Γράφει η Ελένη Τσακίρη
Άβυσσος ο νους του ανθρώπου.
Ανεξερεύνητο τοπίο που εύκολα μπορείς να μπερδευτείς ή να χαθείς.
Είναι και κάποια μυαλά όμως φιλέ μου που δεν σταματούν δευτερόλεπτο να σκέφτονται.
Να δημιουργούν.
Να ελπίζουν .
Να χαράσσουν καινούργιους δρόμους και διαδρομές.
Που δεν μπορούν να βαλτώνουν στη μιζέρια και την καθημερινότητα.
Τρελαίνονται , ασφυκτιούν.
Θέλουν πάντα το κάτι παραπάνω.
Το γουστάρουν , το διεκδικούν και το καταλαμβάνουν.
Και όταν φτάσουν το στόχο , πάντα θα βρουν κάποιο νέο επίτευγμα να κυνηγήσουν.
Τι να κάνεις άμα έχεις γεννηθεί διαφορετικός;
Βαριέσαι τα ίδια και τα σίγουρα.
Σκοτώνεις τη βαρεμάρα σου δημιουργώντας.
Δεν αντέχεις την μετριότητα και την απραξία.
Σε κουράζουν.
Όπως σε κουράζουν και οι ρηχοί άνθρωποι.
Βαριέσαι βρε αδερφέ , πλήττεις απίστευτα.
Πως να χωρέσει ένα ανήσυχο μυαλό σε όρια και πλαίσια;
Σαν να λες θα βάλω άνθρωπο δύο μέτρα σε κούνια μωρού!!
Ανέφικτο;
Κι όμως..
Τα ανήσυχα μυαλά με τα ανέφικτα καταπιάνονται , γιατί τους εξιτάρει να βρουν τρόπο και να τα κάνουν εφικτά .
Ψάχνουν σταγόνες σε ωκεανούς , δεν τους τρομάζουν ούτε τα μποφόρ ούτε οι φουρτούνες.
Το καινούργιο τους αναζωογονεί , τους δυναμώνει .
Πετυχαίνουν πάντα;
Όχι
Είπαμε ανήσυχα πνεύματα είναι , όχι θεοί.
Και την αποτυχία όμως θετικά την εισπράττουν.
Είναι η απαρχή τους για καινούργια πράγματα.
Η αφετηρία τους για το νέο δρόμο που βρίσκεται μπροστά τους.
Γιατί τα ανήσυχα μυαλά δεν σταματούν ποτέ να ” τρέχουν” , να παρατηρούν και να κοιτούν μπροστά …
Αν σε πάρουν σε αυτό το ταξίδι μαζί τους , θα αλλάξεις κοσμοθεωρία και οπτική πραγμάτων.
Θα δεις και τη ζωή και τον κόσμο αλλιώς.
Θα φιλοσοφήσεις , θα ιεραρχήσεις προτεραιότητες όπως δεν θα περίμενες , θα βιώσεις νίκες και λύπες όπως πότε σου δεν φανταζόσουν.
Κυρίως όμως θα αγαπηθεί ς δίχως όρια , πρέπει και γιατί.
Γιατί έτσι!
Έτσι είναι αυτοί οι άνθρωποι
Όλα τους τα τρέχουν στο πολύ…
Εσύ;
Αντέχεις να τρέξεις μαζί τους;
