Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου
Είδες πώς τα φέρνει η ζωή; Μην υποτιμάς κανέναν και τίποτα γιατί όλα αλλάζουν από τη μια στιγμή στην άλλη. Εκεί που ήσουν στην κορυφή, μπορεί να βρεθείς στον πάτο, χωρίς καν να το καταλάβεις. Αξιολόγησε τη ζωή και τους ανθρώπους από τις πράξεις τους και όχι από εκείνα που σε “βολεύει” να βλέπεις.
Η ζωή είναι κύκλος και γυρίζει. Για ο,τι σου φέρει δεν θα σε ρωτήσει ποτέ. Μην κρίνεις, δεν είσαι ο καλύτερος πάνω στη γη. Υπάρχουν και άλλοι που μπορούν να κάνουν αυτό που κάνεις εσύ. Ο καθένας με τον δικό του τρόπο, μα πάνω από όλα με τον δικό του “κόπο”.
Πολλές φορές έχουμε δει στη ζωή μας να αλλάζουν όλα και, από εκεί που ήμασταν στο πιο ψηλό βουνό, να βρισκόμαστε στον πάτο της θάλασσας, πνιγμένοι και γυμνοί να προσπαθούμε να βρούμε ένα χέρι για να πιαστούμε. Μα πως περιμένεις εκείνο το χέρι να είναι εκεί όταν εσύ το έχεις πετάξει με τον χειρότερο τρόπο.
Οι άνθρωποι δεν είναι αντικείμενα. Μάθαμε να αγαπάμε άψυχα πράγματα πιο πολύ από τις ζωές μας. Παλεύουμε για να έχουμε πράγματα και όχι ζωή δίπλα μας. Γι’ αυτό θέλουμε να κρίνουμε και να δειχτούμε πως τάχα μου είμαστε μόνο εμείς που αξίζουμε και όλοι οι υπόλοιποι είναι για τα σκουπίδια. Όχι φίλε μου! Κανείς δεν είναι για τον κάδο, γιατί ο καθένας προσπαθεί με ο,τι και όσα μπορεί για να καταφέρει ο,τι εσύ, ίσως, βρήκες με μεγάλη ευκολία στη ζωή σου.
Γι’ αυτό βούλωσε το στόμα σου και βοήθα τους ανθρώπους με όποιον τρόπο μπορείς. Ακόμα και ένας καλός λόγος προς το πρόσωπό του είναι αρκετός για να δεις ένα χαμόγελο. Μην υποτιμάς κανέναν γιατί όλα αλλάζουν και ποτέ δεν ξέρεις που θα βρεθείς. Ρόδα είναι και γυρίζει…
