Loading posts...
Γράφει ο Nickolas M. Πέντε χρόνια λοιπόν, από εκείνη τη βραδιά που δεν τελείωσε ποτέ. Από εκείνον τον αποχαιρετισμό που ξεκίνησε στο αυτοκίνητό μου και τελείωσε στο δωμάτιό σου. Από εκείνη τη στιγμή που αφήσαμε πίσω τις αναστολές και αφεθήκαμε στην τρέλα μας....
Continue reading
Γράφει ο Αντώνης Γεωργακόπουλος Όταν η αλήθεια μου, εμπεριέχει δύναμη και είναι ξαστερη, το ψέμα σου, θα με βρίσκει πάντα αδιάφορο. Η επιφάνεια που εκπέμπεις και ο ενθουσιασμός της στιγμής, μπορεί να επηρεάσουν τον δέκτη, αλλά όχι να τον αλλάξουν. Στην ουσία,...
Continue reading
Γράφει ο Nickolas M. «Δεν μπορώ».«Δεν αντέχω».«Δεν προλαβαίνω».Ωραία λοιπόν. Ας πάρουμε τη ζυγαριά να ζυγίσουμε πάλι. Κάποιοι είμαστε ευνοημένοι και κάποιους σας μούτζωσε ο Θεός. Κάποιοι μεγαλώσαμε στα πούπουλα και κάποιοι κοιμόσασταν στο τσιμέντο. Κάποιοι εί...
Continue reading
Γράφει η H.L Λέξεις βγείτε, Ξεπλύνετέ την βρωμιά Ό,τι με χρόνια χτίστηκε, Ό,τι τσεκαρίστηκεΌ,τι μπήκε σε κουτί και τακτοποιήθηκε. Θέλω αταξία.Θέλω χάος.Θέλω ελευθέρια. Λέξεις ελάτε. Ξεχυθείτε χωρίς φραγμόΣτα πρέπει δεν θα σταθώ Χορεύω ΓελώΑνακουφίζομαιΠαρηγορ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Νικολέτα Όποιος σου είπε πως η γυναίκα κολλάει όσο την φτύνεις προφανώς δεν είχε ποτέ δίπλα του αληθινή γυναίκα. Η γυναίκα κολλάει όσο την νοιάζεσαι. Όσο της δείχνεις πως είσαι εκεί για κείνη ό,τι και να συμβεί. Όταν έχει χάσει την πίστη της σ...
Continue reading
Γράφει η Θω.  Να είσαι άνθρωπος, ρε. Σήμερα. Όχι από αύριο, όχι. Και αν δεν ήσουν από χθες, δεν πειράζει. Φρόντισε να είσαι από τώρα. Ο κόσμος σε χρειάζεται τώρα!Ο κόσμος! Φαντάζει τόσο αόριστος και ταυτόχρονα τόσο συγκεκριμένος πια. Ο κόσμος! Αυτός εκεί έξω ...
Continue reading
Γράφει η Ε.Ι Όλα έγιναν ξαφνικά. Αν και με προειδοποίησες, δεν το σκέφτηκα. Και κοίτα πέρασαν 18 υπέροχοι μήνες. Από την αρχή σου είπα ότι είσαι η όαση μου. Στην αγκαλιά σου ένιωσα μωρό από την αγάπη και τα χάδια. Ένιωσα παιδί γιατί δέχτηκες όλες μου τις τρελ...
Continue reading
Γράφει ο Μιχάλης Τόσες μέρες άυπνος, μόνος να γυρνώ στο κρεβάτι. Τα μάτια κόκκινα από την κούραση, από το δάκρυ. Μα δεν ξέρω πώς όλα να τα αφήσω.  Δεν ξέρω αν ποτέ μπορώ να το ξεπεράσω. Έμαθα τα αισθήματα μου να ελέγχω, και από όλους και όλα να απέχω . Ή...
Continue reading
Γράφει ο Φοίβος Μαρκαντώνης Ξέρεις, τα βράδια που περνούν είναι αξημέρωτα, και που ξημερώνει δηλαδή τι να το κάνεις; Αφού μέσα στην καρδιά μου είναι πάντα μεσάνυχτα. Βροχερά μεσάνυχτα. Kαθώς προχωρούσα αφηρημένος στον δρόμο ξαφνικά έπεσα πάνω σου. Χάρηκα...
Continue reading
Γράφει η Χριστίνα Χατζησωτηρίου Άκου ανθρωπάκο, Αφού έμαθες κι εσύ να ζυγίζεις τη ζωή σου σε χρόνια αντί στιγμές, μέτρησες ήδη 30 καλοκαίρια προσπαθώντας μάταια να παραγράψεις τους χειμώνες σου. Χρόνια υπεκφυγές ανθρωπάκο, (άλλοτε) να σε πονάνε ως απώλ...
Continue reading