Γράφει η Τάνια Αναγνώστου.
Αν ο σεβασμός διδασκόταν στα σχολεία πριν την αλφάβητο θα είχαν επιλυθεί πολλά προβλήματα.
Τι να τα κάνουμε τα γράμματα και τις σπουδές αν μέσα μας σαπίζουμε μέρα με τη μέρα;
Τι αξία έχουν τα χρήματα και όλα τα χρυσάφια του κόσμου αν δεν έχουμε δίπλα μας ανθρώπους να αγαπάμε και να μας αγαπούν;
Όλοι μας είμαστε διαφορετικοί.
Κανένας δε μοιάζει με τον άλλον.
Καθένας από εμάς από τη στιγμή που γεννιέται έχει διαφορετικές εικόνες μέσα στα μάτια του καθώς και ετερόκλητες και ανόμοιες εμπειρίες που τον συντροφεύουν στη μετέπειτα ζωή του.
Είναι άσχημο και ανάρμοστο να κρίνουμε σκληρά κάτι που δε γνωρίζουμε εκ των έσω.
Όταν δεν έχουμε ζήσει κάτι και είμαστε απλά παρατηρητές οφείλουμε να σκεφτούμε διπλά πριν μιλήσουμε, πετάξουμε τον λίθο και λιθοβολήσουμε.
Ποιοι είμαστε εμείς που θα τολμήσουμε να ασκήσουμε κριτική σε κάποιον άλλον;
Ή μήπως ξέρουμε τι αγώνα έχει δώσει ο άλλος, τι καταστάσεις έχει βιώσει, τι συνθήκες έχει αντιμετωπίσει για να είναι αυτό που είναι αυτή τη στιγμή;
Δεν υπάρχει σωστό και λάθος, φυσιολογικό και μη φυσιολογικό, κοινωνικά αποδεκτό και μη αποδεκτό.
Κανείς δεν είναι πιο πάνω από κανέναν.
Όλοι μας είμαστε νερό και χώμα, σάρκα και οστά, ύλη φθαρτή που αποπίπτει μέρα τη μέρα, στιγμή προς στιγμή.
Πρέπει να σεβόμαστε και όχι να κρίνουμε καθώς θα μπορούσαμε εμείς να βρισκόμαστε στη θέση την οποία κατακρίνουμε.
Ο καθένας είναι ένα πλάσμα με τη δική του ξεχωριστή εξωτερική εμφάνιση, το δικό του χρώμα, τη σεξουαλική του προτίμηση και τα όνειρά του.
Οφείλουμε να κατανοούμε τη διαφορετικότητα και ό,τι δε συμβαδίζει με τα δικά μας γούστα.
Στον κόσμο αυτό δεν ήρθαμε για να ζούμε στη νοοτροπία της κλειδαρότρυπας και να δείχνουμε προτάσσοντας το δάκτυλο, αλλά για να απολαύσουμε τις χαρές της ζωής μέσα από τον προσωπικό μας αγώνα και τη δική μας διαδρομή.
Ας σεβαστούμε, λοιπόν τον διπλανό μας γιατί όταν δε σεβόμαστε πληγώνουμε τον εσωτερικό κόσμο κάποιου.
Ποιος ο λόγος να το κάνουμε αυτό; Μήπως είμαστε καλύτεροι;
Ας μην ξεχνάμε, λοιπόν, πως ο σεβασμός διδάσκεται και την επόμενη φορά που θα ανοίξουμε το στόμα μας για να πούμε κακό λόγο ας σταματήσουμε για να σκεφτούμε πως η διαφορετικότητα δεν είναι εχθρός.
