Γράφει η Ελένη Σάββα
Και τελικά σημασία δεν έχουν τα πολλά. Οι πολλές φωτογραφίες, τα πολλά λόγια, τα πολλά δώρα. Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν έχει σημασία. Δυο τρεις καλούς φίλους να έχεις, να μοιράζεσαι τις χαρές σου. Να μοιράζεσαι τις στιγμές και τις λύπες σου, τα δάκρυα και τ’αστέρια που λάμπουν στα μάτια σου! Τί νομίζεις πως θα θυμάσαι μετά; Τις χιλιάδες φωτογραφίες που έχεις κάπου ξεχασμένες σ’ένα σκληρό δίσκο;
Θα θυμάσαι εκείνες τις στιγμές που σε έκαναν να νιώσεις ζωντανός! Θα θυμάσαι εκείνες τις αγκαλιές που σε βοήθησαν να κτίσεις τον εαυτό σου. Θα θυμάσαι μέσα σου όλες εκείνες τις φορές που γελούσες με τη ψυχή σου. Τα έντονα συναισθήματα και οι στιγμές είναι πάντα χαραγμένες στην καρδιά σου. Καμιά φωτογραφία δεν θα χρειαστεί για να τα θυμηθείς και να χαμογελάσεις. Όσα αξίζουν, έχουν μια μικρή, ειδική θέση στην καρδιά σου, μια θέση μοναδική. Οι αναμνήσεις της καρδιάς είναι διαφορετικές. Είναι αυτές που σε κάνουν άνθρωπο! Είναι αυτές που σε έκαναν όλα όσα είσαι σήμερα.
Να τις αγκαλιάζεις τις αναμνήσεις, σφιχτά. Ακόμα κι αυτές που πονάνε, διδάσκουν. Αυτό να κρατάς! Και να τις μοιράζεσαι τις δυνατές αναμνήσεις … Να τις μοιράζεσαι με ανθρώπους δικούς σου, με ανθρώπους που σε νιώθουν, που βλέπουν τους κρυμμένους σου γαλαξίες.
Να χαμογελάς γιατί ζεις. Ζεις και κάθε μέρα δημιουργείς καινούριες αναμνήσεις, ο χώρος στην καρδιά σου μεγαλώνει. Να χαμογελάς γιατί μέρα με την μέρα οι αγκαλιές των αγαπημένων σου ατόμων γίνονται ακόμα πιο δικές σου. Αυτός ο κόσμος, σε έχει ανάγκη. Αυτός ο κόσμος θα φτιάξει με την δική σου αγάπη! Δοκίμασε να γίνεις για κάποιον μια δυνατή ανάμνηση, μια ανάμνηση που θα θυμάται με αγάπη.
Άφησε για λίγο τα ”πολλά” στην άκρη. Όλα όσα χρειάζεσαι είναι δίπλα σου, όλα όσα αγαπάς μπορείς να τα αγγίξεις. Ψάξε λίγο πιο βαθιά. Ψάξε εκεί που δύσκολα θα έψαχνες. Εκεί θα βρεις την γαλήνη, εκεί θα βρεις αυτό που χρειάζεσαι: την αγάπη…
