωές μας, παρά μόνο με τον θάνατο.Όσοι αγαπήσαμε βαθειά και αποφασίσαμε να πορευτούμε σε μια κοινή ζωή.Όσοι μας πλήγωσαν κα...
Continue reading
Γράφει η Κέλλυ Σεφέρου  Κάποιος κάποτε μου είπε να ζήσω, ρισκάροντας να χάσω μερικά από τα δεδομένα μου. Το θεώρησα γελοίο, ποιος νοήμων άνθρωπος θα τολμούσε να με πείσει για κάτι τέτοιο; Ναι, να ζήσω, να διασκεδάσω, να ξεφύγω και αν χρειαστεί να φύγω. Να φύγ...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Η αγάπη δε μετριέται, δε ζυγίζεται, ούτε κοστολογείται ανάλογα με τη τσέπη του κάθε ανθρώπου που θέλησε να αγαπήσει! Δεν έχει ημερομηνίες έναρξης και ημερομηνίες λήξης που αρχίζουν και τελειώνουν πάντα σε κάτι άλλο από αυτό που είχα...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Πόσο πόνος γι' αυτό το "μαζί"! Πόσα δάκρυα, πόσα άυπνα βράδια, πόσα αποτσίγαρα σβησμένα άτσαλα σε ξεχειλισμένα τασάκια! Πόσα αναπάντητα "γιατί", πόσα "επειδή" που διαλύουν... Πόσος πόνος σ' αυτό το "χώρια"! Ψυχές που μοιάζουν αδύν...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Ξαπλωμένη στο κρεβάτι, έχοντας βάλει την αγαπημένη μου μουσική να παίζει κοιτώντας το ταβάνι του δωματίου μου, επιζητώντας λίγη ηρεμία, το κουμπί της παύσης, προκειμένου να πάρω μία ανάσα, να σχεδιάσω όσα θέλω και να διαγράψω άλλα τόσο. Με μία ...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Μίσσια Αύγουστος, ο χιλιοτραγουδισμένος. Πόσοι στίχοι μπορεί να γράφτηκαν γι’αυτόν τον μήνα, πόσοι μπορεί να μίλησαν γι’αυτό το φεγγάρι. Εγώ όμως απόψε μίλησα με το φεγγάρι, και ξέρεις, απόψε εκείνο με άκουσε! Για πρώτη φορά με άκουσε.. Μίλη...
Continue reading
Γράφει η Jinxie Jinx Πόσο με γέλασες μωρέ. Πόσο με γέλασες. Κι έφυγες γελώντας και εγώ πάλι σε ένα παγκάκι με λειψό κουράγιο και βαρίδι στις πλάτες. Αυτή τη φορά σε πίστεψα. Είπα «δεν μπορεί, δεν μπορεί πάλι». Κι όμως. Με γέλασες. Κι είχα διαλέξει τα πιο όμορ...
Continue reading