Loading posts...
Γράφει η Ειρήνη Αγγελίδη Οι άνθρωποι φορούσαν πάντα μάσκες, μη ορατές με γυμνό ματι. Σε ξεγελούσαν και σε άφηναν να ζεις με ψευδαισθήσεις.Μπορούσαν να καλύψουν το πραγματικό πρόσωπο χωρίς ψαγάδια. Οι μάσκες αυτές κάλυπταν διάφορα συναισθήματα. Κάλυπταν την λύ...
Continue reading
  Γράφει ο Τριστάνος Δε γεννηθήκαμε όλοι μοντέλα ρε συ. Δεν έχουμε όλοι τις τέλειες αναλογίες που απαιτεί η αυστηρή ματιά “κάποιων”. Δεν έχουμε γαλλική μύτη και ζυγωματικά που αναδεικνύουν τις γωνίες του προσώπου. Δεν έτυχε να μοιάζουμε στην Μόνικα Μπελούτσι ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Υποφέραμε, τρομάξαμε, κλειστηκαμε, και τώρα ήρθε η ώρα σιγά σιγά να βγούμε από το καβούκι μας και να ζήσουμε σε νέες συνθήκες, με νέες νοοτροπίες. Η ημερομηνια γράφει 28/06/2020 και το project «καλοκαίρι με Covid-19» εχει μόλις ξεκι...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Έπαψα από καιρό να περιμένω τις Κυριακές για να μαγειρέψω για τους φίλους μου. Έρχονται τις καθημερινές και γεμίζουμε το σπιτι μυρωδιές, γεύσεις, βουή και ακαταστασία! Έπαψα από καιρό να περιμένω μια ιδιαίτερη μέρα για να γεμίσω το...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Πριν πληγώσεις κάποιον ανεπανόρθωτα, σκέψου το διπλά. Σκέψου πως όλα αυτά που πιστεύεις για εκείνον, μπορεί να είναι παρεξηγήσεις, δημιουργημένες από μια σειρά σιωπών και υποθέσεων. Σκέψου πως ο τρόπος που τον χαρακτηρίζεις, εκείνο...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Το τηλέφωνό σου που ακόμα δεν έσβησα από τις επαφές μου Η καρέκλα σου που έβγαλα προσεκτικά στο μπαλκόνι γιατί δεν ήθελα να είναι κανενός άλλου Τα γυαλιά σου, οι ζωγραφιές και το σταυρόλεξό σου με καρφιτσωμένο το στυλό, εκεί, πάνω α...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος "Μαμά, τι θα φάμε;""Πεινάμε μαμά..""Γιατί πάλι δεν έχουμε φαγητό μανούλα μου;""Να, κοίτα! Ο φούρνος είναι γεμάτος ζεστά ψωμιά και λιχουδιές κι εμείς έχουμε μέρες πολλές να φάμε μαμά μου, πάμε;""Μου κόβονται τα ποδιά μου, πονάει το...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Μάζεψα σε μια βαλίτσα όλα τα «και αν..» της ζωής μου. Τα κοίταξα ένα ένα και τα χάιδεψα τρυφερά. Μείναν μαζί μου πολύ καιρό. Κάποια τα κουβαλάω από παιδί. Μεγαλώσαμε μαζί.. μόνο που όσο παίρναγε ο καιρός μεγάλωναν εκείνα, και μίκρα...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Κλειστήκαμε οι άνθρωποι πίσω από τις πόρτες. Πόρτες στη ζωή μας, διπλοαμπαρωμένες πόρτες στην ψυχή μας, μην τυχόν και μπει κάνας περαστικός και μας αγγίξει.  Δεν ήμασταν πάντα έτσι. Κάποτε αφηνόμασταν. Δεχόμασταν. Ανοιγόμασταν και ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Ποιες μωρέ, οι λέξεις;Οι λέξεις υπάρχουν για να γίνονται θάλασσες, πότε αγριεμένες και πότε γαλήνιες.Οι λέξεις υπάρχουν για να γίνονται ουρανοί, που πότε φιλιώνουν μαζί μας και πότε μας φοβερίζουν.Υπάρχουν για να γίνονται δάση, δά...
Continue reading