Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή
Σε περιμένω.
Μην αργείς…
Στέκομαι ώρες στο παράθυρο και περιμένω το δικό σου γυρισμό.
Έξω φυσάει.
Ουρλιάζει ο άνεμος, ακούς;
Έβαλε ψύχρα.
Η μοναξιά σαν ομίχλη με κυκλώνει.
Κι εγώ φοβάμαι τόσο μακριά σου…
Τις μέρες σε ψάχνω.
Φοράω το πουλόβερ σου και τριγυρίζω στο άδειο σπίτι.
Αγγίζω τα πράγματά σου, για να νιώθω την παρουσία σου.
Μα ακόμα λείπεις κι η απουσία σου πονάει.
Και τις νύχτες κλείνω τα μάτια και σ’ ονειρεύομαι.
Βάζω φωτιά στη λογική.
Γίνομαι έρωτας και σεργιανάω στο κορμί σου.
Σε αγγίζω πάλι, με αγκαλιάζεις, με φιλάς.
Σαν να μην έφυγες ποτέ.
Όμως μου λείπεις.
Μην αργείς…
Χειμωνιάζει και κρυώνω μακριά σου.
