Γράφει η Άρτεμις Πολυκάρπου.
Το χάσαμε, ας το πάρουμε λίγο από την αρχή. Η μαγκιά, αγαπητέ μου, δεν φαίνεται από το αν κάνεις μια γυναίκα δική σου, αλλά από το ποσό ευτυχισμένη είναι δίπλα σου. Το θέμα δεν είναι μόνο να την διεκδικήσεις, αλλά να την κρατήσεις. Ένα εγκεφαλικό παιχνίδι δεν είναι ποτέ αρκετό για να κάνει τα μάτια της να δακρύσουν από ευτυχία.
Και όποιος είπε πως μια γυναίκα όσο την φτύνεις κολλάει, είναι βαριά νυχτωμένος και σίγουρα μόνος. Μια αληθινή γυναικά κολλάει με ό,τι είναι αληθινό και γνήσιο. Δεν έχει το χρόνο ούτε την υπομονή για ό,τι δεν περιέχει ουσία. Η ψυχή της βιάζεται να βρει έναν παράδεισο, που μόνο η ίδια ορίζει. Δεν είναι όλες θήραμα της βδομάδας, “ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε”.
Το χαμόγελο, που λες ότι σ’αρέσει, δεν ξέρεις ποσό ακριβά το έχει πληρώσει. Αυτή η γυναικά θέλει να αναπνέει, να ζει, να μεγαλώνει την δύναμη της. Ζητά χρόνο για τον εαυτό της, να βλέπει τα άστρα του ουρανού τα βράδια και να γίνεται ένα μαζί τους. Θέλει ένα άνδρα πιο δυνατό από αυτήν, κάποιον να περπατά δίπλα του και ταξιδέψουν μαζί σε όλες τις στιγμές που έχει να προσφέρει η ζωή.
Βλέπει μέσα σου όσα δεν της λες, γι’αυτό ό,τι σάπιο έμεινε από άλλες γνωριμίες μην της το σερβίρεις! Δεν τρώει ό,τι μολύνει το πνεύμα της. Θέλει να βλέπει στα μάτια σου την ωριμότητα της επιλογής σου και να κάνεις το κοριτσάκι που κρύβει μέσα της να αναστηθεί. Ποτέ δεν παίζει βρώμικα, έχει καθαρά χαρτιά στην τράπουλα της και πάντα έναν άσσο στο μανίκι της.
Θα την γοητεύσει η διεκδίκησή σου, όμως ζητά σταθερότητα και ειλικρίνεια, γιατί γνωρίζει πως τα εφήμερα είναι για τους αδύναμους παίχτες. Τα μεγάλα λόγια, όσο και να τα εννοείς, δεν αρκούν για να σου ανοίξει καλά την πόρτα. Θα σε δει στις λεπτομέρειες, στις πράξεις, στις συμπεριφορές, εκεί που χάνεις τον έλεγχο! Αν σου άνοιξε την πόρτα και δεν ήσουν συνεπής απέναντι στα λόγια σου, τότε απλά αθόρυβα την ξανακλείνει. Δεν παίζει με γνώμονα τον εγωισμό, αλλά βάζει μπροστά την αξιοπρέπειά της, γιατί σέβεται τα συναισθήματα της.
Αν σε απογοητεύσει η σκουριασμένη κλειδαριά στην πόρτα της ζωής της, φρόντισε να σταθείς απέναντί της κύριος. Μόνο έτσι θα σπάσει η κλειδαριά, αλλιώς βάλε πλώρη για άλλο λιμάνι. Κάθε κομμάτι μέσα της είναι πολύτιμο, γιατί πλέον λέει ευχαριστώ στη ζωή, που της έμαθε να κάνει τον πόνο δύναμη και το δάκρυ χαμόγελο. Αυτή η γυναίκα πέρασε τα πιο σκοτεινά βράδια μόνη της, γι’αυτό να την συγχωρείς που συμπεριφέρεται σαν να μην έχει ανάγκη κανένα.
